ԹՂԹԱԿՑՈՒԹԻՒՆ ՀԲԸՄ-Ի Պ. Գ. ԿԱՐՄԻՐԵԱՆ ՎԱՐԺԱՐԱՆԻ ՎԿԱՅԱԿԱՆՆԵՐՈՒ ԲԱՇԽՄԱՆ ՀԱՆԴԻՍՈՒԹԵԱՆ

Տարի մըն ալ բոլորեցինք, տարի մըն ալ աւելցաւ ՀԲԸՄ-ի Պ. Գ. Կարմիրեան վարժարանի կեանքին ու պատմութեան վրայ:

Կիրակի, 26 յունիս 2011: Արտասովոր օր մը եւ արտասովոր խանդավառութիւն ու աշխուժութիւն մը դպրոցի սրահին մէջ: Զ. դասարանի աշակերտները կը պատրաստուին վկայականներու բաշխման հանդիսութեան:

Այս տարուան հանդիսութիւնը իւրայատուկ է, որովհետեւ անիկա նուիրուած էր մեր սիրելի հայրենիքին` Հայաստանի անկախութեան քսանամեակին:

Հանդիսութեան առաջին մասով աշակերտները ներկայացուցին թատերական պատկեր մը, որուն մէջ հայ երիտասարդ մը, ձանձրացած իր տունէն ու երկրէն, կ՛ուզէ լքել հայրենիքը, շրջիլ երկրէ երկիր, գտնել ապրելու համար ամէնէն լաւ վայրը, ապա վերադառնալ հայրենիք իր ծերունի մայրն ալ տանելու համար իրեն հետ:

Երիտասարդը կը հասնի տարբեր երկիրներ, կը հմայուի անոնց գեղեցկութեամբ ու փառքով, կը հաւատայ, որ ահա այս է ամէնէն լաւը, սակայն ամէն անգամ ալ իր հարազատ ազգին ձայնը կը յիշեցնէ իրեն իր հայրենիքը, իր ժողովուրդը եւ իր մշակոյթը: Կը տեսնէ Եգիպտոսի բուրգերը եւ գեղեցիկ եգիպտուհիները, որոնք կը կախարդեն զինք. կը կարծէ, թէ գտաւ ամէնէն լաւ տեղը, բայց յանկարծ «Նազպար»ի անուշ մեղեդին (նուագ` դաշնակի վրայ, Փաթիլ Խախամեան) կը յիշեցնէ իրեն իր հայրենիքը: Նոյնը կը պատահի, երբ կը հասնի Ֆրանսայի Էյֆել աշտարակին, սակայն Շարլ Ազնաւուրի ձայնը իրեն կը յիշեցնէ իր ազգը: Նոյնպէս` Սպանիոյ մէջ, կը հմայուի ցլամարտով ու հրաշալի պարուհիին սպանական պարով, բայց ապա տեսիլքի մը պէս աչքին առջեւ կը պարզուի հայ օրիորդին նազպարը: Ի վերջոյ Հնդկաստանի Թաժ Մահալն ու երիտասարդ աղջիկներուն ու տղոց հրապուրիչ պարերը կը փորձեն համոզել հայ երիտասարդը, թէ այս է իր ուզածը, բայց «Կռունկ»ը (կատարողութեամբ Ռաքել Թեփիրճեանի) զինք կը կանչէ հայրենիք, եւ երիտասարդը կարօտով կը վերադառնայ տուն: Երբ մայրը հարց կու տայ, թէ արդեօք տղան վերադարձաւ զի՞նք ալ տանելու ամէնէն լաւ տեղը, տղան կը պատասխանէ. «Ամէնէն լաւ տեղը, որ գտայ, մայրիկ, այս խրճիթն էր, այս հայրենիքը. եթէ մենք լքենք մեր հայրենիքը, ո՛վ տէր կ՛ըլլայ անոր, ամէնէն լաւ տեղը հայրենիքն է»:

Զ. Կարգի աշակերտները գեղեցիկ տողանցքով մը երգեցին «Զինուորիկ»ին երգը, որ կը խոստանայ ամէն գնով պահպանել հայրենիքի սահմանները եւ ապա պարեցին «Մենք ենք մեր սարերը», որուն աւարտին բարձրացուցին Մեծ ու Փոքր Մասիսները:

Կրթական խօսքը փոխանցելու համար բեմ բարձրացաւ վարժարանի տնօրէնուհի Մարալ Արսլանեան-Պալեօզեանը: Ան իր խօսքին մէջ ըսաւ, թէ` «Կարմիրեան վարժարանը հաւատարիմ կը մնայ ՀԲԸՄ-ի վարժարանի իր կոչումին եւ անոր հետապնդած նպատակներուն, կը ներշնչէ ազգապահպանում, որ կը պայմանաւորուի հայ վարժարանի կայունութեամբ, հայեցի դաստիրակութեամբ, գիտելիքներու իւրացմամբ եւ հայու ազնուագոյն նկարագրի կերտմամբ»: Ան աւելցուց, թէ «Մանկան աճումը առնչուած է իր ժառանգական հիմնական ծինին, որմէ կախեալ է անոր ապագայ ուշիմութեան զարգացումը: Այս զարգացումը միջավայրէն որքան կրնայ ազդուիլ` վիճելի է: Ահա թէ ինչո՛ւ նոյն միջավայրի մէջ, նոյն հոգատարութիւն ստացած, նոյն ընտանիքի տարբեր զաւակներ, տարբեր ուսումնական արդիւնքներ եւ յաջողութիւններ ձեռք կը բերեն: Մանուկի ուշիմութիւնը ժառանգուած մասնիկ մըն է, միջավայրը զայն կ՛ամբողջացնէ, միջավայրը փոխելով մանուկի ուշիմութիւնը չի փոխուիր … աշխատասիրութիւնը եւ ուշիմութիւնը գերազանց արդիւնքներու ձեռքբերման զուգահեռ մասնիկներն են»: Տիկին Մարալ նշեց դպրոցի արձանագրած նուաճումները, որոնք աշակերտի վերելքին ու զարգացման նպաստեցին: Փոխանցեց ծնողներուն թէ նոյն նպատակով յառաջիկայ տարեշրջանին դպրոցը պիտի օժտուի Touch Interactive whiteboard-ով կամ LCD պատկերասփիւռներով: Եւ իր խօսքի աւարտին շնորհակալութիւն յայտնեց բոլորին, բարի երթ մաղթեց շրջանաւարտներուն եւ յոյս յայտնեց, որ անոնք ըլլան արժանավայել ներկայացուցիչը Պ. Գ. Կարմիրեան վարժարանի, միշտ բարձր պահելով հայկական ու մարդկային արժէքները:

