ՅՈՎՍԷՓ ԲԱՐՍԵՂԵԱՆԻ ՅԻՇԱՏԱԿԻՆ

Քառասուն օր առաջ Յովսէփ Բարսեղեանի մահուան գոյժը սուգի ու կորուստի մատնեց իր հարազատներն ու բարեկամները:

Այսօր կը զգանք անոր մահուան կսկիծին ահաւորութիւնը:

Արթին եւ Անուշ ամոլին անդրանիկ զաւակն էր Յովսէփը, ծնած էր 1942-ին, Լիբանան:

Փոքր հասակին կը յաճախէ Նոր Կիլիկիա թաղին Ազգային Աբգարեան վարժարան` մինչեւ 6-րդ դասարան, ուրկէ կը վկայուի որպէս օրինակելի աշակերտ:

1975-ին Յովսէփը ընտանեկան բոյնը կազմեց Անահիտ Պէօրքլեանի հետ:

Անսահման եղաւ անոր ուրախութիւնը Յարութիւնին ծնունդով, իսկ ուրախութիւնը առաւել եւս աւելցաւ Արփիին եւ Անուշին ծնունդով:

Աւանդութիւն դարձած է, որ հայ մարդը միշտ աշխատի իր ընտանիքին բարօր կեանք մը ապահովելու համար:

Յովսէփը աշխատեցաւ ոչ միայն ընտանիքին բեռը շալկելու, այլ ամբողջ էութեամբ հետեւեցաւ իր զաւակներուն դաստիարակութեան:

Եղաւ հայր մը, որ ոչ միայն ինք պատասխանատու եւ ամբողջական հայ եղաւ, այլ ուզեց այդ մէկը փոխանցել իր զաւակներուն: Անոր միակ ցանկութիւնն էր զաւակներուն կրթութիւնը, եւ ասոր համար ան բացառիկ գուրգուրանք կը տածէր անոնց: Հետեւաբար իր նպատակին իրագործման համար ան աշխատեցաւ իր զաւակներուն ապագան առողջ ու յաջող հունի մէջ դնելու:

Իրեն համար ընտանեկան սրբութիւնը առաջնահերթութիւն ու գերազանց էր բոլոր մտածումներէն:

Իրեն համար շատ մեծ ուրախութիւն կը պատճառէր, իր զաւակները մտիկ ընելէ ետք, անոնց խորհուրդներ տալը, ինչ որ իրեն համար  հայրական զգացումներուն լրիւ գոյատեւումն էր  ջերմ ու հարազատ մտերմութեան մէջ:

Մենք կը հաւատանք մեզմէ անվերադարձ բաժնուողներուն յարգանքի տուրք տալու աւանդութեան եւ այսօր մենք ալ մեր կարգին, այդ աւանդը պահելով, կու գանք ոգեկոչելու ննջեցեալ, մեր վարչական եղբօր` Յովսէփ Բարսեղեանին յիշատակը:

Ի՞նչ լաւ բան է նուիրաբերումը, երբ անիկա կը նպաստէ աշխատանքի մը յաջողութեան:

Յովսէփ Բարսեղեան անհաշիւ տուաւ, մինչեւ իրեն վերջին շունչը նուիրուեցաւ Էյպեզի հայրենակցական միութեան վսեմ գաղափարին համար: Անկէ ժառանգուած բարի օրինակները բազմաթիւ են, որոնցմով հպարտ ենք:

Տասնեակ տարիներու իր ներդրումը բերած է էյպեզցիներու ընտանիքին աշխատանքներուն եւ հաւատալով անոր երթին` առաւել եւս բեղմաւորեց իր գործունէութիւնը` ցուցաբերելով առաւել եւս աջակցութիւն ու նուիրում, հասնելու այն նպատակին, երբ Էյպեզի հայրենակցական միութիւնը պիտի կանգնի հաստատ ու տոկուն հիմերու վրայ:

Եղած է հաւատարիմ վարչական 1977-էն մինչեւ իր մահանալը` 22 օգոստոս 2011. շահած էր էյպեզցի ընտանիքներուն համակրանքը: Իր շրջանի համաքաղաքացիներուն յաճախ կ՛այցելէր եւ անոնց կ՛առաջարկէր որեւէ ծառայութիւն, որուն կարիքը կը զգային անոնք: Ան չէր արտօներ, որ իր կարիքաւոր համաքաղաքացին խնդրարկու ըլլար, անշուշտ երբ տեղեակ ըլլար այդ մասին. ինք անմիջապէս կը փութար անոնց կարիքները հոգալու` միութեանս հովանիին ներքեւ:

