ԲԱԶՄԱՍԵՌ ՍՏԵՂԾԱԳՈՐԾՈՒԹԻՒՆՆԵՐ` «ԼԻՒՍԻ ԹԻՒԹԻՒՆՃԵԱՆ» ՑՈՒՑԱՍՐԱՀԻՆ ՄԷՋ

Կազմակերպութեամբ Համազգայինի «Լիւսի Թիւթիւնճեան» ցուցասրահին եւ   հովանաւորութեամբ նախկին նախարար Ռեմոն Աուտէի, այսօր «Լիւսի Թիւթիւնճեան» ցուցասրահին մէջ բացումը կը կատարուի լիբանանցի չորս արուեստագէտներու` Ֆայսալ Սուլթանի,  Ուիսամ Պայտունի,  Թէօ Մանսուրի, Շարպել Աունի խմբային ցուցահանդէսին: Ի սկզբանէ ցուցասրահի նպատակներուն մէջ եղած էր քաջալերել ոչ միայն հայերը, այլ նաեւ` արաբներն ու օտարները, եւ ահաւասիկ, այս  ցուցահանդէսը այդ նպատակի իրագործման լաւագոյն օրինակներէն է: Ի դէպ, առաջին անգամը չէ, որ ցուցասրահին մէջ կը ցուցադրուին արաբ ստեղծագործողներու գործեր:

Չորս արուեստագէտներն ալ բազմիցս ցուցահանդէսներու մասնակցած հեղինակներ են, որոնցմէ իւրաքանչիւրը կը ստեղծագործէ առանձին սեռի մը մէջ: Այս ցուցահանդէսը իւրայատուկ է նաեւ անով, որ պիտի ներկայացուի բազմասեռ ստեղծագործութիւններ` իւղաներկ, ջրաներկ, գծանկար, միքս-մետիա եւ այլն:

«Ազդակ»  ցուցահանդէսէն առաջ զրոյցներ ունեցաւ արուեստագէտներուն հետ. անոնք բոլորն ալ նշեցին, որ ճիշդ է, բազմաթիւ կեդրոններու  մէջ ցուցահանդէսներու մասնակցած են, սակայն հայկական ցուցասրահն ալ ունի իր իւրօրինակ միջավայրը, որ իրենց համար նորութիւն է  եւ   նոր ծանօթութիւններու եւ միտքերու  ուղիներ կը բանայ:

Ճարտարապետի մասնագիտութիւն  ունեցող Շարպել Աուն նշեց, որ առաջին անգամը չէ, որ ինք կը ներկայանայ «Լիւսի Թիւթիւնճեան»  ցուցասրահին մէջ. 2010 թուականին ան մասնակցած է խմբային ցուցահանդէսի մը, եւ ըսաւ, թէ  որոշ առումով իրեն ծանօթ է հայ արուեստասէրը, որ գիտէ գնահատել արուեստագէտը եւ անոր ստեղծածը:  Անդրադառնալով իր գործերուն, որոնք ժամանակակից ոճի մէջ են, ըսաւ, որ անոնք իր  ապրած կեանքին եւ երեւակայութեան համադրումն են ձեւով մը եւ ինք` ճարտարապետ ըլլալով  երբեք չէ ազդուած ճարտարապետական ձեւերէն ու շատ աւելի ազատ է ստեղծագործական առումով, քան` ճարտարապետ-գեղանկարիչ մը կրնայ ըլլալ:  Ան հետագային ստացած է նաեւ քանդակագործի մասնագիտութիւն, եւ կերպարուեստի տարբեր ճիւղեր օգնած են զինք` նոր թեքնիք  միջոցներ գտնելու եւ զանոնք կիրարկելու իր գործերուն մէջ: Շարպել Աուն նաեւ նշեց,  որ ինք անհամբեր է թէ  ա՛յս անգամ հայ արուեստասէրը ինչպէ՛ս պիտի ընդունի իր գործերը:

