«ՄԱԿԱԶԻՆ» ՊԱՐԲԵՐԱԹԵՐԹԻ 8 ՄԱՅԻՍ 1975-Ի ԹԻՒՈՎ ԱՆԴՐԱԴԱՐՁ ՕՍՄԱՆԵԱՆ ՍՊԱՆԴՆԵՐՈՒՆ

Ֆրանսատառ «Մակազին» պարբերաթերթը 8 մայիս 1975-ի իր թիւով 4 էջերէ բաղկացած եւ լուսանկարներ պարունակող զեկուցում մը կը ներկայացնէ, որուն մէջ կը նշէ, թէ 1916-1918 տարիներուն Լիբանանի մէջ սով մը տիրած է, որուն զոհ գացած է երկրին 6 հարիւր հազար բնակչութենէն 2 հարիւր հազարը, եւ կ՛աւելցնէ. «Ուստի խօսքը զանգուածային բնաջնջումի չի վերաբերիր, այլ` գրեթէ ցեղասպանութեան մը: Եւ կարելի է մտածել, թէ օսմանցիները վճռած էին «հայկական հարց»էն ձերբազատելու միջոցառումներու օրինակին հետեւելով` «լիբանանեան հարց»էն ձերբազատիլ, եթէ 1918-ի զինադադարը չհաստատուելով` վերջ չդնէր անոնց ծրագիրներուն:

«Ամէն տարի, 6 մայիսին Լիբանան կը յաւերժացնէ յիշատակը այն նահատակներուն, այն մարդոց, որոնք իրենց կեանքը զոհեցին Օսմանեան կայսրութեան հետ իրենց երկրին եւ արաբական աշխարհին կապը խզելու համար: Անոնց քաջարի արարքին, յանդգնութեան եւ զոհաբերութեան յարգանքի տուրք մատուցելը® պարզապէս արդար է: Սակայն սովի 200 հազար զոհերը եւս նահատակներ են: Անոնք, թերեւս` աւելի քան առաջինները, անմեղ զոհերն էին բարբարոս մեքենայականութեան մը: Ճեմալ փաշա Օսմանեան կայսրութեան դէմ դաւ նիւթողներուն աչքառու պատիժ մը վերապահած էր, սակայն ան նոյնպէս շրջափակում մը խթանեց, որ կործանեց լիբանանցի ժողովուրդը»:

Share this Article
CATEGORIES