«Պատիւ Մըն Էր Իբրեւ Հայ Ողիմպիականին Մասնակցիլսեւ Լիբանանը Ներկայացնելս» Կ՛ըսէ ՀՄԸՄ-ական Դուին Մումջողլեան` «Ազդակ»-ին Տուած Հարցազրոյցին Մէջ

Լոնտոնի 30-րդ ողիմպիական խաղերուն Լիբանանի ներկայացուցիչներէն էր նաեւ փինկ-փոնկի ախոյեան, ՀՄԸՄ-ական Դուին Մումջողլեան, որ Լոնտոն գտնուած օրերուն պատասխանեց մեր յղած հարցումներուն:

«ԱԶԴԱԿ».- Ի՞նչ են տպաւորութիւններդ ողիմպիականին մասնակցելու առիթով:

ԴՈՒԻՆ ՄՈՒՄՋՈՂԼԵԱՆ.- Ողիմպիական խաղերուն մասնակցութիւն բերելս երազ մըն էր, որ իրականացաւ շատ դժուար, երկար պատրաստութենէ ետք: Միաժամանակ պատիւ մըն էր իբրեւ հայ մասնակցութիւն բերելս, ինչպէս նաեւ Լիբանանը ներկայացնելս: Շատ ուրախ եմ, որ Հայաստանի նախագահը, երբ հրաւիրեց հայ մարզիկները Լոնտոնի մէջ հիւրասիրութեան մը, սփիւռքահայերն ալ նկատի առաւ: Նաեւ ինծի համար մեծ փորձառութիւն էր ողիմպիականին մասնակցիլս: Հակառակ անոր որ բազմաթիւ առիթներով մասնակցած եմ, փինկ-փոնկի աշխարհի ախոյեանութեան մրցաշարքերու, սակայն ողիմպիական խաղերու ծանրութիւնը շատ աւելի կշռեց իմ ուսերուս, թէ՛ նախապատրաստական մարզումներուն, թէ՛ մրցումներուն ընթացքին:

«Ա.».- Ինչպէ՞ս էին բացման հանդիսութեան մթնոլորտը եւ քու զգացումներդ իբրեւ հայ:

Դ. Մ.- Բացման հանդիսութիւնը շատ տպաւորիչ էր, սակայն իբրեւ արարողութեան աշխուժութիւն` աւելին կը սպասէի: Գեղարուեստական յայտագիրը ներկայացուց Մեծն Բրիտանիոյ պատմութիւնը` շատ գեղեցիկ բեմադրութեամբ, սակայն մէջը չկար մարզական-ողիմպիական դիմագիծ: Այդուհանդերձ դաշտին մէջ ներկայ գտնուիլը եւ քալելը տասնեակ հազարաւոր հանդիսատեսներու դիմաց` գիտակցելով, որ բոլոր աչքերը քեզ կը դիտեն, անմոռանալի փորձառութիւն մըն է: Իբրեւ հայ, այս ողիմպիականը ինծի փաստեց, որ հակառակ անոր որ թիւով փոքր ժողովուրդ մըն ենք, սակայն շատ մեծ իրագործումներ կրնանք իրականացնել: Լիբանանէն 2 հայ մարզիկուհի էինք 10 անդամնոց խումբին մէջ, այսինքն` 20 առ հարիւրը, հակառակ անոր որ հայերը Լիբանանի ժողովուրդին փոքր մէկ համեմատութիւնը կը կազմեն:

«Ա.».- Մարզիկներու շրջանակին մէջ մթնոլորտը ինչպէ՞ս էր:

Դ. Մ.- Շուրջ 10 հազար մասնակցող մարզիկներուն յատկացուած է յատուկ ողիմպիական քաղաք մը, ուր բոլորը կը մնան: Ասիկա երիտասարդ մարզիկներուն բախտաբեր առիթ մը եղաւ ծանօթանալու աշխարհի ախոյեաններու: Այս ողիմպիականը լեցուն էր երիտասարդներու յոյսերով, ինչպէս նաեւ նուաճումներով: Լողի մէջ 15-ամեայ մարզիկուհի մը տիրացաւ ոսկի մետալին: Մարզիկները նաեւ ունէին շատ բարձր մարզական ոգի եւ յարգանք իրարու նկատմամբ:

«Ա.».- Ի՞նչ տուաւ քեզի Լոնտոնի ողիմպիականը:

Դ. Մ.- Ողիմպիական խաղերուն մասնակցիլս ինծի յատկապէս ինքնավստահութիւն տուաւ: Համոզուեցայ, որ ժամերով առօրեայ փորձերս արդիւնք տուած են: Զգացի, որ փինկ-փոնկի ասպարէզիս եւ կեանքիս մէջ շատ մեծ փորձառութիւն մըն է:

«Ա».- Այժմ դադա՞ր, թէ՞…

Դ. Մ.- Ողիմպիականը մեծ եւ հիմնական երազ մըն էր, որ իրականացաւ, սակայն տակաւին իրականացնելիք շատ նպատակներ ունիմ, յատկապէս կարեւոր այլ ախոյեանութիւններու տիրանալ, ինչպէս նաեւ յաջորդ սերունդներ պատրաստել:

«Ա.».- Լաւագոյն յաջողութիւններ:

 

 

Share this Article
CATEGORIES

COMMENTS

Wordpress (0)
Disqus ( )