ՇՆՈՐՀԱԿԱԼՈՒԹԻՒՆ ՄԵՐ ԲԱՐԵՐԱՐՆԵՐՈՒՆ ԵՒ ՄԵՐ ԲԱՐԵՍԷՐ ԶԱՒԱԿՆԵՐՈՒՆ

ՇԱՀԱՆԴՈՒԽՏ

2011 տարին անցաւ համեմատաբար խաղաղ եւ արդիւնաւէտ` գաղութային ազգային-մշակութային-կրթական իմաստով: Ըսինք` համեմատաբար, մէկ կողմ թողած բնական եւ անբնական կարգ մը անպատեհութիւնները, սուգն ու ցաւերը: Ընդհանրական հայեացքով ունեցանք գոհունակութիւն, որուն համար շնորհակալ ենք աստուածային ողորմածութեան, նախախնամութեան ներողամտութեան:

Ըսենք նաեւ, որ աղուոր Կաղանդ տօնեցինք մեծով ու փոքրով, ունեւորով եւ չունեւորով, իրերօգնութեան սքանչելի նուիրաբերումով: Այս ուրախ առիթով մեր շնորհակալութիւնները կը յայտնենք մեր բարերարներուն, բարեսէր ու գթասիրտ ազգայիններուն, մեր բարեկամներուն, մեր ազգային կառոյցներուն հանդէպ խնամատարական զգացումներ  արտայայտողներուն: Անոնք չմոռցան մեր ծերանոցը, «Թռչնոց բոյն»-ը, մեր բուժարանը, մեր վարժարանները: Անձնական թէ հաւաքական արտայայտութիւնները եղան խրախուսիչ: Զգացինք, թէ անտարբերութեան ալիքը մեղմացած է, յիշեցինք, թէ կայ տաք ճաշ հրամցնող ԼՕԽ-ի խոհանոցը, կայ մեր մանուկները եւ մեր ծերերը հոգացող քաղաքապետութիւն, որուն կաղանդ պապաները շրջեցան հայկական թաղերը եւ կաղանդչէքի նուէրներ բաժնեցին: Մեր ծերերը եղան հովանաւորեալ ներկայութիւն: Անոնք ստացան իրենց յարմար նուէրներ եւ ճաշեցին, հիւրասիրուեցան մեր սրահներուն մէջ, Մեսրոպեան վարժարանի հանդիսասրահէն մինչեւ ԼՕԽ-ի կեդրոնի խոնահոցին եւ «Թնճուկեան» սրահ:

Մեր բարեսիրական միութիւնները եղան առատաձեռն, ՀԲԸ Միութիւն ըլլայ թէ Լիբանանահայ օգնութեան խաչ` իր մասնաճիւղերով:

Վարժարաններու մէջ սիրոյ սեղաններ բացուեցան ուսուցչական կազմերու ի պատիւ եւ մաղթանքներ կատարեցին արեւշատութեան, յաջող տարուան մը համար: Մոռացումներ գրեթէ չեղան, ամէն ինչ տեղն ու տեղին…

Մանկապատանեկան գեղարուեստական հանդիսութիւններ, տօնական երգչախմբային համերգներ ցնծութիւն պարգեւեցին:

«Վանայ Ձայն» շարունակեց «Ձեռք երկարել» անօգնական ընտանիքներուն` կարելիութեան սահմանին մէջ արցունք սրբելով: Այս իրագործումին մասնակից եղան մեր հայրենակիցները` լումայական թէ յատուկ նուիրաբերումով:

Այս ցոյց կու տայ մեր գաղութին կենսունակութիւնը` հակառակ տիրող աննպաստ պայմաններուն, գործազրկումի սպառնալիքին եւ մասամբ նորին:

Հապա՞ մեր օրացոյցները. իւրաքանչիւր վարժարան, եկեղեցի, միութիւն, հայրենակցականներ, հրատարակչատուներ, բուժիչ կեդրոններ, գաղափարախօս-երիտասարդական մարմիններ փաստեցին իրենց ներկայութիւնը` օրական «բարեւ» մը փոխանցելու եւ յիշեցնելու, թէ մենք կանք ու կը մնանք:

Նիւթական թէ բարոյական աջակցութիւններ, դաստիարակիչ թէ հոգեմտաւոր փոխանցումներ շէն ու պայծառ պահեցին մեզ` յոյսին կառչած մնալու հաւատքով: Մեր վանքերէն ու եկեղեցիներէն հնչող աղօթք-մաղթանքները օրհնութիւն բաշխեցին համայն ազգին` հոգեկան բաւարարութեամբ:

Տարին անցուցինք միասնաբար: Չարիքը ձգեցինք մեր ետին, ժպտեցանք բարիքին ու բարիին: «Չար մշակողին, չար սերմանց նորին, չորացո՛ զպտուղն»` ըսինք բարձրաձայն: Այս ալ մաս կազմեց մեր աղօթքին…

Շնորհակալութիւն ամէնուն: Շարունակենք նոյն թափով, առանց ականջ տալու գուշակներուն, տեսանողներուն չարագուշակ նախատեսութիւններուն` յանձնուելով միայն երկնային հովանիին: Լաւատեսութեամբ դիմաւորենք գալիք օրերը, սիրալիր եւ ժպտերես, ու ամէն հարց կը լուծուի կամօքն Աստուծոյ:

Թող Նոր տարին բերէ բարին, հայոց ազգին:

 

 

Share this Article
CATEGORIES