Երիտասարդական Ոսպնեակ. Առողջ Արժեչափերու Տողանցքը (ՀՅԴ ԼԵՄ-ի «Ռազմիկ» Պաշտօնաթերթ Թիւ 4, 2012)

ՀԱՄԲԻԿ ՊԻԼԱԼԵԱՆ

Կրկին անգամ` հայ պարբերական մամուլի մէկ հարազատ ներկայացուցիչին դէմ յանդիման:

Կրկին անգամ` երիտասարդական խօսքի, խռովքի, ցասումի եւ կեցուածքի հետ ժամադրաբար:

Կրկին անգամ` նորարար ըսելիքի,  խանդի, քննական մտքի, մօտեցումի, բայց անպայմա՛ն գաղափարական շունչի ու կամքի պայծառութեամբ:

Կրկին` խմբագրման բարեխիղճ եւ ուշագրաւ աշխատանքի, մատուցման եղանակի, նորովի ընկալումի եւ ներկայացումի յստակութեամբ, ահաւասիկ` դաշնակցական մամուլի մէկ պատկառելի զաւակին, գրաւոր խօսքի ամպիոնին, որով պէտք է առանձնաբար հպարտանալ ու ոգեւորուիլ:

Անցնինք:

Շատ անգամ մենք մեզի հարց կու տանք, թէ տակաւին գոյութիւն ունի՞ միջանցք մը, ուրկէ հարկ է մուտք գործել, թափանցել, հոնկէ պեղել եւ լոյսին բերել այնպիսի արժանիք մը, հաւանաբար նորարար միտք ու ստեղծագործական յղացք մը, ոգեշնչող արարք թէ սրբազան վերաբերում մը, որպէսզի տուեալ աշխատանքին մասին ըսուին ոչ թէ ըստ պատշաճի, դասականացած եւ յեղյեղուկ խօսքեր, այլեւ` էապէս արժեւորման միտող արտայայտութիւններ:

Նման մտածումներ զիրար հրմշտկեցին, երբ մեր սեղանին վրայ ունեցանք ՀՅԴ ԼԵՄ-ի պաշտօնաթերթ «Ռազմիկ»-ի վերոնշեալ համարը, որ առաջին հայեացքով իսկ կը ծանուցէր իր գրաւիչ ներկայութիւնը` գեղատիպ հրատարակութեամբ, ճոխ բովանդակութեամբ ու մանաւանդ` պատկերազարդ ու հոգեգրաւ նիւթերու մէկտեղումով:

Ի դէպ, անմիջական ակնարկ մը տուեալ թիւին, եւ արդէն որոշակի մտքի ճանապարհի մը առջեւ ինքզինք կը գտնէ հայ ընթերցողը, որուն հետաքրքրութիւնները անպայման որ պիտի յագեցնեն մէջ ընդ մէջ եւ իրարու յաջորդող երիտասարդական խանդով ու հրայրքով թաթաւուն գրութիւնները, սեփական տպաւորութիւններն ու գաղափարական լիցքով օժտուած տեսակէտները:

«Ռազմիկ»-ի նշեալ թիւին ընդգծելի երեւոյթը այն է, որ նուիրուած է ԼԵՄ-ականներու գործուղումներուն, որոնք ընդգրկած են ոչ թէ միայն Հայաստանն ու Արցախը, այլեւ` կորուսեալ Արեւմտահայաստանը, յատկապէս մօտէն ճանչնալու զայն ու հարազատօրէն կապ հաստատելու հոն ապրող  մեր շառաւիղներուն հետ, անոնք ըլլան «իսլամացած», «ծպտեալ» թէ «թաքուն» հայեր, ինչ որ խորքին մէջ մտածումի եւ նպատակասլաց աշխատանքի սեւեռող շարժառիթներ են հետագայ գործունէութիւններու հունաւորման եւ ընդարձակման տեսակէտէ:

Պէտք է ըսել, որ տարբեր առիթներու հանգամանօրէն անդրադարձ եղած է ընդհանրապէս «Ռազմիկ» պարբերաթերթի վերջին թիւերու ճշդած ուղղուածութեան մասին, ինչ կը վերաբերի բովանդակութեան եւ անոր յարակից բաժիններուն (ընդհանուր նիւթ, հարցազրոյց, ազատ բեմ թէ թաւալող ընթացիկ խոհեր ու տեսակէտներ) եւ այլն:

Այս առումով ատենին եղած են նաեւ թելադրութիւններ աւելի երիտասարդացնելու եւ կամ ներկայ ժամանակներու երիտասարդութեան համահունչ գրութիւններով օժտելու պարբերաթերթը` ներառելով այսպէս ասած անմիջական հետաքրքրութիւններ յագեցնող թեմաներ եւ մերօրեայ երիտասարդը յուզող հարցեր, ինչպէս` արհեստագիտութիւն, շարժապատկեր, արդի երաժշտութիւն, միջազգային երիտասարդական շարժումներ, տագնապներ եւ այլն:

