50 ՏԱՐԻ ԱՌԱՋ (5 ՆՈՅԵՄԲԵՐ 1961)

ԽՄԲԱԳՐԱԿԱՆ

ԴՊՐԵՎԱՆՔԸ

Ըստ արժանւոյն, լայն տեղ տուինք Մեծի Տանն Կիլիկիոյ կաթողիկոսութեան դպրեվանքի 32-րդ տարեշրջանի բացման հանդէսին ու այդ առթիւ` վեհափառ հայրապետի խօսքին ու տեսուչ հօր ճառին: Սփիւռքի մամուլը եւս  նոյն կարեւորութեամբ շեշտեց վերաբացման այս հանդիսութեան առթիւ արտայայտուած գաղափարները, որոնք համազգային բնոյթ կը կրեն ու մեր ժողովուրդին եկեղեցական-հանրային մտահոգութիւններէն կը ներշնչուին:

Դպրեվանքը կենսատու սիւնն է Մեծի Տանն Կիլիկիոյ կաթողիկոսութեան, անոր կենսունակութեան աղբիւրը, որուն շնորհիւ կրնայ պայծառանալ ու ճառագայթել բոլոր այն գաղութներուն մէջ, որոնք իր հոգեկան լոյսին պէտք ունին:

Առանց դպրեվանքին` Մեծի Տանն Կիլիկիոյ կաթողիկոսութիւնը պիտի ըլլար նուիրապետական աթոռ մը միայն, որ իր սնունդը պիտի ստանար դուրսէն: Մինչդեռ այսօր, Աթոռ ու դպրեվանք, գեղեցիկ ամբողջութիւն մը կազմած, լոյս կը սփռեն մեր եկեղեցական եւ ազգային կեանքին վրայ:

Ինչպէս կը շեշտուէր դպրեվանքի վերաբացման առթիւ խօսուած ճառերուն մէջ, Կիլիկեան Աթոռի այդ նուիրական հաստատութիւնը, իր աւելի քան երեսնամեայ կեանքով, մեծ չափով արդարացուցած է իր գոյութիւնը եւ ասկէ ետք եւս պիտի ջանայ տալ առաւելագոյնը` հայ ժողովուրդին նուիրելով անձնուէր եւ քաջ հովիւներ:

Այն օրէն ի վեր, որ Կիլիկեան Աթոռը մեծ դերի մը կոչուեցաւ սփիւռքի կեանքին մէջ, այն օրէն ի վեր, որ Մեծի Տանն Կիլիկիոյ կաթողիկոսը, ընդառաջելով հոգեւոր մխիթարութենէ տարիներով զրկուած իր զաւակներու փափաքին, որոշեց զանոնք առնել իր հովանիին ներքեւ, կիլիկեան միաբանութեան գործունէութեան դաշտը ընդարձակուեցաւ, եկեղեցական նոր գործիչներու անհրաժեշտութիւնը աւելի զգալի դարձաւ:

Ու ահա մենք տեսանք երիտասարդ ու խանդավառ եկեղեցականներու հոյլ մը, որոնք իբրեւ լոյսի առաքեալներ ղրկուեցան ամէնուրեք` հովուելու համար մեր եկեղեցասէր ժողովուրդը: Մեծ

էր կարիքը, սակաւ էին նուիրեալք: Բայց կար դպրեվանքը, որ անդադար նոր նուիրեալներ կ՛ընծայէր մեր ժողովուրդին:

Մանրամասնութիւններ չենք կրնար յիշել, բայց կրնանք հաւաստել, թէ կարիքին համապատասխան հունձք մը սկսած է տալ դպրեվանքը, որմէ շրջանաւարտ աբեղաներն ու քահանաները իրենց Ս. Աթոռը ներշնչող ազնիւ ոգիին պատգամաւորները որպէս` պիտի մտնեն մեր կեանքէն ներս` սէր եւ լոյս բաշխելով:

Հայ կեանքին մէջ մեծ եղած է դերը եկեղեցական-կրթական հաստատութիւններուն: Անոնք ոչ միայն հասցուցած են եկեղեցականներ, այլ նաեւ` մտաւորականներ եւ կրթական մշակներ, որոնք նոյնքան ազնիւ գործի մը խանդավառ ուժերը հանդիսացան:

Այսօր, աւելի քան երբեք, հոգեկան բարձր արժանիքներու ծնունդ տուող այս հաստատութիւնը կոչուած է մեծ դեր կատարելու մեր հանրային կեանքին մէջ, նաեւ` իբրեւ մշակութային կեդրոն: Շնորհիւ դպրեվանքին` մեր կեանքը պիտի հարստանայ ուսեալ եւ հայեցի կրթութեամբ թրծուած հոգեւորականներով, որոնք անձնուիրաբար պիտի ծառայեն հայ ժողովուրդին` իբրեւ իսկական ժառանգորդները Լուսաւորչի աւանդին:

Այս վստահութեամբ կ՛ողջունենք Մեծի Տանն Կիլիկիոյ կաթողիկոսութեան դպրեվանքին 32-րդ տարեշրջանի բացումը եւ յաջողութիւն կը մաղթենք անոր աշխատանքներուն` ձայնակցելով դպրեվանքի տեսչութեան խօսքին` ուղղուած աշակերտութեան:

«Եթէ կ՛ուզէք մեր այս սիրած Տան երեսուն տարիները փառաբանել, անոնց շղթային պէտք է աւելցնել ոսկեղէն օղակ մը յառաջիկայ դպրոցական տարեշրջանով, որուն սեմէն ներս կը մտնենք ահա այսօր, սա համեստ հաւաքոյթով»:

Share this Article
CATEGORIES