Տնօրէնուհիին խօսքէն ետք շրջանաւարտները յաղթականօրէն մուտք գործեցին սրահ: Գէորգ Չոպանեան կարդաց հայերէն ուղերձ, որուն ընդմէջէն շնորհաւորեց ՀԵԸ-ի 80-ամեակը եւ Հայաստանի անկախութեան քսանամեակը եւ խոստացաւ հպարտ պահել հայրենիքը, ծնողներն ու վարժարանը` իր եւ իր ընկերներուն յաջողութիւններով:

Ապա արաբերէնով ուղերձը կարդաց Ժիրայր Թոսունեանը, որմէ ետք Փաթիլ Խախամեան անգլերէնով արտասանեց` «Dream»ը: Վկայականներու եւ մրցանակներու բաշխումէն ետք բեմ հրաւիրուեցաւ ՀԲԸՄ-ի Դարուհի-Յովակիմեան նախկին տնօրէն եւ «Կամար» գրականութեան եւ գեղարուեստի անկախ պարբերաթերթի խմբագրապետ Ժիրայր Դանիէլեանը` կատարելու հուսկ բանքը: Ժ. Դանիէլեան ուսուցիչը նմանցուց սերմնացանին, որ ամէն տարի կը ցանէ իր սերմերը եւ տարեվերջին ահա կը քաղէ այդ սերմերուն համեղ պտուղները: Ան անդրադարձաւ, թէ ինչպէս` մեծն վարժապետ Ռէթէոս Պէրպէրեան առաջին անգամ 1876-ին իր շրջանաւարտներուն արտասանած է հուսկ բանքը, որ խտացումն է ամբողջ դաստիարակութեան մը, եւ անկէ ի վեր գեղեցիկ աւանդութիւն մը դարձած է: Ան դիտել տուաւ, որ  մանկապարտէզի ու նախակրթարանի համեստ վկայականներ հիմնականներն են, առանց որոնց, կարելի չէ ստանալ աւելի բարձր վկայականներ: Ան վկայակոչելով չինական առածը, որ կ՛ըսէր` «Եթէ կ՛ուզես ամբողջ կեանքի մը համար պատրաստուիլ, մարդ պատրաստէ, դիտել տուաւ, որ ժողովուրդներու գոյատեւումը եւ յառաջդիմութիւնը ապահովողը մարդն է` գլխագիր մարդը, որ կը պատրաստուի նախ ընտանիքին եւ ապա դպրոցին մէջ: ՀԲԸ Միութիւնը կը հաւատայ այս առաքելութեան, զոր վստահած է իր տնօրէններուն եւ ուսուցիչներուն: Ապա ուղղելով իր խօսքը շրջանաւարտներուն` ան ըսաւ, թէ այս վկայականները, վերջակէտ մը չեն, այլ` նոր սկիզբ մը: Ան նշեց, թէ հայ դպրոցին մէջ է միայն, որ կարելի է գտնել հետեւողական այն սէրն ու գուրգուրանքը, հայեցի տոհմիկ դաստիարակութիւնը, որ կ՛ընծայուի հայ աշակերտին, լաւագոյնս կը ժառանգուի հայ ոգին, հայ գրականութիւնը, հայոց պատմութիւնն ու հայ մշակոյթը: Ճիշդ է, որ օտար վարժարանը կը պատրաստէ մարդը ապագային համար, սակայն հայ վարժարանը բացի ատկէ կը պատրաստէ հայ ազգին գոյատեւումը, որ երաշխիքն է հայ ժողովուրդի յաղթանակին: Ան խօսքը աւարտեց` շրջանաւարտներուն ըսելով թէ վստահաբար ձեր ամէնէն բարձր վկայականները ստանալու ատեն պիտի յիշէք ձեր այս վկայականները եւ առաջին ուսուցիչները:

Հուսկ բանքէն ետք Զ. Կարգի աշակերտները երգեցին «Մեր երկիր Հայաստան»ը, ապա պարեցին «Վերջին զանգը», որուն ընթացքին իւրաքանչիւր շրջանաւարտ փոքր ծաղկեփունջ մը նուիրեց իր ծնողքին, որպէս շնորհակալութիւն անոնց զոհողութեան ու գուրգուրանքին: Այս ուրախ մթնոլորտով աւարտեցաւ այս տարուան վկայականաց բաշխման հանդիսութիւնը` նոր ուղի բանալով շրջանաւարտներուն առջեւ եւ հաստատելով Կարմիրեան վարժարանի առաքելութիւնը ազգային կեանքին մէջ:

 

Share this Article
CATEGORIES