Անահիտը Յանկարծակի Մեկնեցաւ. (Անահիտ Արսլանեան-Մխճեանի Անժամանակ Մահուան Առիթով)

ՅԱՐՈՒԹԻՒՆ ԻՍԿԱՀԱՏԵԱՆ

Չկայ այլեւս այդ ժպտուն դէմքը, որ բոլորին կը շողշողար: Անոր ժպիտը անմեղ էր ու խաղաղ: Կարծէք, թէ Անահիտը կեանքի դժուարութեանց ծալքերը լաւ ուսումնասիրած էր եւ չէր ընկրկեր նեղութիւններու դիմաց: Հանդարտօրէն կը դիմագրաւէր ամէն տեսակ անակնկալ` իր շուրջիններուն ալ հանգստութիւն ներշնչելով: Անահիտ իր կողակիցին` Ներսէս Մխճեանի կողքին էր միշտ, ամէն բանի մէջ: Միշտ միասին էին անոնք, մանաւանդ` մշակութային ձեռնարկներու: Վսեմ եւ ազնիւ գաղափարներու հաւատացող անձ մըն էր Անահիտ: Ան հաստատ կեցուածք ունէր իրաւազրկուածին եւ արդարին կողքին, որքան ալ տկար ըլլար զոհը: Անարդարութեան դէմ խիզախօրէն պոռթկացող հայ մը…:

Անահիտ յաճախ կ’այցելէր իր մօրաքրոջ` վաստակաշատ գրող եւ ուսուցչուհի Լուսին Թապագեանին: Անոնք կարծիքներ կը փոխանակէին իրարու հետ: Հայ ազգին եւ եկեղեցւոյ բարեզարդման համար ոչ մէկ ճիգ կը խնայէին ու միասնաբար կ’օժանդակէին մշակութային ձեռնարկներու:

Բազմաթիւ անգամներ Անահիտին կը հանդիպէի մեր տան ճամբուն վրայ, եւ մտերիմ խօսակցութիւն կ’ունենայինք փոխադրամիջոցին մէջ: Հաճելի անձնաւորութեան տէր այս կինը միշտ իր խօսակիցը կը մխիթարէր ու կը հանգստացնէր: Յաճախ զինք կը տեսնէի աղքատներու եւ սգաւորներու այցելութեան ընթացքին:

Անահիտի անժամանակ մահուան գոյժը շանթահար ըրաւ մեզ բոլորս: Խոր յուզումով հողին յանձնեցինք անոր մարմինը` գիտնալով, թէ այլեւս զայն պիտի չտեսնենք…:

Այս վշտալի առիթով կը ցաւակցիմ ամուսնոյն` Ներսէս Մխճեանի, հարազատին` Սեպուհ Մխճեանին, մօրաքրոջ` Լուսին Թապագեանին, եղբօր` Գէորգ Արսլանեանին, սիրեցեալ քոյրերուն` Զապէլին, Մարոյին եւ Ազնիւին, ինչպէս նաեւ բոլոր հարազատներուն ու սիրելիներուն:

Ցտեսութիւն սիրելի՛ Անահիտ, քանզի մահը ժամանակաւոր է…:

Յիշատակդ վառ մնայ:

 

 

 

Share this Article
CATEGORIES

COMMENTS

Wordpress (0)
Disqus ( )