Կիրակնօրեայ վարժարաններու ծպտուած աշակերտներ

Կիրակնօրեայ վարժարաններու 80-ամեակի եւ Մեծի Տանն Կիլիկիոյ Արամ Ա. կաթողիկոսին կողմէ 2011 տարին «Հայ մանուկի տարի» հռչակուելուն առիթով` շաբաթ, 5 մարտ 2011-ին, կէսօրէ ետք ժամը 4:00-ին, Սրբոց Քառասնից Մանկանց վարժարանի սրահին մէջ Լիբանանի թեմի կիրակնօրեայ վարժարանները տօնախմբեցին Բարեկենդանը:

Կիրակնօրեայ վարժարաններու վարիչ մարմնին անունուվ Ժանին Մարգարեան բարի գալուստ մաղթեց ներկաներուն եւ բացատրեց Բարեկենդանի իմաստը` աւելցնելով, որ Բարեկենդան կը նշանակէ բարի կեանք եւ կը խորհրդանշէ երկինքի արքայութիւնը: Ան նաեւ նկատել տուաւ, որ հանդիսութեան ներկայ կիրակնօրեայ վարժարաններու աշակերտներէն պիտի ընտրուին լաւագոյն 3 ծպտուած տիպարները: Ապա ան ներկայացուց դատական կազմը, որ կը բաղկանար 3 հոգիէ` Լիզեթ Կիւրիւնեան, Հրայր Մարգարեան եւ Կարօ Քէշիշեան:

Այնուհետեւ բեմը տրամադրուեցաւ «Բարեւ փոքրիկներ» (Հայ քիտզ) խումբին, որ խանդավառեց մթնոլորտը:

Հաղորդավար Ներսէս Օհանեան բեմ հրաւիրեց իւրաքանչիւր կիրակնօրեայ վարժարանէ 5 աշակերտներ, որոնք նախապէս նշանակուած էին իրենց տեսուչներուն կողմէ, եւ դատական կազմը անոնց մէջէն ընտրեց լաւագոյն երեքը: Առաջին հանդիսացաւ Կեդրոնէն` Անդօ Քէօսէեան, երկրորդ հանդիսացաւ Քառասնից Մանկանց կիրակնօրեայէն` Յասմիկ Զէյթունեան, իսկ երրորդ հանդիսացաւ Վարդանանց կիրակնօրեայէն Կարէն Ներսէսեան, որոնք ստացան արժէքաւոր նուէրներ:

Աւարտին խօսք առաւ Կիրակնօրեայ վարժարաններու վարիչ մարմնի պատասխանատու Սարգիս քհնյ. Սարգիսեան, որ գոհունակութիւն յայտնեց սոյն հաւաքին համար, նաեւ շնորհակալական խօսք ուղղեց կիրակնօրեայ վարժարաններու բոլոր տեսուչներուն, որոնք սատարեցին ձեռնարկին յաջողութեան, ինչպէս նաեւ «Ազդակ»ին, որ միշտ քաջալեր կը հանդիսանայ իրենց ձեռնարկներուն եւ անոնց կ՛արձագանգէ իր էջերուն մէջ:

Հանդիսութեան աւարտին բոլոր աշակերտները ստացան նուէրներ` տրամադրուած կիրակնօրեայ վարժարաններու վարիչ մարմնին կողմէ:

Փետրուար ամսուն, 1861 թուականէն ի վեր, Քեպեքի բարեկենդանը մեծ ուրախութիւն կը բերէ  քանատական ծանր ձմրան ընթացքին: Սկիզբը անիկա կանոնաւոր ձեւով տեղի չէր ունենար. սակայն 1955 թուականէն ի վեր անիկա տեղի կ՛ունենայ ամէն տարի եւ կ՛ընդունի հազարաւոր այցելուներ: Բարեկենդանի կերպարը ձիւնեմարդ մըն է, որ բարեկենդանին խորհրդանիշն է: Ան իր մուտքը պաշտօնապէս կը կատարէ, եւ քաղաքապետը անոր կը յանձնէ քաղաքին բանալիները: Տօնակատարութիւնները կրնան սկսիլ. աւանդական տողանցք, սառոյցի վրայ նաւակներու մրցում, սառոյցէ քանդակներ…

 Վենետիկի բարեկենդանին սովորութիւնը սկսած է 11-րդ դարուն: Անիկա կը սկսէր 26 դեկտեմբերին եւ կը տեւէր մինչեւ Բարեկենդանի առաջին երեքշաբթին: Առաջին շրջանին դիմակները յատկացուած էին միայն այր մարդոց: Սակայն շատ շուտ ո՛չ միայն կիներն ալ սկսած են ծպտուիլ, այլ` ամբողջ ժողովուրդը:

 Ռիոյի բարեկենդանը, ինչպէս մեզի ծանօթ է ներկայիս, սկիզբ առած է 19-րդ դարուն: Սակայն 1930-ական թուականներուն է, որ անիկա կը դառնայ ժողովրդային տօնակատարութիւն մը, որ կը հաւաքէ ամբողջ ժողովուրդը: Ռիոյի մէջ Բարեկենդանը կը տեւէ հինգ օր: Անիկա կը սկսի պահքէն առաջ, վերջին ուրբաթ օրը եւ վերջ կը գտնէ չորեքշաբթի. սակայն անոր պատրաստութիւնը կը տեւէ ամբողջ տարի մը: Անիկա ընդհանրապէս կը սկսի Բարեկենդանի թագուհիին հետեւելով կերպարներու տողանցքով: Յաջորդ օրը կարգն է սամպայի դպրոցներուն. այս ձեւով մինչեւ երեք հազար պարողներ եւ մօտաւորապէս քսան կառքեր քաղաքին փողոցներուն մէջ կը սկսին շրջիլ իրիկուան ժամը եօթէն սկսեալ, մինչեւ առտու: