«ՊԱՏԱՌԻԿՆԵՐ` ՄԵԾԵՐԷՆ» (ՀԵՂԻՆԱԿ` ՊԱՐՈՅՐ ԱՂՊԱՇԵԱՆ)

2010-ին Պէյրութի մէջ «Զինքօկրաֆ Քեստենեան» տպարանէն լոյս տեսաւ հրապարակագիր Պարոյր Աղպաշեանի «Պատառիկներ` մեծերէն» խորագրեալ յուշագրական հատորը, որուն կողքը գծագրած է Վազգէն Մուղալեան:

Սոյն հրատարակութիւնը կը բաղկանայ 88 էջերէ եւ կ՛ընդգրկէ 17 «պատառիկներ» կամ գրութիւններ` քաղուած մեծերու կեանքէն:

Պարոյր Աղպաշեան կը հաստատէ, թէ սոյն գործը ո՛չ կենսագրական եւ ո՛չ ալ պատմագրական բնոյթ ունի:

Ան պարզապէս կը ներկայացնէ նկարագրի յատկանշական գիծերը այն երախտաւորներուն, որոնք անսակարկ նուիրումով երկար տարիներ ծառայեցին Ռամկավար ազատական կուսակցութեան եւ հոգեկան գոհունակութեամբ հեռացան այս աշխարհէն:

Ձեռնարկելով սոյն աշխատասիրութեան` հեղինակը կը մատնանշէ արժանիքները գաղափարապաշտ այն մարդոց, որոնք նպաստեցին Ռամկավար կուսակցութեան նիւթաբարոյական վերելքին:

Հեղինակը կը թելադրէ ներկայիս պատասխանատու պաշտօններ ստանձնած անհատներուն, որ տէր կանգնին սոյն կազմակերպութեան:

Եւ կը թելադրէ նաեւ, որ դրոշմեն Ռամկավար կուսակցութեան երախտաւորներուն ոգին` գալիք սերունդներու յիշողութեան մէջ:

Թէքէեան մշակութային միութեան հիմնադիր Բարունակ Թովմասեան, իբրեւ սկզբունքի տէր դասախօս եւ կուսակցական ղեկավար, միշտ հետամուտ եղած է այն համոզումին, թէ հարկ է ըլլալ գործնապաշտ: Այս առումով, ան շեշտած է շարունակ «խօսքը գործի վերածելու անհրաժեշտութիւնը»:

Պարոյր Աղպաշեան կը բաղձայ, որ ապագայ սերունդը պատմաբան եւ քաղաքագէտ Գերսամ Ահարոնեանի շրջահայեաց եւ խոհուն մօտեցումով վարէ ՌԱԿ-ի ազգային եւ հասարակական գործերը: Աղպաշեան սոյն կարծիքը կը հիմնաւորէր այն մտածումով, թէ Գերսամ Ահարոնեան Ռամկավար կուսակցութեան շարքերուն մէջ խիստ էր ու խստապահանջ, եւ թէ` «որեւէ դասալքութիւն, պարտուողականութիւն եւ անձնատուութիւն կը պախարակէր խստօրէն»:

Աղպաշեան կ՛ըսէ, թէ փաստաբան եւ Թէքէեան մշակութային միութեան հիմնադիր մեթր Հրաչեայ Սեդրակեան եղած է ջատագով օրինականութեան եւ կարգապահութեան: Ան չէր թոյլատրեր, որ ՌԱԿ-ի մէջ տեղի ունենար պառակտում: Ան միայն սէր եւ միութիւն կը պատգամէր գաղափարապաշտ տղոց` փոխանցելով անոնց հետեւեալ թելադրական խօսքը, որ կ՛ըսէ.

«Տղա՛ք, մեր մօտ բաժանում չկայ, այլ` միացում»:

Պէտք է ըսել, որ «Պատառիկներ` մեծերէն» խորագրեալ հատորին մէջ կան մեծեր, որոնք ունին տարբեր հանգամանք եւ նախասիրութիւն: Անոնք բանաստեղծ են եւ գրականագէտ, արձակագիր եւ գաղափարախօս, երգիծագիր եւ թարգմանիչ արաբագէտ, հրապարակագիր եւ վարժարանի տնօրէն: Անոնք բոլորն ալ բերած են իրենց համապատասխան նպաստը հայ մշակոյթին, հայ դպրոցին, հայ եկեղեցիին եւ իրենց որդեգրած քաղաքական համոզումներուն:

«Պատառիկներ` մեծերէն» խորագրեալ հատորը կը փակուի երգիծագիր եւ խմբագիր Յովհաննէս Աղպաշեանի այն դիպուկ խօսքով, որ կ՛ըսէ.

«Իմ գաղափարական հաւատամքս իմ ժողովուրդս է»:

Այս ըմբռնումով գրեց Յովհաննէս Աղպաշեան մինչեւ մահ եւ մնաց հաւատարիմ գրագէտի իր կոչումին…:

ՅԱԿՈԲ ՄԱՆՈՒԿԵԱՆ

Share this Article
CATEGORIES