Արդարեւ,

Նշեալ թիւին մէջ ընդհանուր ակնարկով մը տեսանելի կը դառնան դաշնակցական  աւանդի եւ արժէքներու էատարրեր, հայրենասիրական ապրումներու խոր ըմբռնումներ, ազգային գաղափարախօսական մտքերու շեշտուած արտայայտութիւններ, երիտասարդական անխառն զգացումներու եւ մտորումներու բազմաշերտ տեսադաշտեր:

Յիշատակելի է նաեւ այն երեւոյթը, որ «Ռազմիկ»-ի խմբագրութիւնը գիտակցելով հանդերձ այսպէս ասած «յապաղում»-ին, որոշում է տուեր անպայման անդրադառնալ ամրան (օգոստոս, 2012) տեղի ունեցող գործուղումներուն, որպէս փաստավաւերագրական  ու անյետաձգելի աշխատանք, սեւով ճերմակին վրայ արձանագրելու հայրենասիրական աշխատանքի ամէնէն բիւրեղ դրսեւորումներէն մէկուն անսեթեւեթ պատմագրութիւնը:

Այսպէս,  գունաւոր կողքի սրտապնդիչ ձեւաւորումով, հոգեխռով ու հպարտութիւն առթող նկարներու ներկայութեամբ եւ մատնացոյց տողերու յիշատակումով` Լիբանանէն Արեւմտահայաստան, Արցախ ու Հայաստան, արդէն ջերմ շողերու առկայծումներ կը փոխանցուին ընթերցողին, աւելի տարուելու նիւթին եւ առհասարակ պարունակին:

Ապա, խմբագրականի համապարփակ ազդէն ետք, ընթացք կ՛առնէ «Անուշ հայրենիք» ճամբարին մասին թէեւ յուզաթաթաւ բայց իրական պատկերներու եւ ապրումներու ամբողջ աշխարհ մը, ուր կը տողանցեն իւրաքանչիւր գործուղուող ԼԵՄ-ական ընկերոջ եւ ընկերուհիի անեղծ զգացումներուն ու հաւատամքին իսկութիւնը, դաշնակցական գործի ու հայրենիքի ծառայութեան անոնց վառ գիտակցութիւնը,  ցուցաբերուած մշտանորոգ թափը, ժողովրդասիրութիւնը, հայրենի նորահաս սերունդին հետ ըլլալու հուրը, Սիւնիքի թէ Արցախի լեռներու սէգ գագաթներու վճռակամութեամբ զինուելու երդումը, իրենց մէջ խայտացող դաշնակցական դաստիարակութեան հրայրքին կայծերը, հայրենիքին հետ շաղուելու կոչումը, հայրենի հողին, ջուրին, քարին ու պատմութեան կարօտը:

Այո՛, թէեւ առանց կաթիլ մը արցունքի, ու Երեւանէն շատ հեռու, անկրկնելի պատմութեամբ թէ հողի ուժին հաւատարիմ, բայց եւ այնպէս անոնք` մեր ԼԵՄ-ականները, ինքնավստահօրէն կ՛ապրին հայ ընտանիքներու սէրն ու գուրգուրանքը, մերթ այցելութիւններու, մերթ հրաւէրներու եւ մերթ անակնկալ հանդիպումներու ընդմէջէն:

Հապա ինչ ըսել աւելի քան հարիւր ութսուն երկսեռ պատանեկանի տարիքի

հայրենի հարազատներու ԼԵՄ-ի հովանիին տակ համախմբման անոնց տրուած ազգային  դաստիարակութիւնը, անոնց փոխանցուած  մասնագիտակական գիտելիքներու եւ դաշնակցական գրականութեան մասին: Աւելի՛ն. ինչպէ՛ս չտեսնել մեր գործուղուած ընկերներուն խանդավառ ու պայծառ հոգեկանութիւնը, անոնց ապրումներուն կիզակէտ հանդիսացած ծառայական ըմբռնումներն ու հայրենիքի հողին վրայ ըլլալու հպարտութիւնը:

Միանշանակ կարելի է յայտնել, որ «Ռազմիկ»-ի այս թիւով կատարուած հարցազրոյցը կը զգենու իւրայատուկ իմաստ, բացառիկ արժէք ու մանաւանդ` հեռակայ իրաւ աշխատանքի ու գործընթացի ուղղուածութիւն:

Արդ, հարցազրոյցի բաժինով` կատարուած Արեւմտահայութեան հարցերու ուսումնասիրութեան կեդրոնի տնօրէն Հայկազ Ալվրցեանի եւ ՀՅԴ Բիւրոյի երիտասարդական գրասենեակի գործավար Սարգիս Մկրտչեանի հետ, հայ ընթերցողին կը մատուցուին այն հիմնարար սկզբունքներն ու հրամայական պահանջները, առաջադրանքային թէ գործընթացային հեռանկարները` կապուած  կորուսեալ հայրենիքի` Արեւմտահայաստանի, նաեւ հոն ապրող հայութեան հետ ռազմավարական աշխատանքներու նախանձախնդիր մօտեցումին ու արդիւնաւէտ գործունէութիւն ծաւալումին մասին շահեկան տեղեկութիւններ կը տրուին:

