ԻԱ. Դարը Եւ Դպրեվանքին Առաքելութիւնը

ՊԱՐՈՅՐ ԱԲՂ. ՇԷՐՆԷԶԵԱՆ

ԻԱ. դարու արհեստագիտութեան աննախընթաց զարգացումը, մեծ փոփոխութիւններ յառաջացուց մարդկային կեանքին մէջ: Այս փոփոխութիւններու ծիրին մէջ, դրականին կողքին, եղան ժխտական ազդեցութիւններ, որոնք գերազանցեցին դրականը: Այլ խօսքով, մարդոց ջերմ յարաբերութիւնները պաղեցան, հետաքրքրութիւները «աժանցան», ծուլութիւնը թանձրացաւ մարդոց կեանքին մէջ եւ տակաւին` ուրիշ բազմաթիւ երեւոյթներ… Այս բոլորը կը պատկանին ամբողջ մարդկութեան կեանքի ցաւալի իրականութեան:

Պատկերացնենք սփիւռքահայութեան իրավիճակը այս իրականութեան առջեւ, երբ ան ունի առաւել պատասխանատուութիւններ եւ մարտահրաւէրներ: Սփիւռքահայը, մարդկային արժէքներուն զուգահեռ, ունի հայ ինքնութեան կերպարը պահպանելու ամէնօրեայ յանձնառութիւնը: Եւ կարելի է նկատել, թէ սփիւռքահային համար որքան կը դժուարանայ հայ մնալու եւ գոյատեւելու հրամայականը, բազմապիսի հոսանքներու առջեւ:

Բազմացող մարտահրաւէրներու առջեւ կը գտնուի մանաւանդ հայ ժողովուրդին թիւ մէկ պատասխանատուն` հայ Եկեղեցին, մասնաւորաբար` Մեծի Տանն Կիլիկիոյ կաթողիկոսութիւնը, որ ստանձնած է հայուն եւ անոր պատկանող ինքնութեան բոլոր արժէքներու պատասխանատուութիւնը: Հայ ժողովուրդին մեծ զանգուածը քաջատեղեակ է եւ միաժամանակ` վկայ, թէ Մեծի Տանն Կիլիկիոյ կաթողիկոսութիւնը հոգեւոր սնունդ մատակարարելու կողքին, է ու կը մնայ նաեւ պաշտպանն ու քաջալերողը հայ մշակոյթին, հայ լեզուին, եւ առհասարակ` հոգեւոր ու ազգային արժէքներուն ու հարստութիւններուն: Այս իսկ պատճառով Կիլիկիոյ կաթողիկոսութեան համար մեծ եւ անփոխարինելի տեղ ունի դպրեվանքը, որովհետեւ դպրեվանքէն դուրս կու գան ազգին ծառայողներ եւ ղեկավարներ: Առանց Դպերվանքի, Կաթողիկոսութիւնը եւ միաժամանակ սփիւռքի մէջ գտնուող հայ ժողովուրդին մեծ հատուածը, պիտի գտնուին լուրջ դժուարութեան առջեւ: Դպրեվանքին պատասխանատուութիւնն է դպրեվանեցիին տալ ծառայական այնպիսի ոգի, որ ան իր ազգին եւ եկեղեցւոյ հանդէպ պատասխանատուութեան գիտակցութիւնը ունենայ. այնպիսի ծառայողներ դուրս գան դպրեվանքէն, որոնք պատրաստ ըլլան վերեւ յիշուած ներկայ դարու մարտահրաւէրները դիմագրաւելու: Իսկ դիմագրաւելու առաջին հրամայականն է` ծառայական անսակարկ ոգին ու ամբողջական նուիրուածութիւնը: Ինչպէս Արամ Ա. վեհափառ հայրապետը միշտ կը յիշեցնէ, թէ ծառայութեան ոգին աւելի կարեւոր ու անհրաժեշտ է, քան` գիտութիւնը: Ծառայական այդ ոգին փոխանցելու երեւոյթին ամէնէն յատկանշական կէտը այն է, որ աւելի քան ութսուն տարիներ զանազան տեսակի եւ ժամանակի սերունդներ կը պատրաստուին նոյն ոգիով: Փոխանցումի այս պատասխանատուութեան մէջ կը կայանայ դպերվանքին առաքելութեան յաջողութիւնը:

