ՎՐԷԺ ՖՈՒՃՈՒՐԵԱՆԻ ՅԻՇԱՏԱԿԻՆ

Դաժան ճակատագրի քմայքին ստեղծած սուգի եւ վշտի օրեր ապրեցանք քառասուն օրեր առաջ, երբ իմացանք յանկարծական մահը առողջ այս երիտասարդին` Վրէժ Ֆուճուրեանին:

Խոցուած սրտով ընտանիքի մը երկրորդ արու զաւակն էր Վրէժ: Իր երէց եղբայրը` Սարգիսը նահատակուած էր երիտասարդ տարիքին լիբանանեան եղբայրասպան պատերազմի առաջին տարիներուն, հայկական մեր թաղերը պաշտպանողի պարտականութեան վրայ: Ճգնաժամ մը ստեղծուած էր հայկական մեր կեանքին մէջ մեր երիտասարդ սերունդին նահատակութիւնը, որուն առաջիններէն եղած էր Սարգիս Ֆուճուրեան:

Այդ օրերուն Վրէժ նոր դուրս ելած պատանեկան տարիքէն` ուսումը կը շարունակէր, ապա, կարճ ժամանակ մը ետք նետուեցաւ գործի ասպարէզ: Գնաց արաբական երկիր մը, Ժետտա քաղաքը, ուր կիրարկեց իր ստացած վկայականին աշխատանքը: Եղաւ ընկերութեան մը հաշուապահը, մնաց հաւատարիմ իր պաշտօնին վրայ, ինքզինք արդիւնաւորեց նիւթական տեսակէտով:

Վրէժ յաջողեցաւ կեանքը շահելու ասպարէզին մէջ, մայրն ու քոյրը ուրախացան, մխիթարուեցան իր յաջողութեամբ: 4 տարեկանին հօրմէն որբացած Վրէժ ինքզինք կը կերտէր` յոյս ներշնչելով ընտանիքին, մասամբ մոռցնել տալու Սագոյին ստեղծած սուգը, որ անշուշտ անմոռանալի էր:

Վրէժ Ֆուճուրեան կանուխէն, պատանի տարիքէն մտած էր ՀՅ Դաշնակցութեան շարքերը` միշտ հաւատարիմ գաղափարին այս կուսակցութեան: Ան նաեւ եղաւ հաւատարիմ մարզիկը ՀՄԸՄ-ի: Մասնակցեցաւ պասքեթպոլի խումբին, բազմատեսակ մարզաձեւերու, առանց մոռնալու վազքի մրցումները` միշտ առաջին մրցանակի արժանանալով:

Առողջ երիտասարդ, հետեւորդը` «Առողջ միտք առողջ մարմնի մէջ» իմաստուն սկզբունքին, շարունակեց իր կեանքը հաւատարիմ գործին եւ հայկական աւանդութեանց: Ամուսնացաւ Մարօ Արմէնեանին հետ, որ եղաւ ընտանիքի տիպար մայր մը, ունեցան երեք զաւակ, որոնց տուաւ պատշաճ դաստիարակութիւն եւ հայեցի կրթութիւն:

Տօնական թէ արձակուրդի օրերուն Վրէժ կը վերադառնար Լիբանան` իր ծննդավայրը, յաճախ կ՛երթար Այնճար, որովհետեւ զաւակն էր ճեպելմուսացի Աբրահամ Ֆուճուրեանին: Այնճարի մէջ ունէին տուն ու տնամերձ պարտէզ:

Որբութեամբ հասակ առած ու ինքզինք կերտած Վրէժ պատրաստ էր վայելելու արգասիքը 32 տարիներ Ժետտայի մէջ շահած-պահածին: Իր զաւակները եւս դրաւ որոշ մակարդակի մը վրայ, դպրոցական եւ համալսարանական ընթացքով: Այս արդէն առաքինութեան եւ կեանքի դժուար պայմանները նուաճած ըլլալու կամքէն կու գար: Այս նախանձախնդրութիւնը Վրէժ ստացած էր մօրմէն` տիկին Մարիէն եւ ազգին նուիրեալ քրոջմէ` Քնարէն: Մայր եւ քոյր` հայութեամբ թրծուած, հայ արժէքներու պահապան եւ ջատագով. այլ կերպ չէր կրնար ըլլալ նաեւ Վրէժին կեանքին ուղեգիծը:

Բայց… բայց կեանքը այլ անակնկալ մը պատրաստած էր այս ազգանուէր ընտանիքին համար, դառն, անժամանակ, որ խլեց կեանքը Վրէժին` որբացնելով երեք զաւակները, տակաւին` ուսանողներ: Ճակատագիրը ունի իր տնօրինումները, մեզմէ անկախ որոշումները, յաճախ անհաճոյ, ցաւագին եւ նոյնիսկ անարդար: Կորսնցուցինք հայութեամբ շնչող երիտասարդ մը, որուն մահուան ոչ ոք հաւատաց, որովհետեւ կեանքին ընթացքին բնաւ  չհիւանդացած այս տղան չար կատակ մը կ՛ընէր անգիտակցաբար: Ափսոս իր տաժանագին աշխատանքին, յաջողութեան հասնելու նուիրումին, որոնց բարիքները դեռ նոր պիտի վայելէր: Շինել, կերտել, պատրաստել, արժանապատիւ կեանք մը շարունակելու տենդով տարուած, կը կիսուէր երիտասարդ կեանքը Վրէժին:

Ո՞վ կրնայ բողոքել ճակատագրին, ո՞ւր կարելի է գտնել զայն… Մեր մաղթանքն է, որ իմաստութեամբ եւ հոգեկան զօրութեամբ սփոփուին իր մայրն ու քոյրը, կողակիցը եւ զաւակները: Այդ արի կեցուածքով միայն կարելի է  տոկալ կեանքի դաժան պայմաններուն:

Թող հողը թեթեւ գայ Վրէժին մարմնին: Ան մեկնեցաւ այս աշխարհէն իր պարտականութիւնը լրիւ կատարած հայորդիի մը տիպարային օրինակով:

Յիշատակդ անթառամ, սիրելի Վրէժ:

ՇԱՀԱՆԴՈՒԽՏ

Share this Article
CATEGORIES