Փաստօրէն, երկու զրուցակիցներուն սրահայեաց մտածումներն ու վերլուծութիւնները լաւագոյնս կը բնորոշեն նման գերակշիռ աշխատանքի անյետաձգելիութիւնն ու կարեւորութիւնը: Անոնք իրենց դիպուկ մօտեցումներով եւ աշխարհահայեացքով կ՛ուրուագծեն աշխատանքային այնպիսի տեսադաշտեր, ինչպէս` Արեւմտահայաստանի խորքային ճանաչողութիւն, տեղւոյն հայութեան հետ կապ հաստատելու,  զիրար հասկնալու, անոնց թիկունք կանգնելու կարեւորութիւն, պատրանքներէ եւ կարգախօսերէ ձերբազատելու հրաւէր, զբօսաշրջիկի հոգեաբանութենէ դուրս գալու կոչ, ու մանաւանդ` Հայ դատի նուիրական աշխատանքներուն նորովի թափ տալու հասկացողութիւն:

Բաւարար է հետեւիլ Հայկազ Ալվրցեանի մատնանշումներուն եւ տեսնելու, թէ ինչպիսի անկիւնադարձային հանգրուանի մէջ կը գտնուինք ազգովին, լաւապէս պատրաստուելու եւ էապէս ըմբռնելու գալիքի մեր գործունէութեան կիզակէտը` Արեւմտահայաստանի վերատիրացման ընդհանուր գործընթացին մէջ:

Այլապէս ալ անոնք` զրուցակիցները շեշտը կը դնեն դաշնակցական գաղափարական հասունութեամբ տոգորուած երիտասարդութեան վրայ,  անոնց վերապահուած անգնահատելի աշխատանքի տարողութեան ուրուագծումները յստակօրէն նշելով:

Իսկ գալով Արեւմտահայաստանի մեր գործուղուածներուն, անոնց հոգիէն ու մտքէն բխող հայկականութեան` հողի կանչին ու տիրոջ սպասումին, անոր պատկանելիութեան դրոշմին, կը հանդիպինք անսեթեւեթնօրէն, երբ անոնք թուղթին կը յանձեն ամէնէն հայաշունչ ապրումներու գեղեցկութիւնը:

Միւս կողմէ, վերյիշեցնե՞լ է պէտք այս հրատարակութեան այն ենթաբաժինին` ազատ բեմին մէջ երեւցող դաշնակցական մտքի ու գործի, հաւատամքի ու կեցուածքի, գաղափարապաշտութեան թէ իրական աշխատանքի, ինքնաքննադատութեան կանչի թէ իրաւ ղեկավարի յատկանիշներու տողանցքը, որպէս անժամանցելի ու անխաթար արժէքային հայեցակարգ, որով սնած են դաշնակցական իրերայաջորդ սերունդներ, յանուն դաշնակցական աւանդներու ու ազգային արժէքներու պահպանումին:

Այլապէս ալ, ըլլալով դաշնակցական երիտասարդ ու իր հայրենիքի ապագայով մտահոգ նորահաս սերունդ, ինչպէ՛ս թէ իր սուր հայեացքէն վրիպին հայ սահմանապահ զինուորներու քաջարի ու խիզախ գործն ու առաքելութիւնը: Ինչպէ՛ս չխանդավառուիլ ու չհպարտանալ հայոց բանակի կողմէ կատարուած իւրաքանչիւր արարքի մեծութեամբ:

Իրօք, թիւին մէջ կը շարունակեն իրենց ներկայութիւնը զգալի դարձնել Հայաստանի իրաւական անկախութեամբ մտահոգ միտքերը, թուրքն ու ազերին ճանչնալու գիտակցութիւնը, միջազգայնօրէն կազմակերպուած սադրանքներն ու պետական խօլ մրցակութիւնները, եւ առհասարակ մօտիկ անցեալի պատմութենէն դասեր քաղելու հրամայականը: Հարկ է արձանագրել նաեւ, որ այս թիւով տեսանելի են ինքնագիր քանի մը գրութիւններու թովչանքն ու անոնց արծարծած թեմաներու հնչեղութիւնը:

Հուսկ, մաղթանքներու ու գնահատանքի առընթեր, ողջունելի պէտք է նկատել նման հրատարակութիւններու յոյժ կարեւորութիւնը` իբրեւ գաղութահայ կեանքի որակաւորման սեւեռակէտ եւ դաշնակցական երիտասարդութեան արի խօսքի ու խիզախ կեցուածքի պատուանդան:

Բարի երթ:

 

Share this Article
CATEGORIES

COMMENTS

Wordpress (0)
Disqus ( )