Իր Ստեղծագործական Ուղին Ճշդած Գեղանկարչուհին

Մ. ԾԻՐԱՆԻ

Jeanette_Painting1Համեմատած զարգացած ու յառաջադէմ երկիրներու, Լիբանանի կին կերպարուեստագէտները մեծաթիւ են, որոնց մէջ հայուհիները իրենց հերթին կը գերազանցեն միւսները: Այս դրական երեւոյթին գլխաւոր պատճառը այն է, որ Լիբանանի արուեստագիտուհիներուն մեծ մասը կը ստեղծագործէ սիրողական մակարդակի վրայ` իբրեւ զբաղում: Անոնցմէ քիչեր միայն զայն վերածած են մասնագիտութեան ու ստացած` համապատասխան կրթութիւն: Այդ քիչերէն է նաեւ Ժանեթ Յակոբեան-Եափուճեանը: Ան ծնած է 1967-ին, Իրան: Կերպարուեստ ուսանած է Երեւանի Գեղարուեստից բարձրագոյն հիմնարկին մէջ, որուն ձեւաւորման բաժինը  կ՛աւարտէ 1995-ին: Իր ստեղծագործական բեղուն գործունէութեան իբրեւ արդիւնք` ան կ՛անդամակցի Պարսկական մասնագէտ գեղանկարիչներու միութեան, արժանանալով «Ոսկեղէն անդամ»-ի կոչման: Ցարդ կազմակերպած է չորս անհատական ցուցահանդէսներ` Լիբանանի, Իրանի եւ Միացեալ Նահանգներու մէջ, եւ մասնակցած է աւելի քան երկու տասնեակ խմբային ցուցահանդէսներու` Իրանի եւ Լիբանանի տարբեր ցուցասրահներու մէջ: Ան շրջան մը դասաւանդելէ ետք Համազգայինի «Թորոս Ռոսլին» գեղարուեստից ուսումնարանին մէջ, կը նշանակուի նաեւ Համազգայինի  «Լիւսի Թիւթիւնճեան» ցուցասրահի խնամակալութեան անդամ:

Jeanette_Paintings2Ի վերուստ օժտուած այս գեղանկարչուհին ունի գոյնի լաւ զգացողութիւն, ձեւոյթներն ու կերպերը ներդաշնակելու կարողականութիւն եւ համապատասխան երեւակայութիւն: Այս բոլորը իրագործելու համար անոր չեն պակսիր ակադեմական կրթութիւնն ու ջանասիրութիւնը, որոնց միջոցով կը թուի տիրապետած ըլլալ երփնագրելու անհրաժեշտ գաղտնիքներուն: Ան թէեւ էապէս վերացականութեան ձգտող արուեստագիտուհի մըն է, սակայն երբեմն կը վերադառնայ դասականութեան, ուր կը դրսեւորուին իր գեղանկարչական վարպետութիւնն ու հմտութիւնը: Այս առումով յատկանշական է անոր «Նարեկի Տիրամայրը» կտաւը, ուր պատկերուած է բարեպաշտ ու անմեղունակ սրբուհիի մը կերպարը: Եթէ այս գեղանկարով ան կրնայ ինքզինք հաստատել իբրեւ երփնագրելու կարողականութեան տէր գեղանկարչուհի, ապա անոր վերացականութեան ձգտող համադրումները լուրջ ու բեղմնաւոր արուեստագիտուհիի մը դիմաց կը դնեն մեզ: Անոր «Ներկայացում» շարքը, ուր ներկայացուած գործերը թէեւ իրենց արտայայտչաձեւերով որոշ չափով իրարմէ կը տարբերին, սակայն ունին գեղագիտական ներքին հիմք, որով ո՛չ միայն իրարու կը կապուին, այլեւ դէպի ինքնատպութիւն կ՛առաջնորդեն ստեղծագործողը:

Ժանեթ ո՛չ կը խրտչի գոյներէն եւ ո՛չ ալ կ՛անտեսէ զանոնք, ան համարձակօրէն կ՛օգտագործէ բոլորը` իւրաքանչիւրին տալով տարբեր խորք, տարբեր ձեւոյթ եւ տարբեր գեղարուեստական իմաստաւորում: Ան իբրեւ ստեղծագործող`  բախումներու եւ հակադրութիւններու արկածախնդիր մը չէ, այլ կը ձգտի խաղաղ լուծումներու, ուր կ՛իշխեն գոյներու ներդաշնակութիւնն ու ձեւոյթներու կշռոյթը: Սակայն այս չի նշանակեր, թէ ան անտարբեր է իր շրջապատի անցուդարձերուն, ընդհակառակը,  ժամանակակից տագնապներու եւ յոյզերու կը հանդիպինք անոր կարգ մը գեղանկարներուն մէջ, ինչպէս` «Անդաստական» եւ կամ «Կորսուած յիշողութիւն» կտաւներու պարագային:

Այս գեղեցիկին հետամուտ գեղանկարչուհին արդէն իսկ կրցած է ճշդել իր ստեղծագործական ուղին եւ շարունակելու պարագային` շատ աւելի բարձր պատուանդաններ նուաճելու հնարաւորութիւնը ունի:

 

Share this Article
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
CATEGORIES

COMMENTS

Wordpress (0)
Disqus ( )