Քեսապահայ Մշակութային Կեանք. Եղիշէ Չարենցի Հետ
Այս տարի Եղիշէ Չարենցին ծննդեան 115-ամեակը եւ մահուան 75-ամեակն է: Այդ զոյգ առիթներով քեսապահայութիւնը հանճարեղ բանաստեղծին եւ մեծ հայրենասէրին գրականութեան հետ հաւաքապէս հաղորդուելու առիթը ունեցաւ կիրակի, 3 յունիսին, «Սահակեան» սրահին մէջ, բանախօսութեամբ մը` Համազգայինի Քեսապի «Համօ Օհանջանեան» մասնաճիւղի վարչութեան գրական յանձնախումբի հրաւէրով:
Հոգեւոր հովիւներու, միութիւններու վարչութեանց եւ գրասէր կոկիկ հասարակութեան մը ներկայութեան, օրուան բանախօսը Սեւան Կ. Աշըգեան, առաջին պահէն ունկնդիրները հեզասահ կերպով մտապէս տեղափոխեց չարենցեան հրաշագեղ աշխարհ` այնքան կրկնուած, բայց բնաւ չհինցող, նոյն պատգամով, բայց մշտանորոգ կերպով հնչող «Ես իմ անուշ Հայաստան»-ով:
Չարենցի կեանքի ընթացքին ու ստեղծագործութեան ելեւէջներուն եւ նուաճումներուն զուգահեռականութեամբ ընթացող գրական-իմացական հաճոյքի պահը շարունակուեցաւ լման մէկ ժամ: Ունկնդիրներուն ուշադրութիւնը մնաց լարուած ամբողջ բանախօսութեան ընթացքին: Մատուցուած նիւթին կառուցուածքին բաղադրիչ մաս կազմող, ու անոր միաձուլուած խնամքով ընտրուած Չարենցի բանաստեղծութիւններէն աւելի քան տասնհինգ կտորներու մէջընդմէջ ասմունք-ընթերցումը` նիւթը ներկայացնողին կողմէ, պահը դարձուց նաեւ գեղարուեստականօրէն լիարժէք: Գեղեցիկ կերպով հնչած մեծ քնարերգակի, կարմիր յեղափոխութեան մեծագոյն երգիչի, իր ժողովուրդին «Գիրք ճանապարհի»-ի ու «Տաղարան» պարգեւողի կենդանի խօսքերով Չարենց մտաւորականի, մեծ բանաստեղծի կերպարը, աւելի ամբողջական հմայքով ու փայլով եւ աստիճանական զարգացումով ի յայտ եկաւ: Բանախօսուհիին կողմէ պատրաստուած բանաստեղծին կեանքի դրուագներու ցուցադրման կողքին, մեծ պաստառի վրայ ասմունքով ներկայացուած կտորներուն լուսապատճէնուած տեսքով ներկայացումը առիթ ընծայեց, որ ներկաները եւս մասնակցին Չարենց «կարդալու» հաճոյքին:
Այս տարի Գիրքի տարի յայտարարուած է: Բանախօսուհին, յարմար նկատած էր այդ առիթին ալ անդրադառնալու` Չարենցով, որուն «Գիրքերու աշխարհ» բանաստեղծութեամբ հոգեպարար երեկոն հասաւ բարձրակէտին: Ապա պաստառէն հնչեց «Ես իմ անուշ Հայաստանի» երգը` նկարահոլովակային յարմարեցումով: Երգին ձայնակցեցան ներկաները, որոնք Չարենցով լիցքաւորուած կը յամենային հեռանալ սրահէն: Այսպիսով, աւարտին ի յայտ եկաւ, որ պատրաստուածը ընթացիկ բանախօսութենէ մը անդին` գրական գեղեցիկ երեկոյ մըն էր:
Նշենք, որ ամբողջ հայութեան միասնականութիւն պատգամող Չարենց, բնականաբար, չէր կրնար չհամախմբել բուռ մը քեսապահայերը իր յիշատակին շուրջ:
Յոբելինական տարուան շրջագիծին մէջ հայրենիքի եւ սփիւռքի տարածքին պիտի շարունակուին Չարենցի նուիրուած այլազան ձեռնարկներ կայացնել անկասկած: Քեսապահայերը իրենց պարտն ու պատշաճը մատուցին: Սակայն ո՛չ այնքան յանուն Չարենցի պանծալի յիշատակին, որքան իրենք իրենց համար, ու միա՛յն իրենց համար:
Շ. Ա.