Մարտահրաւէրներով լեցուն եւ տակաւին բազմացող դժուարութիւններու իրավիճակին դիմաց, դպրեվանքը, Աստուծոյ նախախնամութեամբ, տակաւին կը շարունկէ պատրաստել այնպիսի տղաք, որոնք կամքն ունին իրենց կեանքով պայքարելու` ի խնդիր Հայ եկեղեցիին եւ հայ ազգին: Փաստօրէն, կիրակի 23 յունիս 2013-ին, երեք երիտասարդներ ծունկի գալով Աստուծոյ Ս. խորանին առջեւ, եւ հաւատացեալ ժողովուրդի վկայութեամբ, ուխտեցին իրենց կեանքը նուիրել եկեղեցիին եւ ազգին: Իրենց ուխտով քաջալերելով ուրիշներ եւս` պատգամեցին, թէ կեանքի նուիրական մէկ իրականութիւնն է եկեղեցւոյ եւ ազգին ծառայութիւնը:

Որքան խրախուսիչ պահ էր, երբ տեսանք մատղաշ երիտասարդներուն զինուորագրումը Հայ եկեղեցւոյ բանակին, ուր հանգիստ կեանքի խոստումներ չկան, այլ` տագնապ, պատասխանատուութիւն, ծառայութիւն եւ անձնուրացութիւն: Իսկ զինուոր-եկեղեցականին կատարելագործութիւնը կ՛ըլլայ այն ժամանակ, երբ` «կը պարտինք քալել նոյնինքն Քրիստոսի օրինակով, խոնարհութեամբ եւ հեզութեամբ», ընդգծեց ձեռնադրող սրբազան Շահէ եպս. Փանոսեանը: Ամէնէն ոգեւորիչ պահը եղաւ, երբ վեհափառ հայրապետը նորընծաներուն ճակատները համբուրեց իր հայրական օրհնութեամբ` զանոնք ողջունելով Մեծի Տանն Կիլիկիոյ կաթողիկոսութեան միաբանութեան ընտանիքին մէջ: Այդ հայրական ջերմ համբոյրը քաջալերանք եւ ուժ էր նորաօծներուն համար, որպէսզի սէր ու հոգի դնեն իրենց կեանքի բոլոր գործերուն մէջ` ի խնդիր Հայ եկեղեցիին եւ ազգին:

Հայ ժողովուրդը կարիքը ունի մարդուժի, որոնք անշահախնդիր պատրաստակամութեամբ ծառայեն բոլոր հայկական մարզերուն մէջ: Հայ ժողովուրդի կեանքին մէջ, հայկական բազմաթիւ արժէքներ եւ իրականութիւններ նահանջ կ՛արձանագրեն, որոնց յառաջդիմութեան համար միակ նախապայմանը անձնուէր մարդուժն է: Այս մտահոգութեամբ, Արամ Ա. վեհափառ հայրապետին անմիջական ու հայրական խնամատարութեամբ ու հսկողութեամբ, դպրեվանքը իր առաքելութիւնը կը շարունկէ: Նորին սրբութեան տիպարը, քաջալերանքն ու խրատները յառաջ կը մղեն դպրեվանեցիները, որպէսզի անոնք նետուին ծառայելու առաքելութեան նուիրական գործին մէջ, որուն մէկ արդիւնքին ականատեսը եղանք կիրակի, 23 յունիս 2013-ի աբեղայական ձեռնադրութեան: Յոյսով ենք բոլորս, որ Աստուծոյ օրհնութեամբ, Ս. Գրիգոր Լուսաւորիչի անմար կանթեղով եւ Մեծի Տանն Կիլիկիոյ կաթողիկոսութեան ծառայական ոգիով կեանքի բոլոր մարտահրաւէրները պիտի յաղթահարուին` ի խնդիր Հայ ժողովուրդի պայծառ ապագային:

 

 

Share this Article
CATEGORIES

COMMENTS

Wordpress (0)
Disqus ( )