ԸՆԿԵՐ¬ԵՂԲԱՅՐ ՎԱՐԴԳԷՍԻ ՄՏԵՐՄՈՒԹԵԱՄԲ (ՎԱՐԴԳԷՍ ՀԱՅՐԱՊԵՏԵԱՆԻ ՄԱՀՈՒԱՆ ՔԱՌԱՍՈՒՆՔԻՆ ԱՌԻԹՈՎ)

Վերջին հանդիպումին յուզուած ըսիր. «Այս հանդիպումը առյաւէտ բաժնուելու հանդիպում է»: Մենք` երեք տարբեր սերունդներու պատկանող հինգ ընկերներ, քեզի այցելելու եկած էինք հիւանդանոց: Մերժեցինք հաստատումդ` խորքին մէջ նոյն նախազգացումը ունենալով հանդերձ: Վերադարձի ճամբուն ընթացքին լռած էինք, ընկերները չըսին, թէ ի՞նչ կը մտածեն, չուզեցին թերեւս, ժամանակ ալ չունէի հարցնելու, թէ ինչո՞ւ լուռ են:

Ես զբաղած էի քեզմով, մտածումներս հիմնականօրէն քեզի հետ էին, քու միջոցովդ սորվածներս մտքիս մէջ կը տողանցէին ու կը մտածէի, որ երանի կարենայի ծառայել թէկուզ անոնցմէ մէկ մասով: ՀՄԸՄ¬ի շարքերուն մէջ երկար տարիներու ծառայող եղար. իբրեւ ՀՄԸՄ¬ական հոգեկան գոհունակութիւն ունէի, որ միութիւնը պատուած էր քեզ` արժանացնելով բարձրագոյն շքանշանին: «Ազդակ»¬ը հարզազրոյցով մը տեղ տուած էր, քու բառերովդ` ՀՄԸՄ¬ականի փորձառութիւններուդ եւ իրագործումներուդ, որոնց ընդմէջէն աւելի եւս արտացոլաց, որ ներկայացուցչական դէմք էիր ՀՄԸՄ¬ական ընտանիքին մէջ: Վերցուցած պարտաւորութիւններովդ շատեր լաւ կը ճանչնան քեզ` եղբայր Վարդգէս: Բայց դաշնակցական ընկեր Վարդգէսը կը ճանչնանք մենք` Պալաքեանի ընկերներս (ինչպէս միշտ դիտումնաւոր կը շուարէիր «Ազատամարտ» կոմիտէ ըսելու փոխարէն` յիշեցնելով, որ դէմ էիր անուանափոխութեան): Մենք` «Ազատամարտ»-ի ընկերներս, վայելած ենք դաշնակցականի վեհ եւ օրինակելի գիծերդ: ՀՅԴ շարքերու մուտքը փակուած ըլլալուն պատճառով, երկար սպասեցիր, առաջին առիթին մուտք գործելով` կանաչ տարազ ալ հագուեցար: Ես այդ օրերուն պատանի էի, կը դիտէի քեզ, թէ ինչպէ՛ս պահակ ընկերներուն ճաշը ժամուն հասցնելու իրարանցումին մէջ կ՛ըլլայիր` աշխատանքի այդ ոգիդ նաեւ վարակիչ դարձնելով:

Դժուարին օրերուն կոմիտէի անդամ էիր, միեւնոյն ատեն մեզի հետ պահակութեան կարգ ունէիր: Տարիքի տարբերութիւնը չէինք զգար քեզի հետ, համեստ էիր, բայց ինքզինք պարտադրող, դաստիարակ էիր` մեր բառերը գործածելով եւ հատիկ¬հատիկ գաղափարներ փոխանցելով: Կրնայինք հետդ խօսիլ ամէն նիւթի մասին: Արդեօք նոր սերունդը ունի՞ այս կարելիութիւնը այսօր:

Մեր պատանի եղած օրերուն իսկ մեզի ընկեր մակդիրով կը դիմէիր: «Ընկեր»-ի գործածութիւնը լոկ զուգադիպութիւն կամ սովորութիւն չէր քու մօտդ, այլ` գաղափարաբանութեան դրսեւորում, պատկանելիութեան յայտարարութիւն, համեստութիւն, միեւնոյն ժամանակ սահմաններու գիտակցութեան ցուցանիշ: Արդեօք կա՞յ «Ազատամարտ»-էն ընկեր մը, որ կը յիշէ քու կողմէդ լոկ իր անունով կանչուիլը… Անկարելի:

Տակաւին կայ հոգեւոր¬եկեղեցական քու ծառայութիւնդ, որ կատարեցիր Ս. Յակոբ եկեղեցւոյ թաղականութեան ատենապետի երկար տարիներու նուիրական աշխատանքովդ: Իբրեւ պարտականութիւն ստանձնած այս պաշտօնին իսկական տէրը եղար, գործեցիր եկեղեցւոյ համար, անոր բարգաւաճման ու յարատեւման համար աշխատանքի լծուեցար բոլոր կարելիութիւններովդ` սիրելին ու հարազատը ըլլալով մեծին ու փոքրին, եկեղեցւոյ երդիքին տակ գործող բոլոր միաւորներուն:

Ընկե՛ր Վարդգէս, այսուհետեւ ո՞վ պիտի ստանձնէ ժողովներէ բանաւոր բացակայութեան սահմանումը` աններող ըլլալով անտեղի պատրուակողներուն նկատմամբ:

Եղբա՛յր Վարդգէս, ՀՄԸՄ¬ի ժողովներուն ո՞վ միութեան նկատմամբ մնայուն գուրգուրանքի եւ հոգածութեան կոչ պիտի ուղղէ:

Մեր սիրելի երէ՛ց ընկեր, շաբաթական դրութեամբ մենք տակաւին պիտի սպասե՞նք, որ հեռաձայնին միւս կողմէն ձայնդ լսենք, պիտի գտնե՞նք մէկը, որ իր հիւանդ վիճակին մէջ իսկ ոչ ոք կը մոռնար եւ հեռաձայնով կը կապուէր բոլորին:

Սիրելի՛ ընկեր Վարդգէս, մահուանդ գուժը առի, երբ երկրէն դուրս էի, չկրցայ «Վէրքերով լի» երգել` քեզ հողին յանձնած ատեն: Այս մտորումներն ու մեր երկխօսութիւնը, զորս մեր վերջին հանդիպումէն ետք ծագեցաւ ու դրսեւորուեցաւ մէջս` ընդունէ իբրեւ ծաղկեպսակ:

Հողը թեթեւ գայ վրադ, յիշատակդ պատգամող պիտի մնայ:

«ԱԶԱՏԱՄԱՐՏ»-ԷՆ ԸՆԿԵՐ ՄԸ

Share this Article
CATEGORIES