Անսահման Խաղաղութեան Պարգեւը

«Անոր անունը պիտի կոչուի Սքանչելի, Խորհրդակից, Հզօր Աստուած, Յաւիտենականութեան Հայր, Խաղաղութեան Իշխան: … Անոր իշխանութեան մեծնալուն եւ խաղաղութեան սահման չկայ…»:

(Եսայեայ 9.6-7)

 

Այսօր կը տօնենք աստուածայայտնութեան, Աստուծոյ մեզի հետ ըլլալուն` Էմմանուէլին տօնը, մինչ մեր սրտերը եւ մտքերը կը տագնապին անխաղաղ վիճակներու վախերով: Այսօր կը վերյիշենք Եսայի մարգարէի մարգարէութիւնը` «Խաւարի մէջ պտըտող ժողովուրդը մեծ լոյս տեսաւ. մահուան ստուերին երկիրը բնակողներուն` լոյս ծագեցաւ» (Եսայ. 9.2), մինչ մարդոց չարութիւնը մեր աչքերուն առջեւ խաւարի մէջ կ՛ընկղմէ լուսաւոր քաղաքներ եւ անոնց բնակիչները:

Խաւարը մեր շուրջ կը թանձրանայ շատ արագ. ազատութեան, բարեկարգութեան եւ իշխանափոխութեան պայքարները կը վերածուին անել կացութիւններու եւ կը խլեն հազարաւոր մարդոց տուն-տեղը եւ կեանքերը. անխաղաղ վիճակներու կը մատնուին երբեմնի խաղաղ հաւաքականութիւններ եւ ամբողջ ժողովուրդներ` քաղաքական շահերու եւ իշխանութիւնը կորզելու սիրոյն. նոյնիսկ խաղաղ սեպուած քաղաքներու մէջ մէկ հոգիի խաղաղութեան խախտիլը կը խլէ անմեղ երեխաներու կեանքերը, կամ` բարեկամ երկրի ապահովութեան վստահող` քուն մտած զինուորին կեանքը, եւ ապա` կը հերոսացուի մարդասպանը եւ կամ` հատուցման եւ պատիժի պարտքէն կ՛ազատի անձնասպանութեամբ: Խաւարը թանձր է մեր շուրջ եւ տակաւ կը թանձրանայ:

Մարդկային այս տագնապալից եւ վախազդեցիկ վիճակներուն մէջ է ահա, որ Էմմանուէլը կը տօնենք: Այս եւ նման կացութիւններու մէջ է, որ Աստուծոյ մեզի հետ ըլլալը կ՛իմաստաւորուի, քանի որ այդ է մեր այժմէական կարիքը: Խաւարի մէջ եղողն է, որ պէտք ունի լոյսին եւ անոր բերելիք կեանքի եւ հոգիի հաւասարակշռութեան, յոյսին եւ վստահութեան: Իրաւ է նոյն ատեն, թէ իսկական լոյսը աւելի եւս կը շեշտուի եւ շօշափելի կը դառնայ խաւարին մէջ: Անխաղաղ վիճեակներու մէջ է, որ արդիւնաւոր եւ գործնական ազդեցութիւն պիտի ունենայ այն «խաղաղութիւնը, որ ամէն մտքէ վեր է, (եւ) մեր սրտերն ու մտքերը Յիսուս Քրիստոսով պիտի պահպանԷ» (Փիլպ. 4.7):

Այս խաղաղութեան գրաւականը Տէր Յիսուս Քրիստոսի իշխանութեան տակ ըլլալու մեր իրականութեան մէջ պիտի գտնենք: Անոր «իշխանութեան մեծնալուն եւ խաղաղութեան սահման չկայ»: Ան կը հրաւիրէ մեզ, որ ըլլանք «Աստուծոյ որդիներ եւ յարութեան որդիներ» (Ղուկ. 20.36). ոչ` «այս աշխարհի որդիները», որոնց վրայ աշխարհ, մեղք եւ մահ կը բանեցնեն իրենց իշխանութիւնները, վախ եւ սարսափ պատճառելով եւ ասոնցմով` պատանդ բռնելով մարդը եւ անոր խաղաղութիւնը: Ան կը յորդորէ մեզ «գիտնալու մեր խաղաղութիւնը… ճանչնալու մեր այցելութեան ժամանակը»: Էմմանուէլը` իր ճշմարտութեամբ իսկապէս ազատ կ՛ընէ մեզ այն ազատութեամբ, որ աստուածայինն է:

Մեր աղօթքն ու մաղթանքն է, որ մեր ընտանիքները, մեր եկեղեցին, մեր ազգը եւ համայն մարդկութիւնը ճանչնան եւ վայելեն այս աստուածային պարգեւը, նոյնիսկ ներկայի անխաղաղ օրերուն մէջ:

ՔՐԻՍՏՈՍ ԾՆԱՒ ԵՒ ՅԱՅՏՆԵՑԱՒ
ՁԵԶԻ ՄԵԶԻ ՄԵԾ ԱՒԵՏԻՍ

ՎԵՐ. ՄԿՐՏԻՉ ԳԱՐԱԿԷՕԶԵԱՆ
ՆԱԽԱԳԱՀ
ՄԵՐՁԱՒՈՐ ԱՐԵՒԵԼՔԻ ՀԱՅ ԱՒԵՏԱՐԱՆԱԿԱՆ
ԵԿԵՂԵՑԻՆԵՐՈՒ ՄԻՈՒԹԵԱՆ

Յունուար, 2013

Share this Article
CATEGORIES

COMMENTS

Wordpress (0)
Disqus ( )