Յովսէփ Բարսեղեան նաեւ երկար տարիներ ծառայեց Հայ աւետարանական Էմմանուէլ եկեղեցւոյ` որպէս խնամակալ եւ որպէս մնայուն օժանդակ մարմին:

Մեկնումէն ետք, երբ հանդարտ կերպով պիտի նայինք անցեալին, դառնօրէն պիտի զգանք անոր բացակայութիւնը:

Ինչպէ՛ս կարելի է մոռնալ Յովսէփը եւ մոռացութեան մատնել այն հանգամանքը, որ իր վերջին օրերուն իսկ, նախքան իր մահկանացուն կնքելը, ան իր անսակարկ նուիրաբերումը կը փոխանցէր ի նպաստ ընտանիքին, համայնքին եւ միութեանս:

Խօսելով անոր նկարագրային գիծերուն, յատկապէս` հայրենասիրութեան մասին, պէտք է նկատի առնել ու ընդգծել անոր անբասիր շաղուածքը, բարի, հիւրասէր եւ հայրենասէր ոգին, հարցերը իրենց յատուկ եղանակային բարեմասնութեամբ դիտելու կերտուածքը, գաղտնապահութիւնը, եսասիրութենէ եւ ինքնագովութենէ հեռու մնալու հայու կերպարը:

Ան ունէր խիզախ արտայայտութիւններ եւ շինիչ առաջարկներ: Այսուհանդրեձ, ան կը յարգէր իր զրուցակիցին կարծիքը: Ունէր բարեհամբաւ ծառայութիւններ, ինչպիսիք են` օգտակար դառնալ կարիքաւորին, չքաւոր սանը հասցնել ուսման բարձր վկայականներու, հիւանդտեսի այցելութիւններ տալ եւ այլն:

Թրծուած էյպեզցին ան է, որ կը ցուցաբերէ հոգեկան գոհունակ խանդավառութիւն ու սրտակցութիւն` աւելի մօտ ըլլալու իր եղբայրական շրջապատին, էյպեզցիները մղելու գթութեան, յաւելեալ ներդրում ունենալու բարիք գործելու աշխատանքին եւ, վերջապէս, անաչառ մօտեցում ցուցաբերելու:

Յովսէփ Բարսեղեանը ունէր բոլոր նշեալ յատկութիւնները, որոնց կիրարկումը ինքնակոչ կը կատարէր` հոգեկան մեծ գոհունակութեամբ:

Այսօր անգամ մը եւս կը վերահաստատենք, սիրելի՛ Յովսէփ, մարդկային արժանիքներուդ գնահատանքը. թէեւ մեզմէ հեռու ես, բայց կը շարունակենք յիշել, թէ անքակտելիօրէն կառչած մնացիր քու հաւատքիդ, համոզումներուդ, գիտակից եւ էյպեզցիասէր ծառայութեանդ ոգիին, եւ աշխարհի բոլոր էյպեզցիներուն ու անոնց հարազատներուն յիշողութեանց մէջ, քու բարի դիմագիծդ ու ժպիտդ միշտ վառ պիտի մնան:

Երբ քեզ յիշենք, խնկելի յիշատակդ մեր հոգիները պիտի լեցնէ ակնածանքով ու պարծանքով:

Սիրելի՛ Յովսէփ, անպայման քու շիրիմիդ այցելուներ պիտի ունենաս, հետեւաբար ազատ ու հանգիստ ննջէ, քանի ընտանիքիդ, համայնքիդ եւ միութեանդ պարտքը տալէ ետք, դուն նաեւ քու զոհողութիւններովդ բարի օրինակ դարձար շատ շատերուն:

Մենք կը հայցենք Ամենակարողէն, որ լուսահոգիին ընտանիքին ու հարազատներուն շնորհէ հոգեկան ուժ, որ կարենան իմացականութեամբ եւ համբերութեամբ տոկալ այս դաժան պայմաններուն, ցաւալի ու անժամանակ պատահարին:

Սիրելի՛ եղբայր, այնքան ատեն որ դուն պիտի յիշուիս, պիտի մնաս մեր կեանքին մէջ ողջ ու կենդանի ներկայութիւն: Գիտցիր, որ քու անժամանակ ու անակնկալ բաժանումդ ահաւոր բացութեան մը առջեւ ձգեց ընտանիքդ եւ քեզ սիրողները:

Վարձքդ կատար սիրելի՛ Յովսէփ, այս հիւրընկալ հողը թեթեւ գայ յոգնատանջ ուսերուդ:

Յիշատակն արդարոց օրհնեալ եղիցի:

ԷՅՊԵԶԻ ՀԱՅՐԵՆԱԿՑԱԿԱՆ
ՄԻՈՒԹԵԱՆ ՎԱՐՉՈՒԹԻՒՆ

Share this Article
CATEGORIES