<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	xmlns:slash="http://purl.org/rss/1.0/modules/slash/"
	>

<channel>
	<title>Ուտելու արուեստը Archives - Aztag Daily</title>
	<atom:link href="https://archive.aztagdaily.com/archives/tag/%d5%b8%d6%82%d5%bf%d5%a5%d5%ac%d5%b8%d6%82-%d5%a1%d6%80%d5%b8%d6%82%d5%a5%d5%bd%d5%bf%d5%a8/feed" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>https://archive.aztagdaily.com/archives/tag/ուտելու-արուեստը</link>
	<description>Archives</description>
	<lastBuildDate>Wed, 23 Mar 2011 20:18:24 +0000</lastBuildDate>
	<language>en-US</language>
	<sy:updatePeriod>
	hourly	</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>
	1	</sy:updateFrequency>
	

<image>
	<url>https://archive.aztagdaily.com/wp-content/uploads/2019/12/cropped-fav-32x32.png</url>
	<title>Ուտելու արուեստը Archives - Aztag Daily</title>
	<link>https://archive.aztagdaily.com/archives/tag/ուտելու-արուեստը</link>
	<width>32</width>
	<height>32</height>
</image> 
<site xmlns="com-wordpress:feed-additions:1">170939477</site>	<item>
		<title>ՈՒՏԵԼՈՒ ԱՐՈՒԵՍՏԸ</title>
		<link>https://archive.aztagdaily.com/archives/730</link>
		
		<dc:creator><![CDATA[Aztag Daily]]></dc:creator>
		<pubDate>Fri, 04 Mar 2011 20:35:07 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Մանկապատանեկան]]></category>
		<category><![CDATA[Ուտելու արուեստը]]></category>
		<guid isPermaLink="false">http://aztagdaily.com/?p=730</guid>

