Նամականի

Խմբագրութիւնս կ՛անդրադառնայ, որ կան «Նամականի»-ն ստորագրողին տեսակէտները իրենց բացարձակին մէջ չընդունողներ, որոնք լեզուաբանական եւ այլ աղբիւրներու վրայ հիմնուած կրնան բանավիճիլ ըսուածներուն մասին:

Այս ընդգծումով տեղ կու տանք «Նամականի»-ին` միաժամանակ ակնկալելով այլ տեսակէտներ պաշտպանողներուն գրութիւնները:

«Ա.»

Սիրելի՛ Մարզպետ,

«Ազդակ»-ի մէջ կարդացի «Տարոսը մեզի» յօդուածդ (բութի պէտք չկայ –  ԱԵ): Ի՞նչ ըսեմ`  մէկ թերութիւն ունիս, որ …շատ լաւ կը գրես: Սա քու գլխաւոր թերութիւնդ է, եւ շատեր համակարծիք են ինծի: Բաւական բաներ սորվեցայ, ինչպէս միշտ կը սորվիմ գրութիւններէդ, ինչպէս ալ ատենին անձամբ քեզմէ կը սորվէի: Եւ եթէ Ամերիկա գաղթած չըլլայիր, դեռ ուրիշ ինչե՜ր  պիտի սորվէի:

Այս այսպէս է:

Հիմա գանք մանրուքներու. պիտի աղաչեմ քեզմէ` օտքդ-ծէքդ պագնելու ի գին, որ այսուհետեւ գրիչդ կոտրես եւ բնաւ, բնաւ օրուընէն  չգրես (ինչպէս կը գրեն մեր թերթերը). առ այս պատուոյ  խօ՛սք կ՛ուզեմ քեզմէ. այլ գրես օրէ(ն): Օրուընէն «բարբարոսութիւնը» յատուկ է լիբանանահայ խմբագիրներուն,  գրագէտներուն, ուսուցիչներուն, բայց ոչ քեզի. դուն անոնցմէ վեր ես:

Հետեւեալ հատուածը մտածական ու շարադրական քաոս մըն է.

«Այդ ուղին էր, որ զիրենք կը տանէր հո՛ն, ուր իրենց մտապատկերներուն  մէջ քանդակուած հերոսները վաղուց էին հասեր եւ ուր իրենք պիտի կարենային տեսնել զիրենք, զրուցել հետերնին եւ տեղեակ պահել զիրենք այն իրականութիւններու յառաջընթացին մասին, որ իրենք  էին նախաձեռներ ի խնդիր հայրենի հողի ազատագրման…»:

Զայն քաոսի, կարելի է ըսել` թանապուրի,  վերածողը ընդգծուած դերանուններն են, որոնք երկու տարբեր խումբեր կը բնորոշեն. ա) Լիզպոնի հինգերը, բ) Ասոնց մտապատկերները հանդիսացած հերոսները: Դուն մահացու մեղք գործած ես ասոնք բոլորը բնորոշելով նոյն իրենք դերանունի զանազան հոլովներով. մինչդեռ պէտք էր առաջին խումբը բնորոշել իրենք դերանունի տարբերակներով, իսկ երկրորդ խումբը բնորոշել անոնք դերանունի տարբերակներով:  Ուրեմն սապէս`

«Այդ ուղին էր, որ զիրենք կը տանէր հո՛ն, ուր իրենց մտապատկերներուն  մէջ քանդակուած հերոսները վաղուց էին հասեր եւ ուր իրենք պիտի կարենային տեսնել զանոնք (այդ հերոսները), զրուցել հետերնին եւ տեղեակ պահել զանոնք (այդ հերոսները) այն իրականութիւններու յառաջընթացին մասին, որ իրենք  էին նախաձեռներ ի խնդիր հայրենի հողի ազատագրման…»:

Վերջին, սակայն ոչ նսեմագոյն նկատողութիւն մըն ալ. «տեղեակ պահել զանոնք այն իրականութիւններու յառաջընթացին մասին, որ իրենք էին նախաձեռներ…»: Սա ալ պէտք է շարադասել հետեւեալ կարգով. «տեղեակ պահել զանոնք յառաջընթացին մասին այն իրականութիւններու, որ իրենք էին նախաձեռներ…»: Այսինքն` յարաբերեալը բերինք յարաբերականին առջեւ: Արեւելահայերէնը սկսած է քանդել մեր լեզուազգացողութիւնը, որովհետեւ անո՛նք այս շարադասութեամբ կը գրեն, իսկ մեր հոս-հոսներն ալ…կ՛ընդօրինակեն: Ողջ մնան:

Էլի՛ կը հանդիպինք:

Ո՛ղջ լեր, եւ ես ինձէն ողջ եմ:

                                                                                                                                      ԱՐՄԵՆԱԿ

Share this Article
CATEGORIES

COMMENTS

Wordpress (0)
Disqus ( )