Խմբագրական «Ազդակ»-ի. Վեհափառը

Կրկին սուգի սեւ քողը իջաւ Մեծի Տանն Կիլիկիոյ դարաւոր Աթոռին վրայ: Սրտերը դարձեալ լեցուեցան դառն կսկիծովը վշտին, որ այսօր համայն հայութեանն է, հոս թէ այլուր, սփիւռքի ամբողջ տարածքին վրայ, Հայաստանեայց եկեղեցւոյ բոլոր զաւակներուն:

Ճակատագիրը եղաւ դաժան հայութեան համար, որ սիրով եւ գուրգուրանքով կապուած էր Կիլիկիոյ Աթոռի երիտասարդ գահակալին` անոր անձին մէջ տեսնելով իրականացումը իր երազներուն` եկեղեցական եւ ազգային գետնի վրայ:

Ծանօթ են այն պայմանները, որոնք ստեղծուեցան ճիշդ եօթը տարի առաջ, երբ Կիլիկեան թեմերու Պատգամաւորական ժողովը միաձայնութեամբ իր ընտրութիւնը կը կեդրոնացնէր Զարեհ եպիկոպոսի անձին վրայ` անոր մէջ գտնելով վկայութիւնը անբասիր ու վեհոգի եկեղեցականին, որ պիտի գիտնար նոր կեանք եւ աւիւն ներմուծել Կիլիկիոյ կաթողիկոսութեան:

Այս գերագոյն պահուն, երբ սիրուած ու յարգուած հովուապետի մը մահը ցնցած է բովանդակ հայութիւնը, Հայաստանեայց եկեղեցւոյ մեծ սուգը ափսոսանքի հառաչներ կը խլէ բոլորին սրտէն: Մենք այդ մեծ սուգի յարգանքին մէջէն կը տեսնենք միայն լուսաւոր դէմքը առաքելատիպ եկեղեցականին, որ հայ ժողովուրդի եւ Հայաստանեայց եկեղեցւոյ ծառայութեան ճամբուն վրայ ինկաւ` խաղաղ մտքով եւ մաքուր հոգիով:

Զարեհ կաթողիկոսի գահակալութեան կարճատեւ շրջանին, Կիլիկեան Աթոռը տեղական եւ անմիջական պահանջներուն գոհացում ընծայելէ եւ լրիւ կազմակերպուելէ ետք, դարձաւ գաղթաշխարհի հայութեան ամէնէն վստահելի եւ ամուր մէկ բերդը, անխառնօրէն հոգեւոր եւ ազգային մտահոգութիւններէ առաջնորդուող եկեղեցական գերագոյն հեղինակութիւն մը, որ, գործակցաբար ազգային գերագոյն ժողովներու եւ մարմիններու` Հայաստանեայց եկեղեցիին առջեւ բացաւ վերելքի ու բարգաւաճման լայն հորիզոններ: Հայ ժողովուրդը իր հոգեւոր պաշտօնէութիւնը տեսաւ Հայաստանեայց եկեղեցիի դարաւոր առաքելութեան ճամբուն վրայ, անսայթա՛ք եւ ուղիղ, խորապէս գիտակ իր կոչումին եւ ծառայութեան: Ու այնքան մեծ եղաւ գոհունակութիւնը մեր տառապած ժողովուրդին, որքան ան գիտակից էր, թէ Հայաստանեայց եկեղեցին ու եկեղեցականութիւնը պատմական դեր մը ունին կատարելիք, որովհետեւ հայ ժողովուրդը բացառապէս հոգիի, բարոյականի, աւանդութեան եւ ցեղային ստորոգելիներու ճամբով միայն զերծ կը մնայ խաթարումի ու ձուլումի վտանգներէն:

Մեծի Տանն Կիլիկիոյ կաթողիկոսութիւնը, իր անձնդիր ու եռանդուն գահակալին անձնական օրինակով, դարձաւ «խաղաղութեան նաւահանգիստ» մը հոգեւոր եւ ազգային համագաղութային մեր կեանքին մէջ: Բոլոր աչքերը սեւեռած էին երիտասարդ ու լուսամիտ հովուապետին, որուն համար պատմութիւնը իր ամէնէն լուսաւոր էջերէն մէկը բացած էր:

Իր անձնական հմայքը եւ այդ հմայքէն թելադրուող սէրն ու յարգանքը` հանդէպ Կիլիկեան Աթոռին, իրենց շօշափելի արտայայտութիւնը գտան վերջին եօթը տարիներու ընթացքին, երբ գաղթաշխարհի հայութիւնը, մեծ զոհողութիւններու գնով, հնարաւորութիւններ ընծայեց Կիլիկեան միաբանութեան` կատարելու այն դերն ու պարտականութիւնը, որ վիճակուած էր իրեն:

Ոչ եւս է մեծ եկեղեցականը, ան որուն համար վեհափառի կոչումը ստացած էր իր լրիւ իմաստը. անբասիր հովուապետը, որ ընտրութեան օրը, իր առաջին իսկ քարոզին, խոր ըմբռնումովը իր կոչումին, կ՛ուխտէր ծառայել հայ ժողովուրդին:

Այդ ուխտը այսօր դարձած է կտակը Մեծ Ննջեցեալին, որուն Գործը պիտի շարունակէ ապրիլ մահէն ալ անդին` իբրեւ սրբազան կոթող եւ ներշնչարան անձնուիրութեան:

Այդ անձնուիրութեամբ ամուր հիմերու վրայ դրուած Կիլիկեան Աթոռը, վստահ ենք, որ մեծ սուգէն ետք պիտի վերածաղկի դարձեալ, սիրելի հովուապետին քաղցր յիշատակով տոգորուած եկեղեցականներու անխախտ հաւատքով:

20 փետրուար, 1963

Share this Article
CATEGORIES

COMMENTS

Wordpress (1)
  • ALECCO BEZIKIAN 9 years

    AYSSOR HAYOUTIAN BADMOUTIAN DZAYRAKOUN DEKHOUR ORENE, KANI HAVERJAGAN PAJNEVETZAV MEDZI DANNEN GILIGIO AMENAYN HAYOTZ VEHAPAR HAYRABEDE, “ZAREH I ” TZENTZELOV POLOR HAYOUTIOUNE , LATZENELOV YEREKHANERE,BARAVNERE, TSHAPAHASNERE OU IR DSAREGITZNERE, AYN YEGHAV HAMESDOUTIAN-PARIOUTIAN-KHOHEMOUTIAN-HEROU DESILKNEROV MER AMANAN SERPOUTIAN VAYEL HAYRABEDE.TOGH ASDVADZ IR HOKIN HANKTSHETZENE YERGINKI TAKAVOROUTIAN ANPOKHARINELI PAZGATORIN, VOR GARENA IR HESGOGHOUTIAMP AL AVELI PARKAVADJ OU ABAKA ARTUNAPER SOURP ATOR OUNENANK MEDZI DANNEN GILIGIO , VORE PASDOREN IR DZERAKIRNEROU IRAGANATZMAN MITSHOTZAV ;AYSSOR GUE VAYELENK AMMENEN PAYLOUN ORERE MER SOURP ATORIN. AGHOTLKOV.

    Alecco Bezikian

  • Disqus ( )