Պարգեւատրելով Ազգային Գործիչ Տոքթ. Սուրէն Պայրամեանը` «Մէկու Մը Անունը Ոչ Մէկ Արժէք Ունի, Եթէ Նուիրումի Ու Ծառայութեան Ճամբով Ինքզինք Չէ Արժեւորած» Յայտնեց Արամ Ա. Կաթողիկոս

Եգիպտահայ ազգային-հասարակական վաստակաւոր գործիչ տոքթ. Սուրէն Պայրամեան երէկ` կիրակի, 11 մարտի կէսօրին, Անթիլիասի  մայրավանքին մէջ պարգեւատրուեցաւ «Ս. Մեսրոպ Մաշտոց» շքանշանով:

Ներկայութեամբ Մեծի Տանն Կիլիկիոյ Արամ Ա. կաթողիկոսին, միաբան հայրերուն, ազգային ու միութենական ներկայացուցիչներու, Անթիլիասի մայրավանքին մէջ կայացած  այս հանդիսութեան բացումը կատարեց «Ազդակ»-ի տնօրէն եւ գլխաւոր խմբագիր` Շահան Գանտահարեան: Ան վեր առաւ տոքթ. Պայրամեանի մատենագիտական պրպտումներուն կարեւորութիւնը` ընդգծելով, որ ան գրական պեղումներու բարձրագոյն մակարդակի լրջութեամբ կարեւոր ներդրում մը ապահոված է եգիպտահայ գրականութեան աղբիւրներու ցանկին պատրաստութեան մէջ: Գանտահարեան մեծապէս գնահատեց տոքթ. Սուրէն Պայրամեանի  աշխատանքները, որոնք «այժմէական իմաստ կը  ստանան այն առումով, որ անոնք առարկայական  տուեալներով կը ներկայացնեն  ամբողջ ժողովուրդի մը կեանքը իր ելեւէջներով` կեդրոնանալով անոր ազգային, քաղաքական,  մշակութային, մարզական համընդհանուր  գործունէութեան վրայ»: «Ու մենք պէտք ունինք  գիտական ուսումնասիրութեան` իմանալու համար, թէ ի՛նչ պատճառներով երբեմնի ճառագայթող այդ կազմակերպ գաղութը  տակաւ կը նօսրանայ»,  նշեց Գանտահարեան` դիտել տալով,  որ տոքթ. Պայրամեանի պրպտած մատենագիտական  այդ աշխատութիւնները կրնան օգտակար դառնալ վաղուան պատմաբանին` ճիշդ բնութագրելու համար եգիպտահայ գաղութի պատմութիւնը:

«Ահա թէ ինչո՛ւ տոքթ. Պայրամեանի վաւերագրական բնոյթի աշխատութիւնը կը ստանայ  գիտական համազգային արժէք  ու նշանակութիւն, մանաւանդ Միջին Արեւելքի տագնապալի պայմաններու մէջ ապրող  մեր հայահոծ  եւ կազմակերպ գաղութներուն համար: Հազարաւոր  մատենագիտական էջերու մէջ ամփոփուած`  տագնապները յաղթահարելու, գաղութին անդորրութիւնը պահելու, կազմակերպուելու, համարկուելու եւ այդ հունին մէջ հայօրէն ապրելու եւ ստեղծագործելու, գոյատեւելու խորունկ  փիլիսոփայութիւն, որուն պարզ օրինակը կը գտնենք Պայրամեանի աշխատութեան մէջ. պատիւ արժանաւորին, վարձքդ կատար», եզրափակեց Շահան Գանտահարեան:

Ապա խօսք առաւ Արամ Ա. կաթողիկոս, որ իր կարգին դրուատեց տոքթ. Պայրամեանի անձն ու գործունէութիւնը` ընդգծելով, որ «մէկու մը անունը, կենսագրութիւնը թուղթի վրայ ոչ մէկ արժէք ունին, եթէ այդ անձը իր նուիրումի ու ծառայութեան ճամբով ինքզինք չէ գտած ու չէ կերտած, ինքզինք  չէ արժեւորած  հաւաքականութեան, համայնքին ու ընկերութեան մէջ»: «Տոքթ. Սուրէն Պայրամեանի կեանքը կարելի է բնութագրել հետեւեալ  քանի մը բառերով. ամբողջական նուիրում եւ համապարփակ ծառայութիւն», շեշտեց վեհափառը` նշելով, որ եգիպտահայ կեանքի մայր էջին վրայ կը մնայ  տոքթ.  Պայրամեան: «Ան միշտ եղած է գաղութին հետ, ո՛չ թէ դիտողի, հետեւողի, լսողի կրաւորական  վիճակով, այլ` մասնակցողի, տագնապողի, առաջնորդի դերով: Ան գաղութին հետ ինքզինք նոյնացուց, գաղութին ցաւը ի՛ր ցաւը եղաւ: Գաղութին յաջողութիւնը` ի՛ր յաջողութիւնը: Ան որ  հեռուէն կամ մօտէն կապ ունեցած  է եգիպտահայ գաղութին հետ, վստահաբար այսպէ՛ս ճանչցած  է տոքթ. Սուրէն Պայրամեանը: Ես զինք ճանչցած եմ 1969-էն սկսեալ, երբ  առաջին անգամ ըլլալով օդանաւ նստեցայ կեանքիս մէջ, դպրեվանքի հանգուցեալ ուսուցիչ պրն. Բիւզանդ Եղիայեանին հետ, միջեկեղեցական համաժողովի մը մասնակցելու. Գահիրէէն Աղեքսանդրիա ճամբուն վրայ ծանօթացայ իրեն ու այնուհետեւ ես կամ  եկեղեցական միաբանութեան անդամներէն ոեւէ մին երբ Եգիպտոս երթար, Սուրէն ընտանիքը թողելով հոգ կը տանէր մեզի: Ան խորապէս հաւատացող եղած է մեր եկեղեցւոյ դերին ու առաքելութեան», յիշեց վեհափառը` նշելով, որ Պայրամեան նմանապէս նոյնը եղած է իր պատկանած կուսակցութեան հետ: Իրեն համար ամբողջ գաղութը եղած է ի՛ր կուսակցութիւնը: «Հայ գիրն ու գրականութիւնը միշտ եղած են իր սրտին մօտ ու ան երկու հատոր գրած է հայ մանուկին ու ընտանիքին նուիրուած: Ու այս տարի հայ գիրքի տարի հռչակելով` ձեր բոլորին ներկայութեան կը պարգեւատրեմ տոքթ.  Սուրէնը Մեծի Տանն Կիլիկիոյ կաթողիկոսութեան «Ս. Մեսրոպ Մաշտոց» շքանշանով», եզրափակեց Արամ Ա. կաթողիկոս:

Ապա Նարեկ արք. Ալեէմեզեան կարդաց հայրապետական կոնդակը, որմէ ետք վեհափառը «Ս. Մեսրոպ Մաշտոց» շքանշանով  պարգեւատրեց տոքթ. Սուրէն Պայրամեանը, որ  իր կարգին շնորհակալութիւն յայտնելով նշեց, որ այս պարգեւատրումը գնահատականէ աւելի յաւելեալ պարտականութիւն դրաւ իր ուսերուն եւ եթէ ինք աւելի քան 45 տարիէ ի վեր կը գործէ,  ապա անոր համար երախտապարտ է Եղեռնէն ճողոպրած իր ծնողներուն` Նարպէյ եւ Սիրանուշ Պայրամեաններուն, «որոնք հայ գիրի սէրը արթնցուցին մէջս` զիս առաջնորդելով դէպի  եկեղեցի, դպրոց ու ակումբ, ուր վաստակաւոր մշակներու եւ շրջուն հայաստաններու հմայքին տակ ստացայ հայեցի կրթութիւն ու ազգային ակնածանք: Նմանապէս` երախտապարտ եմ կողակիցիս` Սոնիա Ոսկերիչեանին, առանց որուն   զօրակցութեան պիտի չկարենայի իրագործել այս բոլորը: Նոյն հարթակին վրայ` դուստրերուս`  Սօսէին եւ Սիլվային, որոնք զիս խրախուսեցին: Թող իմ երկու հատորներս ըլլան իմ համեստ լումաներս», ըսաւ տոքթ. Պայրամեան եւ աւելցուց. «Աշխատեցայ եւ գործեցի, որովհետեւ ուղեցոյց  ունեցայ մեր եկեղեցին: Հաւատաւոր զինուորեալը եղայ այն հայրենապաշտ կազմակերպութեան,  որուն ճամբով նուիրումս բերի ազգիս: Կրկնակիօրէն երախտապարտ ու շնորհակալ եմ այս կազմակերպութեան եւ Արամ Ա. վեհափառ հօր, այս պարգեւատրումին համար», ընդգծեց տոքթ. Սուրէն Պայրամեան` նշելով, որ այս տարի վեհափառը յայտարարեց «Հայ գիրքի տարի», ինչ որ կը զուգադիպի ՄԱԿ-ի ու մասնաւորաբար ԵՈՒՆԵՍՔՕ-ի կողմէ  մայրաքաղաք Երեւանը գիրքի ու մշակոյթի  մայրաքաղաք հռչակելու քայլին:

 

 

Share this Article
CATEGORIES