ՀԱՄԱՑԱՆՑՆ ՈՒ ՊԱՌԱՒԻՆ ՍՂՈՑԸ

75¬ամեայ Հայաստան տատիկը (այո՛, անունը Հայաստան է) իր փայտի պարզ սղոցով պարզապէս սղոցած է համացանցի պարանը եւ խանգարած համացանցային սպասարկութիւնը Վրաստանի եւ Հայաստանի մէջ: Պռաւօ՛, Հայաստան Շաքարեան տատիկ:

Համացանցը գիտական մեծագոյն նուաճումն է մարդկային պատմութեան մէջ, յատկապէս` մերօրեայ պատմութեան: Այսօր առանց համացանցի չի՜ք պիզնես, գիր¬գրականութիւն, ուսուցում, զրպարտութիւն, պետական եւ անհատական ինքնագովութիւն (դուք ըսէք ինքնապաշտպանութիւն) եւ բնականաբար` սիրաբանութիւն: Մեր Հայաստան տատիկը փայտի սղոցով այդ բոլորը խանգարեր է դրացի երկու երկիրներուն մէջ: Ի՞նչ ըսել ասոր: Նորագոյն արհեստագիտութիւնը զոհ կ’երթայ հին ու մին սղոցին:

Հիմա աւելի յստակացնենք հարցը: Թիֆլիսէն միայն 15 քմ անդին գտնուող Արմանազ  թշուառ գիւղի բնակիչ` Հայաստան տատիկը, (վստահաբար ինք եւս թշուառ. այդ ալ թերեւս անունէն յառաջ եկած է) սղոց ի ձեռին ելած է, ըստ իրեն, փայտ հաւաքելու: Պետական շրջանակներ կը յայտնեն, որ ոչ թէ փայտ, այլ` մետաղի, պղինձի կտորներ հաւաքող մըն է: Կինը երկաթուղագիծին երկայնքն ի վեր կամ ի վար, տեսած է երկարած հաստկեկ պարան մը: Նոյնիսկ եթէ միայն փայտ հաւաքելու գացած է, չէ կրցած փորձութեան դիմանալ եւ սղոցած է այդ պարանը, որ հազար ու մէկ բանի պէտք կրնար գալ իր տան մէջ` լուացք փռելու, ցանկապատը ամրացնելու կամ թոռներուն օրօրոց շինելու. այս բոլորին համար պիտանի կրնար ըլլալ քանի մը մեթրանոց  «ԼՈՒՍԱ՞¬ԹԵԼ» (ֆայպըր օփթիք) պարանը. ինչո՞ւ չսղոցել, լաւ մը փաթթել եւ տուն չտանի՜լ… Գործնական  նախաձեռնութեան ո՞վ ի՛նչ կրնայ ըսել կամ ընել:

Բնականաբար երկու պետութեանց մէջ իրարանցում եւ ծանր մտահոգութիւն տիրած է : Ի՜նչ ըսել է համացանցի քանի մը ժամուան, շուրջ 12, ընդհատում: Աստուած միայն գիտէ, թէ որքա՜ն իրարանցում ստեղծուած է յատկապէս Հայաստան հայրենիքին մէջ, ուր ընդհատումը եղած է ամբողջական վիրահայ Հայաստան տատիկին այս «նախաձեռնութեան» պատճառով:

Չեմ կրնար ըսել, թէ առաջին հերթին պաշտպանութեան նախարարութեան մէջ որքա՞ն մտահոգութիւն տարածուած է: Ի՛նչ ըսել է հաղորդակցութեան, այլեւայլ ձեռնարկութեանց խանգարում: Երկինքի մէջ սլացող կամ երկինք բարձրանալու պատրաստուող  օդանաւերուն պարագային ինչ¬ի՜նչ հարցեր ստեղծուած են:

Առեւտուրի մարզին մէջ որքա՞ն մեծ ու փոքր վնասներ արձանագրուած են: Հաւանաբար կարգ մը անհրաժեշտ մթերքներու սակեր անկում, աւելի ճիշդը` բարձրացում արձանագրած են:

Դասախօսութիւններ, լրատուութիւններ, ներկայացումներ, պարզ թղթակցութիւններ որքանո՞վ ազդուած են: Ես բան չեմ կրնար որոշել, բայց վստահ եմ, որ այս խանգարումները ահաւոր կացութիւն ստեղծած ըլլալու են:

Իշխանաւորներուն համար թերեւս նպաստաւոր եղած է այդ համացանցային «խաւար»ը, եթէ երբեք կը մտածէին դիմատետրը (ֆէյսպուքը) օգտագործել ժողովուրդը ցոյցի մղելու համար: Չարիքէ ծնած բարիք…