					<description><![CDATA[Ժամանակի ընթացքին է, որ նոր սովորութիւններ եւ առարկաներ սկսան կամաց-կամաց յայտնուիլ ճաշի ընթացքին: Սակայն սպասները եւ գեղեցիկ սեղանները դարերու ընթացքին թագաւորներու եւ ամէնէն հարուստներու սեփականութիւնը կը մնան: «ՀԱՃԻՔ` ՍՓՌՈՑԸ ԳՈՐԾԱԾԵՑԷՔ» Առաջին դարու վերջաւորութեան Հռոմի մէջ է, որ կը յայտնուի սփռոցի եւ ճաշի անձեռոցիկներու գործածութիւնը: Հիւրերը երբեմն այդ անձեռոցիկները կը գործածեն նաեւ իրենց ճաշին մնացորդները հետերնին [&#8230;]]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p><a href="http://aztagdaily.com/wp-content/uploads/2011/03/couvert.jpg"><img fetchpriority="high" decoding="async" class="alignleft size-medium wp-image-731" title="couvert" src="http://aztagdaily.com/wp-content/uploads/2011/03/couvert-300x225.jpg" alt="" width="300" height="225" srcset="https://archive.aztagdaily.com/wp-content/uploads/2011/03/couvert-300x225.jpg 300w, https://archive.aztagdaily.com/wp-content/uploads/2011/03/couvert-82x62.jpg 82w, https://archive.aztagdaily.com/wp-content/uploads/2011/03/couvert.jpg 400w" sizes="(max-width: 300px) 100vw, 300px" /></a>Ժամանակի ընթացքին է, որ նոր սովորութիւններ եւ առարկաներ սկսան կամաց-կամաց յայտնուիլ ճաշի ընթացքին: Սակայն սպասները եւ գեղեցիկ սեղանները դարերու ընթացքին թագաւորներու եւ ամէնէն հարուստներու սեփականութիւնը կը մնան:</p>
<p><strong>«ՀԱՃԻՔ` ՍՓՌՈՑԸ ԳՈՐԾԱԾԵՑԷՔ»</strong></p>
<p>Առաջին դարու վերջաւորութեան Հռոմի մէջ է, որ կը յայտնուի սփռոցի եւ ճաշի անձեռոցիկներու գործածութիւնը: Հիւրերը երբեմն այդ անձեռոցիկները կը գործածեն նաեւ իրենց ճաշին մնացորդները հետերնին տանելու համար&#8230;</p>
<p>Սեղանին վրայ սփռոց դնելու սովորութիւնը վերջնականապէս կ՛որդեգրուի միջին դարերուն: Մարդիկ երբեմն զայն կը փոխարինեն վարդերով կամ դաշտի վայրի ծաղիկներով: Սակայն անձեռոցիկները այլեւս չեն գործածուիր եւ անոր փոխարէն` մարդիկ կը սրբուին պարզապէս սփռոցը գործածելով: Վերածնունդի շրջանին է, որ կը վերայայտնուի անձեռոցիկի գործածութիւնը: Այդ օրերուն մարդիկ զանոնք կը դնեն կա՛մ իրենց թեւին վրայ, կա՛մ ալ ուսին:</p>
<p><strong> ՊԱՏԱՌԱՔԱՂ ՄԸ` ՄԱՏՆԵՐՈՒՆ ՓՈԽԱՐԷՆ</strong></p>
<p>Դգալը եւ պատառաքաղը երեւցած են Քրիստոսէ առաջ. սակայն, մինչ դգալը անմիջապէս գործածուած է ուտելու համար, պատառաքաղը շատ աւելի ուշ գտած է իր տեղը սեղանին վրայ:</p>
<p>Մինչեւ միջին դարերու վերջաւորութիւնը անիկա պարզապէս խոհանոցի իր մըն է, եւ մարդիկ մատներով կ՛ուտեն: Սեղանին վրայ անոր գործածութիւնը, որ Իտալիոյ մէջ արդէն տարածուած էր 15-րդ դարուն, կ՛ընդհանրանայ միայն 17-րդ դարու վերջաւորութեան: 16-րդ դարուն Հանրի 3-րդ թագաւորը իր հիւրերուն զարմանքը կը յառաջացնէր իր ուտելիքները պատառաքաղով մը բռնելով:</p>
<p><strong>ՄԷԿ ՊՆԱԿ ԲՈԼՈՐԻՆ ՀԱՄԱՐ</strong></p>
<p>Հռոմէացիներն են, որոնք պնակները կը հնարեն: Հարուստներունը փորագրուած արծաթէ է: Սակայն անոնց գործածութիւնը կը կորսուի միջին դարերուն, մարդիկ կը գործածեն խորունկ ամաններ եւ տախտակներ, ուտելիքը վրան դնելու համար: Թագաւորները արծաթէ տախտակ մըն է, մինչ ժողովուրդը պարզապէս հացի շերտ մը կը գործածէ միսը վրան դնելու համար:</p>
<p>Սակայն երկար ժամանակ բազմաթիւ սեղանակիցներ կրնան ուտել ճաշի նոյն մեծ պնակէն կամ ապուրի ամանէն: 16-րդ դարուն է, որ անձնական պնակները դարձեալ կամաց-կամաց կը յայտնուին:</p>
<p><strong> ԳԻՏԷԻ՞Ր, ԹԷ&#8230;</strong></p>
<p>Չինաստանի մէջ, աւելի քան երեք հազար տարիներ առաջ, չինացիները արդէն ցպիկներ կը գործածէին ուտելու համար, եւ ճաշի պատրաստութիւնը նուրբ արուեստ մըն էր:</p>
<ul>
<li> Միջին դարերուն սեղանակիցները կը նստէին միասին, երկար նստարաններու վրայ:</li>
<li> Խոհանոցի առաջին գիրքը գրուած է պապին մէկ գրադարանավարին կողմէ: Անիկա տպուած է 1475 թուականին, Վենետիկի եւ Ֆլորանսի մէջ:</li>
</ul>
]]></content:encoded>
					
		
		
		<post-id xmlns="com-wordpress:feed-additions:1">730</post-id>	</item>
	</channel>
</rss>
