ՅԱՋՈՐԴ ՓՈԽԱԴՐԱԿԱՌՔԸ… 25 ՏԱՐԻ ԵՏՔ

Մալեզիոյ եւ Թայլանտի սահմանին մօտ, 1982 թուականին առտու մը, Ճէյենա Պէըրահին կոչուած մալեզիացի մեծ մայրիկ մը կը բարձրանայ հանրային փոխադրակառք մը: Ան կը կարծէր, թէ այս փոխադրակառքը զինք պիտի տանէր դրացի նահանգը: Դժբախտաբար ասիկա ճիշդ փոխադրակառքը չէր: Երբ ան կ՛անդրադառնայ իր սխալին, փոխադրակառքէն կ՛իջնէ:

Ապա, ան յաջորդաբար կ՛առնէ տարբեր փոխադրակառքեր, որոնք զինք միշտ աւելի կը հեռացնէին իր տունէն, մինչեւ Թայլանտի խորերը: Դժբախտաբար մեծ մայրիկը ո՛չ  կը խօսէր, ո՛չ ալ կը հասկնար այդ երկրին լեզուն: Այս ձեւով  ան հոն մուրալով ապրեցաւ հինգ տարի եւ ապա զետեղուեցաւ տուն չունեցողներու յատուկ կեդրոնի մը մէջ: Այդ կեդրոնին մէջ է, որ իր գիւղէն եկած ուսանողներ պատահաբար անոր հանդիպեցան 2007 թուականին:

Քսանհինգ տարուան այս թափառաշրջութենէն ետք, որուն ընթացքին ան  կտրած էր աւելի քան եօթը հազար քմ, ան կրցաւ վերջապէս տուն վերադառնալ եւ վերամիանալ իր ութ զաւակներուն հետ, որոնք կը կարծէին, թէ իրենց մայրը մահացած է: Ան անոնց խոստացաւ այլեւս բնաւ փոխադրակառք չգործածել:

Share this Article
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
CATEGORIES
TAGS