50 ՏԱՐԻ ԱՌԱՋ (14 ՓԵՏՐՈՒԱՐ 1962)

ԸՆԴՈՒՆԵԼՈՒԹԻՒՆ
ՀԱՄԱԶԳԱՅԻՆԻ ԹԱՏԵՐԱՍԷՐՆԵՐՈՒ
ՔՍԱՆԱՄԵԱԿԻՆ ԱՌԹԻՒ

Անցած ուրբաթ երեկոյեան, 9 փետրուար, Համազգայինի «Վասպուրական» սրահին մէջ տեղի ունեցաւ շքեղ ընդունելութիւն մը` Համազգայինի Թատերասէրներու «Գասպար Իփէկեան» խումբի քսանամեակին առթիւ:

Ընդունելութիւնը սարքուած էր Համազգայինի Կեդրոնական վարչութեան կողմէ` ի գնահատութիւն հայ թատրոնի եւ ընդհանրապէս մեր մշակոյթին` Թատերասէրներու բերած քսանամեայ ծառայութեան:

Ընդունելութեան ներկայ էին պետական երեսփոխան Խաչիկ Պապիկեան, Համազգայինի Պէյրութի, Էշրեֆիէի եւ Պուրճ Համուտի վարչութեանց անդամները, համակիրներ, ինչպէս նաեւ` Թատերասէրներու խումբը, իր լրիւ կազմով: Բոլորն ալ` բոլորուած ուիսքիի սեղաններուն շուրջ, ջերմ եւ ընտանեկան մթնոլորտի մը մէջ:

Բացումը կատարեց, Համազգայինի Կեդրոնական վարչութեան կողմէ, տոքթ. Եղիկ Գոնեալեան, որ յաջորդաբար խօսք առաւ Սիմոն Վրացեանի, տոքթ. Բաբգէն Փափազեանի, Կարօ Սասունիի, դերասան Չափրաստի, Ժորժ Սարգիսեանի եւ Հռիփսիմէ Իփէկեանի:

Ս. Վրացեան իր խօսքին մէջ շեշտեց կարեւորութիւնը Թատերասէրներու խումբին դերին` ընդգծելով, որ Համազգայինի Կեդրոնական վարչութիւնը որոշած է անպայման յաջողցնել սեփական թատրոնի մը  ծրագիրը, որ Թատերասէրներու միութեան տարիներու երազը եղած է: Այս առթիւ, ընդհանուր ծափերու մէջ, Ս. Վրացեան ծանոյց, թէ Պէյրութի Ազգային առաջնորդարանը որոշած է իր հողին վրայ կառուցել  ազգային սրահ մը, որ թատերական բոլոր յարմարութիւններով օժտուած պիտի ըլլայ:

Տոքթ. Բ. Փափազեան, վերյիշումներ կատարելէ ետք Թատերասէրներու առաջին տարիներու մասին, շեշտը դրաւ այն նուիրումին վրայ, որ այդ խումբին անդամները ցոյց կու տան հանդէպ հայ թատրոնին: Յարգելի բժիշկը ընդգծեց Ժորժ Սարգիսեանի կատարած դերը` Թատերասէրներու արձանագրած յաջողութիւններուն մէջ, որոնք իրենց ներշնչումը կը ստանան այն բացառիկ անձնաւորութենէն, որ կը կոչուէր Գասպար Իփէկեան:

Կարօ Սասունի, իբրեւ լաւածանօթ կեանքին, Թատերասէրներու քսանամեայ վկան, զանոնք բաղդատեց Թիֆլիսի եւ Պոլսոյ թատերախումբերուն եւ հաստատեց, թէ իբրեւ խումբ` թատերասէրները աւելի փայլուն եղան, մինչ Պոլսոյ եւ Թիֆլիսի մէջ քանի մը մեծատաղանդ դերասաններու շուրջ բեւեռուած էին անխնամ ձգուած դերակատարներ:

Դերասան Չափրաստ, տալէ ետք թատերական արուեստի իր ըմբռնումը, շեշտեց, թէ Թատերասէրներուն յաջողութեան գաղտնիքը հաւանաբար կը կայանայ այն իրողութեան մէջ, որ անոնք ժողովուրդին գացած են եւ ապա ժողովուրդը քաշած իրենց` թատրոնի ճաշակն ու սէրը արթնցնելով հասարակութեան մէջ: Այս ուղղութեամբ անոնց կատարած դերը արժանի նկատեց գնահատանքի:

Ժորժ Սարգիսեան, որ Գասպար Իփէկեանի մահէն ետք ոչ միայն գլխաւոր դերակատարն է Թատերասէրներու խումբին, այլ նաեւ` դերուսոյց, շնորհակալութիւն յայտնեց մեծարանքի արտայայտութիւններուն համար եւ շեշտեց, թէ իրենց յաջողութեան եւ յարատեւութեան միակ գաղտնիքն է այն խոր ըմբռնումը, որ Թատերասէրները ունին իրենց առաքելութեան նկատմամբ, այն է` հայը հայ պահել օտար ափերու վրայ, մշակութային արժէքներու դրսեւորումով:

Ի վերջոյ խօսքը տրուեցաւ Հ. Իփէկեանի, որ յատկապէս Պէյրութ հրաւիրուած էր Թատերասէրներու քսանամեակի ներկայացումներուն ներկայ գտնուելու համար: Ակնյայտ յուզումով մը Հ. Իփէկեան ոգեկոչեց  Համազգայինի  մեծ ննջեցեալները` Լ. Շանթ, Ն. Աղբալեան եւ Գ. Իփէկեան, որոնք հիմը դրին Համազգայինի, Ճեմարանի, ու ապա` Թատերասէրներու միութեան, ապահովելով տարագիր հայութեան մշակութային կռուանները: Ջերմ խօսքերով շնորհակալութիւն յայտնեց Թատերասէրներուն, որոնք իր ամուսնոյն գործը կը շարունակեն այնքան ջերմեռանդօրէն, յիշեց նուիրեալ անձինք, որոնք տասնամեակներ առաջ Պէյրութի մէջ հիմը դրին հայ թատերական կեանքին, դժուարին պայմաններու մէջ:

Ընդունելութեան ընթացքին, մէջ ընդ մէջ, գործադրուեցաւ գեղարուեստական յանպատրաստից յայտագիր մը: Ռ. Մելիքեանի «Կարմիր վարդը» երգեց Ա. Փեհլիվանեան, իսկ Զ. Շանթ երգեց Գ. Սիւնիի «Ինձ մի խնդրիրը»: Խաչիկ Արարատեան արտասանեց Արշաւիր Դարբնիէն երկու առակներ` քծնողի մասին: Իսկ պարսկահայ Սերիոժա Մելիք-Սարգիսեան պարեց երկու հայկական պարեր:

ՆՈՐ ԴՐԱՄ ԼԻԲԱՆԱՆԻ ՀԱՄԱՐ

Մօտ ատենէն շրջաբերութեան պիտի հանուին նոր մանրուք դրամներ: Իւրաքանչիւր նկարին ձախ կողմը կը գտնուին երկուեւկէս դահեկաննոցներ, իսկ աջին` մէկ դահեկաննոցներ: Վերի նկարին վրայ` դրամներու «արաբերէն»-ի կողմը, վարը` «ֆրանսերէն»:

Share this Article
CATEGORIES