Թուրքիոյ Մէջ Հայերու Եւ Այլ Փոքրամասնութեանց Ինքնութեան Վկայականներուն Մէջ Ծածկագիր Կը Դրուի

Պոլսոյ կրթութեան տնօրէնութեան մէկ գրութիւնը բացայայտած է ազգութեամբ հայ քաղաքացիներու ինքնութեան (ծննդեան) վկայականներուն մէջ գաղտնի` «2» ծածկագիր դրուելու փաստը:

«Արմենփրես» լրատու գործակալութիւնը կը հաղորդէ, որ այդ մասին կը յայտնէ «Ակօս» շաբաթաթերթը` նշելով, որ Թուրքիոյ կրթութեան նախարարութեան Պոլսոյ քաղաքի բաժանմունքի տնօրէնի օգնականներէն մէկուն ստորագրութեամբ պաշտօնական գրութեան մէջ կ՛ըսուի, որ 1923-էն ետք Լոզանի համաձայնագիրով փոքրամասնութիւն ճանչցուած ազգութեան քաղաքացիներու ինքնութեան վկայականներուն մէջ պէտք է նշուած ըլլայ ծածկագիր մը, որ յոյներուն համար սահմանուած է «1», հայերուն համար` «2», իսկ հրեաներուն համար` «3»:

Ատիկա ի յայտ եկած է այն բանէն ետք, երբ ծագումով հայ կին մը, որ վերջերս վերադարձած է իր արմատներուն` ընդունելով քրիստոնէութիւն եւ մկրտուելով հայ եկեղեցւոյ մէջ, որոշած է իր որդին ուղարկել հայկական դպրոց: Կինը իր ինքնութեան վկայականին մէջ սահմանուած կարգով փոխած է կրօնի մասին գրառումը: Սակայն երեխայի հօր վկայականին մէջ կրօնը նշուած է «մահմետական»: Հայկական դպրոցի տնօրէնութիւնը երեխան դպրոց ընդունելու համար անկէ պահանջած է Պոլսոյ կրթութեան տնօրէնութենէն բերել գրութիւն մը, ուր պէտք է պաշտօնապէս նշուած ըլլայ, որ այդ երեխան հայկական դպրոց ընդունելու առնչութեամբ որեւէ խոչընդոտ չկայ:

Ընտանիքի փաստաբան Իսմայիլ Ճեմ Հալաւուրթի` երեխան դպրոց ընդունելու թոյլատրութիւն ստանալու մասին գրութեան հիման վրայ Պոլսոյ կրթութեան տնօրէնի օգնական Ահմետ Մոլաք դիմած է Շիշլի թաղամասի կրթութեան բաժանմունք, որպէսզի վերջիններս յստակացնեն, թէ արդեօք երեխայի խնամակալը դատարանի վճիռով փոխած է իր կրօնը, անունը, դաւանանքը, թէ՞ ոչ, եւ այլն, թէ 1923-էն ետք գործող կանոնակարգին համաձայն, խնամակալի ինքնութեան վկայականին մէջ, Լոզանի համաձայնագիրով, ազգութեամբ հայ քաղաքացիներու համար նախատեսուած «2» ծածկագիրը գոյութիւն ունի՞, թէ՞ ոչ, եւ եթէ գոյութիւն ունի, բացատրել ծնողքին, թէ ի՛նչ պէտք է ընէ երեխային մայրենի լեզուով դպրոց ընդունելու համար:

«Ակօս» կը գրէ, որ երեխան հայկական դպրոց ընդունելու հետ կապուած` փաստաբանի եւ ծնողներու պայքարը տակաւին կը շարունակուի, որովհետեւ անոնց պահանջին պատասխան տուող պաշտօնական ատեան Թուրքիոյ մէջ չկայ: «Այդպէս ալ յայտնի չէ, թէ 1923-էն սկսած` ներքին գործոց նախարարութիւնն ու անոր կից բնակչութեան եւ քաղաքացիութեան գործերով գլխաւոր տնօրէնութիւնը ի՛նչ նպատակով գաղտնի կերպով կը կիրարկեն «ազգութեան գաղտնագիրը», եւ ատիկա ի՛նչ բանի համար անհրաժեշտ է», հարց կու տայ շաբաթաթերթը` հարցումը ուղղելով Թուրքիոյ խորհրդարանին, կառավարութեան, ներքին գործոց եւ կրթութեան նախարարութիւններուն, ինչպէս նաեւ բնակչութեան եւ քաղաքացիութեան գործերով գլխաւոր տնօրէնութեան:

 

Share this Article
CATEGORIES

COMMENTS

Wordpress (0)
Disqus (0 )