Կաղանդչէք Եղբօրս` Վարուժին Յիշատակին (Շեֆ Վարուժ)

Քառասուն թերթիկ պատռուեցաւ, եւ ահա քառասունքի օրդ հասաւ: Ճեպընթացի արագութեամբ սահեցան օրերդ. բոլորին սիրելի, ազնիւ, հեզ շեֆ Վարուժն էիր: Մեծին հետ մեծ էիր, պզտիկին հետ` պզտիկ. ակումբի ընկեր էիր, նախ` Սարդարապատ ապա` Աղբալեան. կը սիրէիր միութենական կեանքը եւ սատար կը հանդիսանայիր քու համադամ ճաշերովդ: Քու մասնագիտութեանդ եւ աշխատանքիդ ճամբով հայկական ճաշերը ծանօթացուցիր օտարներուն, տարածեցիր աւանդականը եւ սիրցուցիր զայն: Օրինակելի հայր եղար` դաստիարակելով զաւակներդ քու դաստիարակութեամբ. հաւատացեալ էիր, ամուր կապուած` քու եկեղեցիիդ, զօրաւոր նկարագրի տէր էիր, բնաւ չէիր զիջիր քու համոզումներէդ, քիչ մը խիստ, մանաւանդ ինծի նկատմամբ. դպրոցի զանգէն հազիւ հինգ վայրկեան մնացած կ՛արտօնէիր դպրոց երթալ, յաճախ կը վիճէի հետդ, բայց միշտ անդրդուելի կը մնայիր: Բայց ի՛նչ օգուտ, այսօր մեզմէ բաժնուած ես. անողոք հիւանդութիւնը քեզի չարտօնեց ապրիլ այնքան սիրած ընտանիքիդ հետ, միշտ ալ կեանք խնդրեցիր, ուզեցիր ապրիլ, մեր մէջ մնալ մինչեւ խոր ծերութիւն, սակայն կեանքի օրէնքը ստիպեց քեզի միանալու քու շատ սիրած հօրդ:

Թող այս տողերը կաղանդչէք ըլլան քեզի Նոր տարուան սեմին, կը խոստանամ քեզի զանգէն հինգ վայրկեան առաջ երթալ դպրոց:

Թափուած հողը վրադ չճնշէ:

ՔՈՅՐԴ

Share this Article
CATEGORIES

COMMENTS

Wordpress (0)
Disqus ( )