– Ես զինուոր եմ:

Եւ այդպէս վատոգի ձեռքերը յաջորդ առաւօտ զարկին մեր գիւղի ընկ. Զաւէնը, իր վաճառատան մէջ:

25 տարիներ անցած են արդէն, սակայն մեր ժողովուրդի յիշողութիւնը ամուր է եւ պայծառ:

Այսօր ալ մարդիկ կը յիշեն, որ դաւադիր ձեռքերը յաջողեցան ահաբեկել գիւղի ղեկավար ընկերը, սակայն ամէն մարդ գիտէ, որ ընկ. Զաւէնը չէ մեռած. աւելին` չի՛ մեռնիր, որովհետեւ իր գաղափարն ու ոգին կ՛ապրին իր ընկերներուն մէջ, նոր սերունդին մէջ:

Այսօր դարձեալ ժողովուրդը պիտի համախմբուի իր շիրիմին շուրջ, ծաղկեպսակ պիտի զետեղեն երիտասարդները, հոգեհանգստեան պաշտօն պիտի կատարուի, ապա ժողովուրդը ներկայ պիտի գտնուի նահատակութեան 25-ամեակի յիշատակի հանդիսութեան:

Դարձեալ պիտի յիշենք մեր ընկերոջ կեանքի տարբեր հանգրուանները, իր գործունէութեան տարբեր դաշտերը եւ պիտի փորձենք կազմել իր կենդանի դիմանկարը, որ ազգային է, պայծառ, դաշնակցական, մշակութասէր, ասմունքող, թատերասէր, հայրական…

Ժամանակի թաւալումին հետ կարծես աւելի շեշտուեցաւ ընկ. Զաւէնի նման ղեկավարներու կարեւորութիւնը: Ղեկավար, որ զինուոր է, համեստ զինուոր իր ազգին:

Պէտք չէ մտահան ընել, որ ինք ժառանգորդն էր Մուսա լերան հերոսամարտ կերտած պապերուն եւ անոնցմէ ժառանգած էր քաջութիւն, վճռակամութիւն եւ պայքարելու կամք:

Ժամանակի թաւալումին հետ աւելի պայծառացաւ իր կերպարը, շեշտուեցան հիմնական գիծերը, տիրական մնաց իր ներկայութիւնը:

Այո՛, ան ներկայ է:

Ներկայ է Այնճարի ժողովրդային կեդրոնին մէջ, իր անունով սրահին մէջ, ուր ՀՅԴ «Կարմիր լեռ» կոմիտէն կ՛ընդունի իր բոլոր պաշտօնական հիւրերը:

Ներկայ է սրտերուն մէջ իր բոլոր գաղափարակից ընկերներու, որոնք մեծ ա՜խ մը քաշեցին իր կորուստին հետ:

Ներկայ է Այնճարի պատմութեան մէջ, մանաւանդ դժուար օրերու ընթացքին` որպէս բարձր պատասխանատուութեան տէր ղեկավարի:

Ընկե՛ր Զաւէ՛ն,

Դուն միշտ ներկայ պիտի ըլլաս քու ժողովուրդիդ կեանքին մէջ:

Բոլորս կը խոնարհինք քու յիշատակիդ առջեւ:

 Ե. ՀԱՒԱԹԵԱՆ

Այնճար