Թէօ Մանսուրի գործերուն մէջ կ՛իշխեն երաժշտական մոթիվները, եւ ան այդ մէկը բացատրեց մանուկ հասակէն երաժշտութեան հանդէպ ունեցած իր հետաքրքրութեամբ, որ հետագային աւելի ծաւալած եւ արտայայտուած է գործերուն մէջ: Կանուխ տարիքէն ան իր հայ ընկերներէն մէկէն լսած է Հայոց ցեղասպանութեան մասին, այնուհետեւ,  Փարիզ գտնուելով ուսումնասիրած է ցեղասպանութիւններու նիւթը ընդհանրապէս եւ խոր ապրումներ ունենալով` ստեղծագործական ընթացք տուած է իր այդ զգացումներուն. «Երբ վերադարձայ Փարիզէն` թերթերը իմ մասիս գրեցին, թէ ես Ցեղասպանութեան նիւթերով ստեղծագործող գեղանկարիչ մըն եմ», «Ազդակ»-ի հետ զրոյցի ընթացքին ըսաւ Թէօ Մանսուր` աւելցնելով, որոնք մարդկային իրաւանց հարցերն են, որոնք ընդհանուր առմամբ կը հետաքրքրեն զինք, անոնք կ՛երեւին իր աշխատանքներուն մէջ եւ բնական է, որ զինք պիտի բնորոշեն այդ ձեւով:

Քոմիքսի սեռին մէջ ստեղծագործող Ուիսամ Պայտունը ըսաւ, թէ հակառակ անոր որ  քոմիքսը շատ տարածուած ժանր մը չէ, սակայն անիկա նոյնպէս կրնայ խորութեամբ արտայայտել ստեղծագործողի մը մտածումներն ու   զգացումները: Ըսաւ, որ   ինք յաջողած է այս սեռին միջոցով փոխանցել իր ըսելիքն ու համոզուած է, որ ի սկզբանէ օրաթերթային ծագում ունեցող քոմիքսը այլեւս պէտք չէ դիտել իբրեւ լրագրական սեռ. «Անիկա կրնայ ըլլալ նաեւ ցուցասրահային: Արուեստը բազմասեռ է եւ սահմանափակումներ  չունի», «Ազդակ»-ին ըսաւ Ուիսամ Պայտուն:

Այս ցուցահանդէսին գեղանկարիչը կը  մասնակցի նաեւ ջրաներկով կատարուած գործերով, ինչպէս նաեւ կը ներկայացնէ միքս-մետիա: Ան նոյնպէս անհամբեր է հայ արուեստասէրի գնահատանքին ու ընդունելութեան:

Ֆայսալ Սուլթան արուեստասէրներուն ծանօթ է ոչ միայն իր ստեղծագործութիւններով, այլեւ` լիբանանեան «Նահար» օրաթերթին մէջ պարբերաբար տպագրուող իր յօդուածաշարերով (նախքան այդ իբրեւ արուեստի քննադատ հանդէս եկած է «Սաֆիր» օրաթերթին մէջ), որոնք լուսարձակի տակ կ՛առնեն ժամանակակից արուեստը: Իբրեւ գեղանկարիչ իր արհեստավարժ կրթութիւնը ստացած է Եւրոպայի մէջ, այնուհետեւ առաւել գործնականօրէն վարպետացած է Լիբանանի մէջ:  «Լիւսի Թիւթիւնճեան» ցուցասրահին մէջ այսօրուան ցուցահանդէսէն առաջ ան ըսաւ, որ իրեն իբրեւ գեղանկարիչ հաւասարապէս կոփած են թէ՛ Եւրոպան, թէ՛ Լիբանանը: Գործերը ցուցադրել սկսած է 1973 թուականէն:

Այսօրուան  ցուցահանդէսէն առաջ Ֆայսալ Սուլթան «Ազդակ»-ի հետ զրոյցի ընթացքին յայտնելով իր ուրախութիւնը` նման ցուցահանդէսի մասնակցելուն առիթով, նշեց նաեւ, որ այսօր պակսած է արուեստասէրին հետաքրքրութիւնը` արուեստին հանդէպ, եւ ատոր մէջ «մեղքի բաժին» ունին  արհեստագիտական միջոցները, որոնք մակերեսային կը դարձնեն նոր սերունդի հետաքրքութիւնը` արուեստի հանդէպ. «Սակայն արհեստագիտութիւնը, ճիշդ եւ նպատակային գործածելու պարագային, կրնայ հրաշքներ գործել նոյնիսկ արուեստի մէջ», յայտնեց Ֆայսալ Սուլթան` յոյս յայտնելով նաեւ, որ այս եւ նման ցուցահանդէսները կը նպաստեն Լիբանանի արուեստի «ոսկեայ» շրջանի վերադարձին, շրջան մը (1960-1970 թուականներ), որ իր բարերար  ազդեցութիւնը ունեցած է շատ արուեստագէտներու, այդ կարգին եւ` իր վրայ:  Գեղանկարիչն ու արուեստի քննադատը ողջունեց հայկական շրջանին մէջ նորաբաց ցուցասրահի գործունէութիւնն ու զայն նկատեց Լիբանանի գործող լաւագոյն սրահներէն մէկը:

CATEGORIES