Տատիկը կալանաւորուած է: Հապա՜: Ի՞նչ ըսել է զոյգ պետութեանց, դրացի բայց ոչ այնքան ալ մեղր ու կարագ, բնականոն կեանքի խանգարում:  Խեղճ տատիկը շատ կը վախնայ եղեր, ըստ իր զաւկին` Սերգոյի: Հապա կը վախնայ: Բայց թող բիւր փառք տայ, որ վրացի Բերիայի օրով չէ շալկած սղոցը եւ անտառ գացած. այլապէս սղոց շալկելու մեղքին համար իսկ, որպէս «փրովաքաթոր» խառնակիչ, կրնար Սիպերիա արտաքսուիլ, հանդերձ ընտանեօք կամ համայն գիւղով:

Ըստ օրէնքի տրամադրութեանց, մինչեւ երեք տարուան բանտարկութեան կրնայ դատապարտուիլ եղեր մեր Հայաստան տատիկը:  Օրէնքը օրէնք է, հապա՜: Անշուշտ կայ մեղմացուցիչ դէպք յանցանացի հարց, բայց փաստը հոն է, Հայաստան հայրենիքին մէջ մեր, 12 ժամուան խանգարումը ակներեւ է: Պառաւն ալ չէ ուրացած, ընդհակառակն` խոստովաներ է այդ չըլլալիք պարանը սղոցած ըլլալը:  Ուրեմն այո՛, հարկ է պատժել զայն: Վերջակէ՛տ:

Երբ հարցաքննութեան ենթարկուած է, կինը զարմացեր է ըսելով` «ի՞նչ բան ա էդ սատանի ինթերնթան»… Հապա՜, իրաւունք ունի: Իր ի՜նչ բանն  է այդ: Կինը թոռնիկներ կը խնամէ, տուն պիտի տաքցնէ, թերեւս ալ սեւ հաց մը կը հանէ: Սղոց մը բաւ է այդ բոլորին համար: Թող գրողի ծոցը երթան ինթրնեթան ալ, երկաթուղագիծն ալ, որ սեփականատէրն է եղեր ցանցին եւ պարանին…

Մէկ երկու հարցում հարցնելը անտեղի բան չէ թերեւս.

ա. Այդ տարիքի պառաւ մը ի՞նչ պէտք ունի անտառ երթալու եւ փայտ (թերեւս մետաղի գործածուած կտորներ) կրելու: Ինչո՞ւ պետական այրեր քիչ մը անուշ աչքով չեն նայիր այդպիսիներուն եւ հետամուտ են չորն ու կանաչը կուլ տալու առաքելութեան:

բ. Եթէ այդքան կարեւոր, կենսական բան է եղեր այդ չըլլալիք պարանը, ի՞նչ գործ ունի երկաթուղագիծին երկայնքն ի վեր կամ վար, գետին փռուած վիճակով: Մարդ Աստուծոյ, կարելի չէ՞ սանկ ապահով ձեւով զայն տեղադրել…

Ես զանազան պատճառներով, կը պահանջեմ, եթէ այս պահանջս լսող ըլլայ անշուշտ, որ Հայաստան տատիկը անմիջապէս տուն ճամբուի եւ այդ տունն ալ, թոռներուն գործածութեան համար, օժտուի համացանցի գիծով, որ պառաւը լաւ սորվի, թէ ի՜նչ հրաշք բան է այդ, եւ նորէն չսղոցէ գետին «լքուած» պարանը…

Թող ներուի, որ վերերը երբ կը խօսէի հաւանական խանգարումներու մասին, թէեւ նուազ կենսական, բայց դարձեալ անհրաժեշտ ծառայութեանց խանգարումներու ակնարկած չըլլալուս համար: Օրինակ եթէ երիտասարդ¬երիտասարդուհիներ «ելեկտրոչէնկէ», դուք ըսէք չէթ, կը զարնէին, ի՞նչ եղան: Քանի¬քանի՜ սիրոյ խոստումներ կիսատ մնացին արդեօք: Քանի¬քանի՞ սէրեր ի սպառ պաղեցան. ո՞վ պիտի կարենայ ճշդել…«Չէ՜, Հայաստան տատիկ, էդ մէկը չեղաւ, ցա՛ւդ տանեմ…զգո՜ւշ կա՛ց ուրիշ անգամ. էսօր պէտք է գիտնալ, որ առանց իթրնեթայի, չկա՜ն սէր ու սիրաբանութիւն…»

ՁԻՒՆԱԿԱՆ

18-4-11

Share this Article
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
CATEGORIES