50 Տարի Առաջ (3 Հոկտեմբեր 1963)

Խմբագրական

Անշեղ Ուղեգիծ

Ա.

Հակառակ քաղաքական վերիվայրումներուն, պայմաններու եւ միջավայրերու յաճախակի փոփոխութիւններուն` ՀՅ Դաշնակցութիւնը, հաւատարիմ իր ծրագրին եւ սկզբունքներուն, եօթանասուներեք տարիէ ի վեր եղաւ միակ ու գերագոյն նպատակի մը անշեղ հետեւողը. Հայաստանի անկախութիւնը եւ հայութեան ամփոփումը իր պապենական ազատ հողերուն վրայ:

Պայքարի այս ճամբուն վրայ արծարծուեցան բազմաթիւ խնդիրներ, լուծուեցան կամ անլոյծ մնացին ուրիշներ, որոնք սակայն սահմանափակուեցան իրենց մասնակի բնոյթին մէջ, դուրս չեկան իրենց երկրորդական հանգամանքէն, որովհետեւ մեր կուսակցութեան գերագոյն նպատակին առջեւ անոնք կը նսեմանային, որքան ալ կարեւոր ու հրատապ ըլլային:

Գերագոյն այդ նպատակը Հայաստանն է, մեր հայրերու երկիրը, որ վեց դարերու թմբիրէն ետք, իր ազատատենչ զաւակներուն կամքով, տարերային ցնցումներու թատերավայր հանդիսացաւ թօթափելու համար օտարին լուծը, կոտրելու համար գերութեան շղթաները, որոնք ժանգոտած էին մեր աշխատասէր ժողովուրդի քրտինքով:

ՀՅ Դաշնակցութեան առաքելատիպ հիմնագիրները, առաջին իսկ օրէն, լայնօրէն բացած էին իրենց մտքին հորիզոնը հայ ժողովուրդի հիմնական խնդիրներուն առջեւ, եւ այսօր իսկ, եօթանասուներեք տարի ետք,  հակառակ բազմապիսի նոր տուեալներու եւ նոր տարրերու յաւելման, անոնց առաջադրած ծրագիրները կրնան դիւրութեամբ պատշաճեցուիլ ներկայ պայմաններուն ու հնարաւորութեանց:

Պատճառն այն է, որ ՀՅ Դաշնակցութիւնը, անկեղծ ինքզինքին ու հայ ժողովուրդին հանդէպ, որուն ծոցէն ծնած է, հայութեան խնդիրները իրենց ընդհանուր բնոյթով դրած է իր սեղանին վրայ, զանոնք միշտ ներկայ ունեցած է իր օրակարգին մէջ, օր մը իսկ չէ դադրած անոնց մասին մտածելէ եւ աշխատելէ, ու այսօր ալ, երբ Հայ դատը տարբեր մօտեցումի կը կարօտի, իր մէջ կը գտնէ անհրաժեշտ ուժն ու հնարաւորութիւնները` լուծումներ առաջարկելու եւ պայքարի ասպարէզ իջնելու:

ՀՅ Դաշնակցութիւնը, Հայաստանի անկախութեան եւ ազատութեան մտասեւեռումով, հիմնական ազդակ կը նկատէ հայ ժողովուրդին միասնականութիւնը, արհեստական բոլոր վէճերէն եւ պառակտումներէն վեր: Յաճախ զոհած է, այս նպատակին համար, իր դաւանական սկզբունքները, երբ այդպէս պահանջած է հայ ժողովուրդին շահը:

Այս իրողութեան գլխաւոր ու պերճախօս փաստը կու տան Բ. Աշխարհամարտի տարիները, երբ հաւատարիմ հայկական դատի լուծման իր գլխաւոր առաջադրանքին` ՀՅ Դաշնակցութիւնը բարոյապէս զօրավիգ կանգնեցաւ Դաշնակիցներուն, նկատի ունենալով այն յոյսերը, որոնք հայ ժողովուրդին համար ստեղծուած էին Դաշնակիցներու յաղթանակին հեռանկարով:

Հայ ժողովուրդի միասնականութեան նոյն մտահոգութիւններով ՀՅ Դաշնակցութիւնը, զուտ կուսակցական եւ դաւանական խնդիրները մէկ կողմ դրած, աշխատեցաւ գործակցութիւն ստեղծել հայկական բոլոր հոսանքներուն հետ, որովհետեւ համոզուած էր, թէ նման կարեւոր խնդրի մը պարագային, հայութիւնը պէտք է ներկայանար մէկ ճակատ, մէկ սիրտ, մէկ հոգի:

Դժբախտաբար նոյն տրամադրութիւնը չտեսանք մեր հակառակորդներուն մօտ, որոնք տգեղ արարքներով փորձեցին խաչաձեւել Հայ դատի լուծման համար ՀՅ Դաշնակցութեան տարած աշխատանքները եւ չվարանեցան մեզ իբրեւ կասկածելի տարր ներկայացնել Դաշնակիցներուն:

Այդ օրերուն Դաշնակցութեան դէմ տարուած պայքարը պիտի մնայ ամէնէն սեւ էջերէն մէկը մեր պատմութեան` ցոյց տալով մեր եւ հակառակորդներուն մօտեցումի տարբերութիւնը հայութիւնը յուզող հիմնական խնդիրներուն:

ՀՅ Դաշնակցութիւնը, 1945-ին, այն օրերուն, երբ Հայ դատի լուծման յոյսեր ծնունդ առած էին, շատ լաւ գիտէր, թէ Հայաստանի հողերու ընդարձակումը կը նշանակէր խորհրդային հողերու ընդարձակում: Գիտէր, թէ վարչակարգը պիտի մնար անփոփոխ, պոլշեւիզմը պիտի շարունակէր տիրել մեր երկրին: Բայց այդ բոլորը կը նկատէր ժամանակաւոր երեւոյթ, երկրորդական` այն կարեւոր ու միակ խնդրին առջեւ, որ Հայաստանի, պատմական Հայաստանի վերադարձն է իր իսկական տիրոջ` հայութեան:

Անկէ ի վեր բաւական ջուրեր հոսեցան կամուրջին տակէն, եղանք վկաները բազմաթիւ ուրացումներու եւ դասալքութեանց, բայց մեր հիմնական ուղեգիծին մէջ մնացինք անշեղ ու անսասան:

Որովհետեւ այդպէ՛ս կը պահանջէր հայութեան շահը, Հայաստանի՛ շահը:

Share this Article
CATEGORIES

COMMENTS

Wordpress (0)
Disqus (0 )