Յովհաննէս Քելեշեանի Մահուան Քառասունքին Առիթով

Յովհաննէս Քելեշեանի կեանքին ու գործունէութեան հետեւողը կը հասկնայ, թէ ի՞նչ է հաւատքը: Հաւատաւոր մարդու մը դէմ յանդիման կը գտնուինք արդարեւ. հաւատաւոր հայ, հաւատաւոր դաշնակցական, հայ եկեղեցւոյ հաւատաւոր զաւակ:

Հաւատքի վրայ հիմնուած ծառայական կեանքի ընթացք մը, որ անշեղ ու անսխալական կերպով շարունակուեցաւ վաղ պատանեկութենէն, մինչեւ ծերութիւն, լրիւ վաթսունամեակ մը:

Համազգայինի Նշան Փալանճեան ճեմարանի ընթացքը 1952-ին աւարտելէ ետք, պուրճհամուտցի երիտասարդը կը դառնայ ուսուցիչ, իր սերունդի ուրիշ շատ ճեմարանականներուն նման: Շուրջ քսան տարիներու ուսուցչական ծառայութենէն ետք, Յովհաննէս Քելեշեան իր կազմած ընտանիքին կարիքները գոհացնելու համար կը դառնայ առեւտրական եւ թուղթ-տոպրակի իր վաճառատունը կը վերածէ ընկերներու ու բարեկամներու հանդիպման վայրի մը: Յաջող ուսուցիչը որքան յաջող վաճառական եղաւ, չեմ գիտեր: Գիտեմ սակայն, որ Յովհաննէս Քելեշեանի կենցաղային պայմաններուն մէջ փոփոխութիւն չնկատուեցաւ: Ան մնաց ազգային ու կուսակցական գործերու մէջ մխրճուած համեստ ու պարզունակ կենցաղով մարդը, մի՛շտ գործունեայ, միշտ ձեռներէց, մի՛շտ աշխատունակ:

Յովհաննէս Քելեշեանի սերունդին վիճակուեցաւ Լիբանանի երկարատեւ պատերազմի տեւողութեան ազգային ու կուսակցական ղեկավարութեան ծանր պատասխանատուութիւնը: Կոմիտէներու բազմամեայ անդամակցութենէն ետք, պատերազմի ամենաթէժ պահերուն Յովհաննէս Քելեշեան ստանձնեց «Աղբալեան» կոմիտէի ներկայացուցիչի դժուարին պատասխանատուութիւնը, զոր կատարեց իրեն յատուկ համբերատարութեամբ, կազմակերպական արիութեամբ, իր խնամքին յանձնուած շրջանի հայութեան ապահովութիւնը երաշխաւորողի զգօն գիտակցութեամբ:

Նոյն ժամանակաշրջանին էր, որ Յովհաննէս Քելեշեան անդամակցեցաւ ՀՅԴ Լիբանանի Կեդրոնական կոմիտէին: Դաշնակցութեան կազմակերպական աշխատանքներուն իր մասնակցութիւնը գրեթէ մնայուն եղած էր, յատկապէս կազմակերպական յանձնախումբին ընդմէջէն, որ համակարգուած աշխատանք տանող ու կարգապահ դաշնակցական շարքերու առկայութեան կազմակերպիչն ու հսկիչն էր:

Համազգայինի ու ՀՄԸՄ-ի մէջ ժողովական մասնակցութեան կողքին, Յովհաննէս Քելեշեանի գործունէութեան միւս գլխաւոր երեսը հանդիսացաւ Ազգային իշխանութիւնը, որուն բարձրագոյն մարմիններուն` Քաղաքական ժողովին ու Գաւառական ժողովին անդամակցութիւնը աւարտեցաւ Գաւառական ժողովի ատենապետութեամբ: Շրջան մըն ալ Յովհաննէս Քելեշեան դարձաւ Դատաստանական խորհուրդի ատենապետը:

Ահաւասիկ գործունէութեամբ եւ ծառայութեամբ լեցուն կեանք մը, որ կ՛աւարտի անժամանակ կերպով` հակառակ իր երկարութեան, եղերական պայմաններու մէջ: Ալ պիտի չլսենք այլազան ժողովներու ընթացքին Յովհաննէս Քելեշեանի սուր, ու երբեմն ալ կրքոտ քննադատութիւնները, քաղաքական, ազգային, մշակութային հարցերու վերլուծումները: Ականատես ենք կամաւոր ստանձնուած պատասխանատուութեան ծայրայեղ բծախնդրութեամբ ու ամբողջանուէր եղանակով փարած` գործող, քննադատող, որովհետեւ տագնապող դաշնակցականներու սերունդը կ՛անհետանայ: Մենք երախտապարտ ենք այդ սերունդին, երախտապարտ ենք Յովհաննէս Քելեշեանին` դաշնակցական ամէնէն աւելի վաւերական արժէքները պահպանելու, քարոզելու, այդ արժէքներուն հիմամբ գործելու ու մեզի կուռ կազմակերպութիւն մը աւանդելու համար:

Մեզի կը մնայ պահպանել աւանդը:

ՏԻԳՐԱՆ ՃԻՆՊԱՇԵԱՆ

Share this Article
CATEGORIES

COMMENTS

Wordpress (0)
Disqus ( )