Ովսաննա Գալուստեան` 1914-Էն Առաջ «Էրգիրը» Ծնած Վերջին Մոհիկաններէն, Կը Մահանայ Ֆրանսայի Մէջ

OvsannaKalousdianՈվսաննա Գալուստեան, ծնեալ` Սրապեան, այս աշխարհին հրաժեշտ տուաւ 107 տարիներու պատկառելի բեռը ուսերուն: Ծնած էր Ատափազար, 28 նոյեմբեր 1907-ին, Սիրական եւ Զարուհի Սրապեաններու տոհմիկ երդիքին տակ: Հազիւ 7 տարեկան երեխայ էր, երբ Օսմանեան կայսրութեան ողջ հայութեան վիճակուած տեղահանութեան ու աքսորին դառնութիւնները ճաշակած էր: Ցեղասպան մանգաղէն հրաշքով վերապրած ընտանիքը 1919-ի սկիզբը Ատափազար (Նիկոմիդիոյ համբաւաւոր առաջնորդ Ստեփանոս արք. Յովակիմեանին կողմէ Աստուածարեալ քաղաք կոչուած` «Ատացիին» բացառիկ եկեղեցասիրութեան պատճառով) վերադարձեր էր, ուր նախապատերազմեան 18.000 հայութենէն հազիւ 3000 հոգի կենդանի էր մնացած եւ կը ջանար մեծ դժուարութեամբ վերստին հաւաքական կեանք ստեղծել: Սակայն երկու տարի ետք այդ մնացորդն ալ խոյս տալով քեմալականներէն` շունչը կ՛առնէր նախ Պոլիս, անկէ ալ` ցրուելու աշխարհով մէկ:

Սրապեան ընտանիքն ալ 1926-ին կայք կը հաստատէր Մարսէյի մէջ, ուր պարմանուհի Ովսաննա կանուխէն իր մասնակցութիւնը կը բերէր նորաստեղծ գաղութի հաւաքական կեանքին: Ան կ՛անդամակցէր Սրբոց Թարգմանչաց մայր եկեղեցւոյ կառուցուած օրերուն հիմնուած դպրաց-դաս երգչախումբին (Պալաքեան սրբազանով 1932-ին քաշուած պատմական լուսանկար մը կը յուշէ այդ երգչախումբը, ուր ատափազարցիները մեծամասնութիւն էին): Յետոյ ամուսնանալով Զարեհ Գալուստեանին հետ` մայր կը դառնար երեք զաւակներու:

Ան մինչեւ 100 տարեկան ամէն ապրիլ 24-ին տողանցող ցուցարարներու առաջին շարքին էր` ցոյց չտալով որեւէ յոգնութեան նշան. ինքն էր, որ իր ձեռքով ապրիլ 23-ին «Ազգային յուշարձանին» բոցը կը վառէր: Քանի մը տարի առաջ հարիւրամեայ` մինչեւ Փարիզ եկած էր Շան զ՛Էլիզէի վրայ ալ տողանցելու: Ովսաննա մայրիկը ատափազարցիի յատուկ ջերմեռանդութեամբ գրեթէ ամէն կիրակի ներկայ էր եկեղեցին պատարագին:

Իր մահով 1914-էն առաջ «Էրգիրը» ծնած վերջին մոհիկանն էր, որ կ՛անհետանայ ֆրանսահայ գաղութին մէջ:

 

Share this Article
CATEGORIES

COMMENTS

Wordpress (0)
Disqus ( )