ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ԱՐԴԱՐԱԴԱՏՈՒԹԵԱՆ ՆԱԽԱՐԱՐԸ Կ՛ԱՆԴՐԱԴԱՌՆԱՅ ՍԱՀՄԱՆԱԴՐՈՒԹԵԱՆ ՕՐՈՒԱՆ ԱՐԺԷՔԻՆ

Հրայր Թովմասեան

Հայաստանի արդարադատութեան նախարար Հրայր Թովմասեան, որ մասնագիտութեամբ սահմանադրագէտ է, «Ազատութիւն» ձայնասփիւռի կայանին հետ զրոյցի մը ընթացքին յայտնեց, որ իր բոլոր քննադատութիւններով հանդերձ` 1995-ի սահմանադրութիւնը յաջողեցաւ ամրագրել այն իսկական փոփոխութիւնները, որոնք տեղի ունեցան Հայաստանի կառավարման համակարգին մէջ:

«Մենք խորհրդային տիպի պետութենէն մինչեւ 1995 թուականը մեր օրէնքներով անցում կը կատարէինք, բայց անոնց մարմնաւորումը եւ ամբողջականացումը տեղի ունեցաւ 1995 թուականի սահմանադրութեամբ, երբ սահմանադրութեան մակարդակին վրայ ամրագրուեցան պետութեան կառավարման, պետութեան կառուցման, պետութեան հիմքին մէջ դրուած այնպիսի սկզբունքներ, ինչպէս` իրաւական պետութիւնը, ընկերային պետութիւնը, ժողովրդավարական պետութիւնը: Այսինքն, այս առումով սահմանադրութիւնը իր դերը կատարեց տակաւին 1995 թուականին», ընդգծեց Հրայր Թովմասեան:

Ան աւելցուց, որ պետականութեան բացակայութիւնը, սահմանադրագիտութեան այն մակարդակը, այն աստիճանը, որ կար, իրենց հետքը ձգեցին 1995-ի սահմանադրութեան վրայ. այս կացութիւնը կարելի եղաւ փոխել տասը տարի ետք միայն` հաշուի առնելով արդէն իսկ սեփական փորձը եւ հաշուի առնելով զարգացման այն միտումները եւ այն սխալները, բացերը, որոնք նախընթաց տարիներուն եղած են. 2005-ի սահմանադրական փոփոխութիւնները  յաջողեցան որոշակի շտկումներ, ուղղումներ մտցնել սահմանադրութեան մէջ:

Ըստ Հրայր Թովմասեանի, այս փոփոխութիւններով շարքային քաղաքացիներուն եւս կարելիութիւն կը տրուի դիմել Սահմանադրական դատարան:

Արդարադատութեան նախարարը ասիկա նկատեց յառաջընթաց քայլերէն մէկը, որովհետեւ նախորդ տարիներուն` 1996 թուականէն սկսեալ, երբ սկսաւ գործել Սահմանադրական դատարանը, ընդամէնը երեք թէ չորս օրէնքներու սահմանադրականութիւնը քննած էր մինչեւ 2005, իսկ այս կարճ ժամանակահատուածին մէջ անոնց թիւը արդէն 100-ը կ՛անցնէր, իսկ դիմող ենթակաները բաւական շատ են եւ իւրաքանչիւր սովորական քաղաքացի կրնայ զգալ Սահմանադրական դատարանի դերը` իբրեւ սահմանադրութեան պահապան:

Ըստ Հրայր Թովմասեանի, 2005-ի սահմանադրական փոփոխութիւնները կարելի է բաժնել քանի մը խումբերու:

Ան նշեց, որ նախ եւ առաջ էականօրէն ընդլայնած է մարդկային հիմնական իրաւունքներու եւ ազատութիւններու շրջանակը եւ անոնք, ըստ էութեան, գրեթէ ամբողջութեամբ կը համապատասխանեն Մարդկային իրաւունքներու եւրոպական ուխտին:

Ըստ անոր, երկրորդ խումբը հետեւեալն է. իշխանութեան համակարգին մէջ անձնակեդրոն համակարգէն դէպի հաւասարակշռուած զսպումներու եւ հակակշիռներու մեքանիզմներու բազմակողմանի համակարգ անցումն է, որուն դրսեւորումներն էին այնպիսի հասկացողութիւններ, ինչպէս` նախագահին կողմէ խորհրդարանը լուծարելու բացարձակ իրաւունքի վերացումը, նախագահին կողմէ Արդարադատութեան խորհուրդը ղեկավարելը, կառավարութեան նիստեր հրաւիրելը եւ վարելը, կառավարութեան բոլոր որոշումները ստորագրելը: Թովմասեան ընդգծեց, որ այս լիազօրութիւնները այլեւս չկան եւ հակակշռելով զանոնք, էականօրէն մեծցաւ կառավարութեան եւ Ազգային ժողովի դերը: Այսինքն, այս փոփոխութիւնները եւս պէտք է դիտարկել իբրեւ դրական փոփոխութիւն:

«Եւ վերջապէս, եթէ փորձենք այդ շարքը շարունակել, արդէն տեղական ինքնակառավարման մակարդակին վրայ գոյութիւն ունեցող փոփոխութիւններն էին, որոնց իբրեւ արդիւնք Երեւան այսօր ունի թէ՛ իր աւագանին, թէ՛ ունի իր միասնական ընտրուած քաղաքապետը», եզրափակեց արդարադատութեան նախարարը:

 

Share this Article
CATEGORIES