ՏԵՍԱԿԷՏ. ՀԱՍԿՆԱԼԻ ԱՆՏԱՐԲԵՐՈՒԹԻՒՆ

13 յունուարէն ի վեր Լիբանանի պետութիւնը առանց կառավարութեան կը գործէ, սակայն իր օրապահիկը ապահովելու եւ առօրեայ տարատեսակ հոգերով բեռնաւորուած լիբանանցին իր կեանքը կը շարունակէ բնական կշռոյթով, կարծես այլապէս արտառոց ոչինչ գոյութիւն ունի: Կառավարութեան կազմութեան ուշացումը չի մտահոգեր լիբանանցին եւ ան կառավարութեան բացակայութիւնը զրկանք կամ ողբերգութիւն մը չի սեպեր, որովհետեւ տասնամեակներու փորձառութիւնը լիբանանցին համոզած են, թէ իրերայաջորդ կառավարութիւնները իրենց գոյութեամբ քաղաքացիի հարցերուն լուծում մը չեն ապահովեր, ուստի եթէ կառավարութեան գոյութիւնը օգուտ մը չունի, անոր բացակայութիւնն ալ վնաս մը չունի:

Լիբանանցի քաղաքացին ձգուած է իր ճակատագիրին: Կեանքի պայմանները արագ կշռոյթով կը դժուարանան, իսկ ամսականներու յաւելումի մասին շշուկներ շրջանառութեան մէջ դրուելու պահէն իսկ սղաճի համեմատութիւնը կը բարձրանայ եւ պետութեան կողմէ ամսականներու յաւելման օրինագիծի որդեգրման երկարատեւ հոլովոյթին աւարտին, այդ յաւելումը արդէն իսկ անիմաստ կը դառնայ:

Ուստի ինչո՞ւ զարմանալ, եթէ տիրող կացութեան մէջ իր օրապահիկը ապահովելու ջանքին մէջ ինքզինք գերազանցող, սակայն նոյն ատեն իր կենսամակարդակի անյոյս ու սրընթաց նահանջը ապրող, անգործ կամ անգործութեան մատնուած լիբանանցիները անտարբեր գտնուին իրենց երկրին մէջ կառավարութեան կազմութեան հոլովոյթին նկատմամբ:

ՎԱՀՐԱՄ ԷՄՄԻԵԱՆ

Share this Article
CATEGORIES