50 ՏԱՐԻ ԱՌԱՋ (21 ՅՈՒՆՈՒԱՐ 1962)

ԱՆՀԵՏԱՑՈՂ ՄԵԾԵՐԸ

ՖԱՐԵՍ ԽՈՒՐԻ ԵՒ ԳՐԻԳՈՐ ԶՈՀՐԱՊ

Դամասկոսի մէջ մեռաւ Ֆարես Խուրի, երկար հիւանդութենէ ետք: Սուրիացի յայտնի դիւանագէտը աւելի քան 85 տարեկան էր: Միջազգային դէմք դարձաւ, երբ ներկայացուց Սուրիան Միացեալ ազգերու կազմակերպութեան մօտ` ծառայելով նաեւ որպէս Սուրիոյ ներկայացուցիչ ՄԱԿ-ի Ապահովութեան խորհուրդին մէջ: Իր անձին շուրջ հիացում ու գնահատանք ունեցան` իբրեւ կարող դիւանագէտի, եւ` մէկուն, որ կը ներկայացնէր փոքրիկ պետութիւն մը, որ ամէն բանէ վեր կը պահէր ազատութիւնն ու մարդկային իրաւունքները:

Իր մահով կ՛անհետանայ մեծ արաբ ազգայնական ղեկավար մը:

Ան եղած է արաբ ազգայնականութեան կարեւորագոյն անհատներէն մէկը: Ան եղած է նաեւ օսմանեան խորհրդարանի անդամ` որպէս քրիստոնեայ երեսփոխան` Դամասկոսի վիլայեթէն:

Մենք իրեն շատ մօտէն ծանօթացանք հոս` Ամերիկայի մէջ: Կը խօսէր եւ կը յիշէր օսմանեան խորհրդարանի անդամակցութեան յիշատակներէն, որոնց կարգին օր մը պատմեց, թէ ինչպէ՛ս ինք բանտարկուած էր պատերազմի ժամանակ, որովհետեւ հարց էր տուած խորհրդարանի մէջ, թէ` «Ո՞ւր է Գրիգոր էֆենտի Զոհրապը»:

«Լսած էինք, որ Զոհրապը տարած են», կ՛ըսէր ան: Տեղեկութիւն կը պահանջէ` նախքան խորհրդարանի պաշտօնական նիստը:

Իրեն կը թելադրուի, որ լուռ մնայ եւ այս հարցը խորհրդարանի մէջ «հարցումի չվերածէ»:

«Ոչ», կը պատասխանէ Խուրի:

Հարցը կը բանայ, երբ խորհրդարանը իր նիստը կ՛ունենայ. «Ո՞ւր է Գրիգոր էֆենտի Զոհրապը, ճի՞շդ են մեր լսածները»:

Պատասխան չեն տար ու յաջորդ օրն իսկ զինք դէպի Դամասկոս ճամբու կը դնեն եւ հոն կը մնայ մինչեւ պատերազմի վերջաւորութիւնը:

Ժամանակին գրի առած էի Զոհրապի մասին իր ըսածները, բայց, դժբախտաբար ներկայիս չեմ կրնար գտնել այդ թուղթերը. ինչ որ կը գրեմ, յիշողութեամբ է:

ԼԵՒՈՆ ՔԷՇԻՇԵԱՆ

ՀԱՅԱՍՏԱՆ

ԱՒԵՏԻՔ ԻՍԱՀԱԿԵԱՆԻ
ՏՈՒՆ-ԹԱՆԳԱՐԱՆԸ

Աւետիք Իսահակեանի Երեւանի տունը վերածուած է թանգարանի: Ամէն ինչ պահուած է իր բնական վիճակին մէջ: Թանգարանը երկյարկանի շէնք մըն է, հինգ սենեակով` ննջասենեակ, աշխատասենեակ, գրադարան, ճաշասենեակ-հիւրանոց: Տան մէջ խնամքով պահուած են բանաստեղծին անկողինը, գրասենեակը, հագուստները, կօշիկները, ձեռնափայտը, ակնոցները եւ հարիւրաւոր նկարներ եւ նուէրներ:

Աւետիք Իսահակեանի տունը ունէր պարտէզ մը` պտղատու ծառերով, որոնցմէ շատերը տնկած է ինք` իր կենդանութեան օրով: Պարտէզին մէջ կայ նաեւ զարդաքանդակներով քարէ նստարան մը, որ հայ ճարտարապետները նուէր ըրած են իրեն:

Աւետիք Իսահակեան ձգած է գրական մեծ ժառանգութիւն մը: Թանգարանին մէջ հաւաքած են իր բոլոր գործերը: Ունի նաեւ կէս ձգած ձեռագիրներ: «Ուստա Կարօ»-ին 250 էջնոց մէկ տարբերակը, «Եօթը օր անապատում», «Ղազարոս», «Հայկական Ֆաուստ» եւ տասնեակ այլ անաւարտ գործերու ձեռագրեր:

 

Share this Article
CATEGORIES