50 ՏԱՐԻ ԱՌԱՋ (4 ՀՈԿՏԵՄԲԵՐ 1961)

ՀԱՅԿԱԿԱՆ ԿԵԱՆՔ

ՈՒԻԼԻԸՄ ՍԱՐՈՅԵԱՆԻ
ՆՈՐ ՊԱՏՄՈՒԱԾՔԸ

Ուիլիըմ Սարոյեան նոր կարճ պատմուածք մը հրատարակեց «Սեթըրտէյ Իվնինկ Փոսթ»ի 23 սեպտեմբեր 1961-ի թիւին մէջ, որ կը կոչուի «Թէյք հըր թու Վեկաս»: Այս պատմուածքին մէջ գործող երկու անձինք կը կոչուին Սարոյեանի կողմէ Վան Քարաման ու Ֆրետ Սասունի: Գրագէտը բնաւ չէ կորսնցուցած իր սքանչելի երգիծանքը:

ՍՈՒՏԱՆԻ ՆԱԽԱԳԱՀԸ ԵՒ
ՃՈՐՃ ՄԱՐՏԻԿԵԱՆ

Սուտանի նախագահ զօր. Իպրահիմ Ապուտ ամերիկեան կառավարութեան հրաւէրով մօտ 10 օր պիտի մնայ Ամերիկա: Պիտի այցելէ նաեւ Սան Ֆրանսիսքօ, ուր Ճորճ Մարտիկեան շքեղ ընդունելութիւն մը պիտի սարքէ ի պատիւ նախագահին, իսկ Ֆրեզնոյի  մէջ հայերը կը պատրաստուին նոյնպէս շքեղ հիւրասիրութեամբ մը պատուելու հիւրը:

Լեւոն Քէշիշեան մաս պիտի կազմէ նախագահ Ապուտի շքեղախումբին` անոր Միացեալ Նահանգներու մէջ կատարած պտոյտի ընթացքին:

ԽՈՐԷՆ ՏԷՐ ՅԱՐՈՒԹԻՒՆԵԱՆԻ
ՆՈՐ ԱՐՁԱՆՆԵՐԸ

Լեւոն Քէշիշեան կը գրէ Նիւ Եորքէն.-

Արձանագործ Խորէն Տէր Յարութիւնեան վերջերս լրացուցած է երեք փոքրիկ արձաններ, որոնք կը ներկայացնեն Ծովինարը, Սանասարը ու Պաղտասարը: Վերջացուցած է նաեւ պղինձէ արձան մը, որ ծախած է նախկին ծերակուտական Ուիլիըմ Պերթընի: Նոյն ծերակուտականը իրմէ ուրիշ գործ մը եւս ունի, որ կը կոչուի «Արծիւ»: Այս արձանը ցուցադրուած է Պրիւքսէլի միջազգային ցուցահանդէսին մէջ: Հսկայ արձան մըն էր, որ հիացումը գրաւեց բոլոր այցելուներուն:

ՀԱՅ ՀԵՐՈՍԱՊԱՏՈՒՄԸ

«Հայրենիք»ի մէջ կը կարդանք.

16 սեպտեմբերի շաբաթ գիշեր, ժամը 9:00-ին, Եունիըն Սիթիի «Վարդգէս» կոմիտէի նախաձեռնութեամբ, տեղի ունեցաւ պաստառի վրայ ցուցադրութիւնը ՀՅԴ եօթանասունամեայ փառահեղ պատմութեան կերտումին մասնակից նշանաւոր դէմքերուն` աննկուն հերոսներու գրագէտ-մտաւորականներու, մարդակերտ ղեկավար-գործիչներու, վարիչներ Հայաստանի Հանրապետութեան, դահիճները ահաբեկող հերոսներու, զօրավարներու եւ խմբապետներու,բոլո՛րն ալ պաշտելի եռագոյնով շղարշուած:

Շարժանկարային այս ցուցադրութիւնը մեծ խանդավառութիւն ստեղծեց ընկերական շրջանակի մէջ:

 

ՀԱՅԵՐԸ ԻՆՏՈՆԵԶԻՈՅ ՄԷՋ

ՆՈՐ ԵԿԵՂԵՑԻ ԿԸ ՇԻՆՈՒԻ
ՊԵՏՈՒԹԵԱՆ ԾԱԽՔՈՎ

Ինտոնեզիոյ մայրաքաղաքին մէջ լոյս տեսնող «Ճաքարթա Տէյլի Մէյլ» թերթը կը գրէ, թէ Ճաքարթայի հայոց Ս. Յովհաննէս եկեղեցին, որ կառուցուած է 1855-ին, քաղաքապետութեան որոշումով պիտի քանդուի քաղաքը բարեզարդելու համար: Պետութեան ծախքով նոր եկեղեցի մը պիտի կառուցուի Ճալան Կրեսիկ պողոտային վրայ:

Եկեղեցին քանդուելէ առաջ Աւստարլիոյ եւՆոր Զելանտայի հայոց առաջնորդ Արամայիս քհնյ. Միրզայեան, վերջին անգամ ըլլալով, Ս. պատարագ մատուցած է:

Յիշեալ թերթը այս առթիւ կը յիշէ անունները աղա Ղեւոնդ Մանուշարեանի, աղա Գէորգ Մանուկի, աղա Յակոբ Արաթունի եւ Մարիամ ու Թագուհի քոյրերու, որոնք եկեղեցասէր եւ առատաձեռն անձեր ըլլալով` նիւթական զոհողութիւններ յանձն առած եւ կառուցած են բազմաթիւ աղօթատեղիներ: Օժանդակած են նաեւ ազգային բարենպատակ հաստատութեանց` առանց մոռնալու հայ լեզուով հրատարակուած գիրքերու եւ թերթերու տպագրական ծախքերը:

Մարիամ եւ Թագուհի, երկու պատուական հայուհիներ, 1852 մայիս 5-ին, տեղւոյն հայերը ժողովի հրաւիրելով, կազմած են «Հայկական միաբանութիւն» անունով միութիւն մը, որուն նպատակն է եղած օժանդակել Ճաւա բնակող հայ որբերուն, այրիներուն եւ կարօտեալներուն: Միութիւնը արդարացուցած է իր վրայ դրուած յոյսերը եւ մինչեւ այսօր ճաւահայ կարօտեալ մը երբեք օտարին չէ դիմած:

1852 նոյեմբեր 22-ին գումարուած ժողովի մը մէջ Ճաքարթայի հայերը որոշած են հսկայ աղօթատեղի մը կառուցանել` քանդելով հինը: Այս առթիւ Մարիամ Արաթուն եւ Թագուհի Մանուկ ոչ միայն մասնակցած են հանգանակութեան, այլեւ վճարած են եկեղեցիի եւ երիցատան անհրաժեշտ կարասիներուն ծախքերը: Հայ ազգին պատիւ բերող այս հայուհիները ըրած են նաեւ ուրիշ գեղեցիկ գործ մը. Միտան Մերտիքայի վրայ գտնուող իրենց բնակարանը կտակած են եկեղեցիին:

Share this Article
CATEGORIES