ՉԱՓԱԶԱՆՑ ԼԱՑՈՂ ԵՐԵԽԱՆԵՐԸ ՀԵՏԱԳԱՅԻՆ ԿՐՆԱՆ ՎԱՐՈՒԵԼԱԿԵՐՊԻ ԱՌՆՉՈՒԱԾ ԼՈՒՐՋ ՀԱՐՑԵՐ ՈՒՆԵՆԱԼ

Ապրիլի վերջաւորութեան ամերիկացի ու եւրոպացի խումբ մը մասնագէտներ յայտնած են, թէ բնականէն աւելի լացող երեխաները շատ աւելի հակամէտ են հետագային վարուելակերպի հետ առնչուած լուրջ հարցեր ունենալու վտանգին, քան` համեմատաբար նուազ լալկան երեխաները:

Մասնագէտները նշած են, թէ շատ լացող երեխաներուն ծնողները ընդհանրապէս դժուարութիւն ունին զանոնք սնուցանելու ու քնացնելու:

Լալը սովորական երեւոյթ մըն է երեխաներուն մօտ, մասնաւորաբար` անոնց կեանքին առաջին երեք ամսուան ընթացքին, երբ ընդհանրապէս աղիքներու ցաւ կ՛ունենան: Սակայն կարգ մը երեխաներ անհասկնալի պատճառներով բնականէն աւելի կու լան նոյնիսկ երեք ամիսէն ետք:

Մասնագէտները իրենց ուսումնասիրութեան մէջ նկատի ունեցած են տասնեօթը հազար երեխայ: Անոնք հետեւած են նշեալ երեխաներուն առողջական վիճակին, ինչպէս նաեւ` անոնց լացին յաճախականութեան, սնունդին ու քնանալուն առնչուած մանրամասնութիւններուն:

Մասնագէտները բաղդատական մը կատարած են 1987-2006 թուականներուն կատարուած քսաներկու ուսումնասիրութիւններէ հաւաքուած տեղեկութիւններուն միջեւ, եւ որոշ կապ մը գտած են վերոնշեալ երեւոյթներուն ու հետագային չափահաս տարիքին վարուելակերպի հետ առնչուած հարցերուն միջեւ:

ԼԱԼԸ` ՀԱՂՈՐԴԱԿՑՈՒԹԵԱՆ ՄԻՋՈՑ

Մասնագէտները նկատած են, թէ չափազանց լացող երեխաներուն մօտ բարձր եղած է չափահաս տարիքին ճնշուածութենէ տառապելու վտանգին տարողութիւնը, ինչպէս նաեւ` յարձակողական վերաբերմունք, կեդրոնացումի պակաս ու գերաշխուժ վիճակ մը ունենալու վտանգին տարողութիւնը:

Մասնագէտները ըսած են, թէ նշեալ երեխաները առողջական հարցեր չեն ունեցած իրենց մանկութեան շրջանին. հետեւաբար կարելի չէ անոնց լացին պատճառը վերագրել որեւէ հիւանդութենէ տառապելու երեւոյթին:

Նորագոյն ուսումնասիրութիւնը կատարող մասնագէտներէն փրոֆ. Տայթըր Ուոք ըսած է, թէ ուսումնասիրութենէն ձեռք ձգուած տեղեկութիւններէն պատրաստուած վիճակագրական տուեալները ցոյց տուած են, թէ երեխաներուն շատ լալը կրկնապատկած է հետագային անոնց վարուելակերպի հետ առնչուած լուրջ հարցեր ունենալու վտանգին տարողութիւնը:

Միւս կողմէ, սակայն, մանկաբուժ տոքթ. Ճէյն Վալենթ ըսած է, թէ նման ուսումնասիրութեան մը պարզած պատկերը պէտք չէ անտեղի մտահոգութիւն յառաջացնէ ծնողներուն  մօտ: Ան բացատրած է, թէ կարգ մը երեխաներ կրնան համեմատաբար աւելի լալկան ըլլալ միւսներէն, սակայն ատիկա չի նշանակեր, թէ անոնք անպայմանօրէն վարուելակերպի հետ առնչուած լուրջ հարցեր կ՛ունենան հետագային:

Տոքթ. Վալենթ նշած է, թէ երեխաներուն մօտ լալը բնական երեւոյթ մըն է, ինչպէս նաեւ իրենց միջավայրին հետ հաղորդակցելու միակ միջոցն է` նախքան խօսելու սկսիլը:

Փրոֆ. Ուոք ըսած է, թէ մանկաբուժներ կրնան ցուցմունքներ տալ շատ լացող երեխաներուն ծնողներուն, որպէսզի կարելի եղած չափով կանոնաւորուի անոնց քունն ու սնունդը, ինչպէս նաեւ` լացին տարողութիւնը: Սակայն ան անհրաժեշտ գտած է, որ նման երեխաներ ունեցող ծնողներ անպայմանօրէն յաւելեալ ուշադրութիւն դարձնեն իրենց զաւակներուն, մասնաւորաբար` այս վերջիններուն մանկութեան շրջանին, որպէսզի կարելի ըլլայ առաջքը առնել եւ կամ նուազեցնել հետագային անոնց մօտ յառաջանալիք վարուելակերպի հետ առնչուած հարցերուն հաւանականութեան տարողութիւնը:

Պատրաստեց՝ ՍԻՐՈՒՆ ՅՈՎՍԷՓԵԱՆ

(Օգտագործուած աղբիւրներ`
«ՊԻ.ՊԻ.ՍԻ» եւ «ՀԵԼԹ ՏԷՅ»)

Share this Article
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
CATEGORIES
TAGS