Առ Յաւէտ Կը Մեկնի Ազգային Մը Եւս…(Կարապետ Բարսեղեանի Անմար Յիշատակին)

Մահուան սեւ ուրուականը անգամ մը եւս իր ճիրանները սրելով` մեզմէ վերջնականօրէն խլեց մեր բոլորին սիրելի «դեղագործ Կարոն»: Ազգասէր, մշակութասէր, կենսուրախ եւ նուիրեալ հայորդին այս աշխարհէն մեկնեցաւ` իր հարազատներուն ու շրջապատին ձգելով անմոռանալի յուշեր` մերթ քաղցր, մերթ դառն, բայց յստակ ու տիրական է այն, որ ան բարի համբաւ, ազգային ու միութենական գնահատելի ու յիշարժան վաստակ ձգեց իր շրջապատին մէջ:

16 յունուար 2012-ին իր լրումին հասաւ Կարապետ Բարսեղեանի կեանքը: Աշխատասէր, տիպար ամուսինը, օրինակելի հայրը եւ անմոռանալի մեծ հայրը մեզի հետ չէ այլեւս: Չկայ ժպտերես, համեստ, ընկերասէր ու ազնիւ ընկեր Կարոն, որուն համար լաւագոյնս կը համընկնի այս երգը.

«Բարի գեղեցիկ առաքինի ընկերը մարդուն,
Որ փայլեցնէ արեւի պէս պատկերը մարդուն
Ինչ մարդ ունենայ իւր մօտը հաւատարիմ ընկեր,
Ցերեկի նման անցնում է մութ գիշերը մարդուն»:

Աշուղ Չիւանի

Կարապետ Բարսեղեան իր ամբողջ կեանքին ընթացքին իր գիտելիքներն ու կեանքի փորձառութիւններ մէկտեղելով` բծախնդիր հոգատարութեամբ ոչ մէկ ճիգ խնայեց իր նպաստը բերելու միութենական թէ հասարակական, դպրոցական թէ ընկերային կեանքին: Ան չմերժեց որեւէ առաջարկ, այլ սիրով ընդառաջեց ամէն տեսակ խնդրանքի` քաջ գիտնալով, որ այն ինչ որ կը զոհաբերէ, յօգուտ ազգին է:

Ի տես այս երեւոյթին Կարապետ Բարսեղեան տարիներ շարունակ մաս կազմած է Ազգային Աբգարեան վարժարանի հոգաբարձութեան որպէս ատենապետ, իր գործունէութիւնը շարունակած է որպէս հաւատարիմ անդամ Համազգայինի «Սիմոն Վրացեան» եւ ՀՄԸՄ Պուրճ Համուտի մասնաճիւղերուն մէջ: ՀՅԴ «Նիկոլ Դուման»-ի ընդմիշտ հաւատարիմ ընկեր էր` դաշնակցական մտածողութեամբ եւ այս «Միայն զէնքով կայ հայոց փրկութիւն» կարգախօսով համակուած:

Հանգուցեալը անսահման սէր ունէր հայոց լեզուի եւ գրականութեան հանդէպ, որոնց քաջատեղեակ էր շնորհիւ իր ընթերցասիրութեան: Անոր կեանքի հիմնական ձգտումներէն մէկն էր հարստացնել իր գիտելիքներու պաշարը միեւնոյն ժամանակ շրջապատի ուշադրութեան յանձնել նոր բառակազմութիւն մը կամ նոր հրատարակուած հայ գիրք մը, որուն նպատակն էր սէր սերմանել մայրենի լեզուին հանդէպ.

Գիրքը անոր անբաժան ընկերն էր:

Այո՛, դիւրին չէ ընդունիլ այն դառն իրականութիւնը, թէ ինք մեզի հետ չէ այսօր: Մեզմէ վերջնականօրէն բաժնուած է մարդը մը, որ օժտուած էր ոչ միայն բազմակողմանի տաղանդով, այլ նաեւ մարդկային կարեւոր առաքինութիւններով, սակայն անոր բարի գործերն ու հայրենասէր տիպարը, իր համեստ բնաւորութիւնը վառ պիտի մնան մեր յիշողութեան մէջ:

«Միայն անմահ գործն է խօսում
լաւ ու վատ,
Ա՜խ երանի ով մարդ կը գայ
Ու մարդ կ՛երթայ անարատ»:

Յ. Թումանեան

 

Բիւր յարգանք իր յիշատակին:

ՍԿԱԳԻՐ

Share this Article
CATEGORIES