Նախաբան. Հրանդ Տինք Հիմնարկի 2013-ի Օրացոյցի

ՌՈՊԵՐ ՔՈՓԹԱՇ

Կարգ մը բառերու ներշնչածը անմիջապէս ժխտական կ՛ըլլայ: Ինչպէս` սահման բառինը… Զայն լսելով մեր ներքին աշխարհը կը մթագնի, մենք մեզ անկիւն մը սեղմուած կը զգանք: Կը գանգատինք անդադար այն պայմաններէն, որոնք կը սահմանափակեն մեր ցանկութիւններուն իրագործումը, եւ յաճախ ալ ամբողջ կեանք մը կ՛անցընենք` ջանալով զանոնք փոխել: Բայց, միւս կողմէն ալ, չենք կրնար մենք մեր` նոր սահմաններ ստեղծելուն արգելք ըլլալ: Մէկ խօսքով, սահմաններուն հետ մեր գործն ալ չի վերջանար, մեր պայքարն ալ:

Մարդ ըլլալու խոհագրին մէջ թաքնուած է սահմանները գլելով յառաջանալու օրէնքը: Այս առումով, մարդկութեան պատմութիւնը կը բաղկանայ գլուած սահմաններու պատմութենէն: Այն սահմանները, զորս չենք կրնար գլել, կը հանդիսանան մեր դատապարտումը: Մեր վախերուն բանտարկեալը կը դառնանք:

Սահմանները միայն պետութիւններու միջեւ չեն, ամէն տեղ են: Մեր առօրեայ կեանքին իւրաքանչիւր պահուն կը բախինք անոնցմէ մէկուն: Մերթ մեր դէմ կը ցցուին փակ դրան մը ետին, մերթ` երկու սրտերու միջեւ: Միայն իշխանութիւնները կամ դրութիւնները չեն, որոնք սահմաններ կ՛արտադրեն: Մարդուն մարդու առջեւ դրած սահմանը ամէնէն ազդուն կ՛ըլլայ, անհատական բնոյթ ունենալուն պատճառով ալ ամէնէն վերջ աչքի կը զարնէ, հետեւաբար ամէնէն դժուար յաղթահարելին կ՛ըլլայ:

Երբեմն կը դիմենք սահմաններուն` մեր ներաշխարհը պաշտպանելու համար: Այս տեսանկիւնէն, սահմանները կրնան ձեւով մը վերածուիլ այն երաշխիքին, որուն կարիքն ունինք մեր մտերմութեան պաշտպանութեան համար: Բայց, եթէ շատ վարժուինք անոնց, կը սկսինք մեր շուրջը հիւսել հաստ պատեր` մեզի հարկ եղածէն շատ աւելի ապահովութեան համար, ուստի կը կանգնինք մեր ու մեր կեանքին միջեւ: Ի վերջոյ, մեզ միւսներէն անջատող իւրաքանչիւր սահման մեր կենսական տարածութիւնը քիչ մը աւելի կը նեղցնէ:

Մեր մտային սահմանները կրնան ֆիզիքականներէն շատ աւելի խափանարար յայտնուիլ: Այն բաները, զորս չենք հասկնար, կամ սխալ կը հասկնանք, մեր վախերը, վեր նախապաշարումները… ասոնք կրնան պատեր քաշել դէպքերուն, միւսներուն եւ մեր միջեւ: Իշխանութիւններն ալ արդէն ամէնէն շատ կը սնանին թաքուն այս սահմաններէն, որոնք կեանքը մղձաւանջի կը վերածեն:

Սակայն վերջը կրկին մէկը կը նետուի պատմութեան բեմ, կը փորձէ գլել պարտադրուած բոլոր սահմանները, կը ներշնչէ մեզ` բոլորս: Սահմանները գետնին հաւասարեցնող պատմութիւնները` այն մարդոց, որոնք  յաջողած են անկարելիութիւններու ընդմէջէն ձեռք ձգել այն, ինչ որ կը տենչային, կամ այն, ինչէն զուրկ ձգուած էին, իրականութեան մէջ մեզի կ՛ապացուցեն, թէ սահմանը հսկայ խաբկանք մըն է: Իսկ ստեղծարարութեան անսահմանութիւնը մեր առջեւ կը բանայ նոփ-նոր աշխարհներ: Հոն, յուզումով յայտնաբերման կ՛ելլենք, մենք մեզ եւ տիեզերքին հետ կը ծանօթանանք:

Մեր ազատութիւնը կաշկանդող սահմանները` քիչ, գլուած սահմանները` շատ, նոփ-նոր տարի մը կը մաղթենք ձեզի:

 

 

Share this Article
CATEGORIES

COMMENTS

Wordpress (0)
Disqus ( )