ՄԱՆԿԱԿԱՆ ԳՐԱԿԱՆՈՒԹԻՒՆ. ՄԱՄԵԾԻՆ ՏԱՂԵՐԸ

Անցնող գարնան լոյս ընծայած իր գրքոյկէն ետք, որ նուիրուած էր հայկական գաթայի պատրաստութեան` «Գաթային գաղտնիքը» հետաքրքրական անունով, Սօսէ Խտըշեան-Պէրպէրեան հայ մանուկը կ՛ուրախացնէ նոր պատկերազարդ գրքոյկով մը, զոր անուանած է «Մամեծին տաղերը»:

Մամեծը կրճատուած փաղաքուշ արտայայտութիւնն է մեծ մօր կամ մեծ մամային` մանկական լեզուով մկրտուած:

Հեղինակը պրպտած ու գտած է մանուկներու վերապահուած ասոյթներ, ընտանի անասուններու, բնութեան յատուկ քնքուշ խօսքեր, որոնց պատմութեամբ եւ մանուկներու հասկնալի բառերով հաճելի զրոյց կ՛ունենան մեծ մայրերն ու մանկահասակ թոռնիկները: Նկարազարդումը գործն է Սօսէին` գունագեղ ու արեւաշող երանգներով օծուն: Քառեակներու նմանութեամբ գրուած տողերուն բացատրութիւնը կը տրուի նկարներով: Կատուն, մուկը, գառնուկը, բադիկը, նապաստակը ներկայութիւն են գրքոյկի էջերուն` ուրախութիւն ներշնչելով երեխաներուն, անոնց մանկական աշխարհը կը լեցուի երեւակայութեամբ, մանաւանդ երբ մամեծին կողքին նստած` կը կրկնեն միասնաբար «Ծափիկ ծափիկ ծիրանի», «Այ նապաստակ», «Փիսիկ, փիսիկ», «Ձի, ձի, փայտէ ձի» եւ այլն: Տողերուն մէջ արեւ կը շողայ, նաեւ մեծ հայրիկին անունը կը շնորհաւորեն` յիշելով Սուրբ Գրիգոր Լուսաւորիչի տօնը:

Մեծ մայր եւ թոռնիկ յարաբերութեան սերտանալուն նպաստող գրքոյկ մըն է` 32 նկարազարդ էջերու մէջ ամփոփուած: Շնորհաւորելի է Սօսէ Խտըշեան-Պէրպէրեանի հնարամտութեամբ պատրաստուած այս գրքոյկը, աշխատանք մը, որ կորուստէ կը փրկէ մոռցուած կամ մոռացութեան ճակատագրին ենթարկուած այնքան գեղեցիկ մեր ընտանեկան աւանդութիւնը:

Գիտենք, որ թոռնիկները կը սիրեն մեծ մայրերն ու մեծ հայրերը. զանոնք իրարու մտերմացնող եւ հայաբոյր մթնոլորտի մէջ ծաղկեցնող խթան մըն է այս գրքոյկը: Այս կէտը հարկ է նկատի առնուի ամենայն անկեղծութեամբ եւ ուշադրութեամբ:

Այս հրատարակութիւնը նուիրուած է Աղաւնի Պալեանին, որ եղած է տիպար, գուրգուրոտ մայր մը, մեծ մայր մը, որուն յուշերէն եւ աւանդապահ նկարագրէն օգտուած է գրքոյկին հեղինակ Սօսէ Խտըշեան-Պէրպէրեան` իր կարգին իբրեւ երիտասարդ մայր այս հատորիկը ընծայելով մեր մանուկներուն, որոնք իրենց մայրերուն հետ պիտի հաղորդուին մեր լեզուին, գիրին ու գրականութեան:

Գրքոյկը տպուած է Համազգայինի «Վահէ Սէթեան» տպարանին մէջ: Հեղինակը մտադիր է շարունակելու մեր մանուկները ուրախացնելու աշխատանքը, նոր գործով մը, որ կը վերաբերի դարձեալ մանկական խաղ-խօսքերու, գգուող խօսքերու, օրօրներու, վերջապէս, այն ամէնուն` մանուկ մը խնամելու եւ սնուցանելու խօսքերուն,  հայկական աւանդութիւն բուրող:

Երբ մտահոգ ենք արեւմտահայերէնի կաղացումով անոր կորուստը արգիլելու կանխարգելիչ միջոցներու կը դիմենք, անհրաժեշտութիւն կը նկատենք մեր մանուկներուն լեզուն բանալ հայերէն քաղցր բառերով` մայրերուն սիրով եւ գուրգուրանքով արտայայտուած: Մեր նորածինները կարօտը ունին անկասկած մայրական քնքուշ դէմքին, անուշ ձայնին եւ օրօրին: Մեր լեզուին պահպանումը կը սկսի մանկական բարուրէն…:

ՇԱՀԱՆԴՈՒԽՏ

Share this Article
CATEGORIES