50 Տարի Առաջ (18 Դեկտեմբեր 1964)

Խմբագրական

Հայ Ուսուցիչը
Իր Առաքելութեան Ճամբուն Վրայ

Անցեալ օր հաճելի անակնկալն ունեցանք մեր սեղանին վրայ գտնելու նոր պարբերաթերթ մը` «Մշակ», որ կը ներկայանար իբրեւ պաշտօնաթերթը Լիբանանահայ ազգային վարժարաններու ուսուցչական միութեան: Տարի մը առաջ նոյն ուրախութեամբ ողջունած էինք Ուսուցչական միութեան կազմութիւնը, որ շուտով պիտի ունենար իր ակումբը, կեդրոնը` կրթական մեր կեանքի նուիրեալներուն, որոնք այս անգամ կը ներկայանան իրենց խօսնակով, բեմով` ըսելու համար իրենց խօսքը, որուն անպայմանօրէն արժանի կարեւորութիւնը պիտի ընծայուի թէ՛ պատասխանատու մարմիններու եւ թէ՛ հասարակութեան կողմէ:

«Մշակ»-ի շուրջ հաւաքուած են փորձառու եւ երիտասարդ ուսուցիչներ, որոնք «գիտակից փառասիրութիւնը» ունին իրենց կոչումին. կը հաւատան, թէ նիւթական բարօրութեան զուգահեռ, «եթէ չբարձրանան հայ ուսուցչին մտային եւ հոգեկան հորիզոնը, բարոյական կորովը, ապա ուրեմն ընդունայն են բազում աշխատութիւնք մեր»:

Այս եւ նման առաջադրանքներով «Մշակ» կը յանձնուի մեր ուշադրութեան` հայ ուսուցիչին հանրային ու կրթական մտածումները լայն հասարակութեան սեփականութիւնը դարձնելու մտահոգութեամբ:

Մինչեւ հիմա հայ ուսուցիչին մասին արտայայտուած են բոլորը` մամուլով եւ հրապարակով, բացի բուն ենթակայէն, որուն ձայնը անլսելի մնացած է` ընդհանուր մտահոգութիւններու ոլորապտոյտին մէջ կորսուելով: Մինչդեռ շատ բան պիտի շահէր կրթական մեր կեանքը, եթէ յաճախ լսուէին բուն ենթակաները, անոնք, որոնց յանձնած ենք ոչ միայն մեր զաւակներուն կրթութիւնը, այլ նաեւ, աւելի՛ կարեւոր, ամբողջ սերունդի մը ազգային դաստիարակութեան նուիրական պարտականութիւնը:

Լիբանանահայ ազգային վարժարաններու ուսուցչական միութիւնը արհեստակցական միութիւն մը չէ` բառին հասարակ առումով, այլ հաւաքականութիւն մը` նուիրեալներու, որոնք կը հաւատան, թէ իրենց կոչումին աւելի լաւ կրնան ծառայել, եթէ քով քովի գան, իրարու մտածումներուն եւ գաղափարներուն հաղորդակից դառնան, հաղորդակից դարձնեն կրթական կեանքի պատասխանատու մարմինները եւ ստեղծեն ծրագրեալ եւ կազմակերպուած աշխատանքի այն մթնոլորտը, որ դժբախտաբար կը պակսի գրեթէ բոլոր մարզերու մէջ:

«Մշակ» առաջին ձեռնարկն է Ուսուցչական միութեան, կոչուած` արծարծելու մանկավարժական, հոգեբանական, դասաւանդութեան եւ դաստիարակչական հարցեր, որոնք, վստահ ենք, պիտի տրուին անկեղծութեան կնիքով եւ լրիւ ըմբռնումովը այն դերին, որ վստահուած է հայ ուսուցիչին, սփիւռքահայ կեանքի դժուարին պայմաններուն մէջ:

Հաւատքը, որ հայ ուսուցիչը կը դնէ իր գործին մէջ, կը կազմէ մղիչ ուժը նաեւ այս ձեռնարկին ու ճիշդ այդ պատճառով իսկ կը համոզէ մեզ, թէ «Մշակ» կոչուած է ամբողջական ծառայութեանը իր առաքելութեան` մտնելով հայ տուներէ ներս, զրուցելով հայ ծնողներու հետ, «գործակցելով իտէալ դաստիարակութեան մը համար»:

Ուրախալի եւ յուսադրիչ է մասնաւորաբար այն երեւոյթը, որ հայ ուսուցիչը, լաւապէս հաղորդակից դարուս ոգիին, ժամանակակից կեանքի պահանջներուն, իր գործունէութեան տուած է տարազ մը, որ գոհացում պիտի տայ բոլոր անոնց, որոնք իրենց դարուն մէջ կ՛ապրին, որոնք ընդհանրապէս դժգոհ են որոշ լճացումներէ եւ կարծրացումներէ, մեր կեանքի զանազան կալուածներուն մէջ` ընդհանրապէս:

Լիբանանահայ ազգային վարժարաններու ուսուցչական միութիւնը, իր առաքելութեամբ եւ առաջադրանքներով, անպայման որ դրական քայլ մըն է կրթական կեանքի բարելաւման համար թափած մեր ճիգերուն մէջ: Նախ` կը ձգտի հայ ուսուցիչի մտային ու հոգեկան հորիզոնը ընդլայնելու, երկրորդ` ուսումնասիրուած ձեւով մը մօտենալու դաստիարակչական հարցին, որ սփիւռքի թիւ մէկ խնդիրն է ներկայիս:

Ծանր պիտի չըլլայ բառը, եթէ ըսենք, թէ ամբողջ ժողովուրդի մը ապագան կախում ունի կրթական իր խնդիրներուն տրուելիք լուծումէն, եւ այդ լուծումը այնքան համապատասխան պիտի ըլլայ մեր ցաւերուն եւ պահանջներուն, որքան հայ ուսուցիչները հաւաքական մտածողութեամբ ներկայանան անոնց:

Գլխաւորաբար այս հաստատումին ընծայած հնարաւորութիւններու գոհունակութեամբ կը մօտենանք հայ ուսուցչի ճիգերուն` քաջալերելով եւ ողջունելով իրենց նոր ձեռնարկը:

 

Share this Article
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
CATEGORIES

COMMENTS

Wordpress (0)
Disqus ( )