Մայրերու Տարին Եւ Մեր Մայրերը. Լիբանանահայ Օգնութեան Խաչի Դպրոցին Մէջ

ՇԱՀԱՆԴՈՒԽՏ

2013 տարին մէկ ամսուան կեանք մը ունի արդէն: Մեր ժողովուրդը եւ մեր մայրերը մասնաւորաբար լսեցին Մեծի Տանն Կիլիկիոյ կաթողիկոս Արամ Ա. վեհափառին կոնդակով հռչակուած լուրը. 2013 թուականը «Մայրերու տարի» է: Վեհափառ հայրապետը նկատի առած է անկասկած հայ մօր դերակատարութիւնը հայ կեանքին եւ հայ ընտանիքին մէջ: Առիթը յարմար նկատեցինք մեր կարգին խորհրդածելու մեր մայրերուն մասին, առաջին ակնարկով կեդրոնացանք Լիբանանահայ օգնութեան խաչի մեծ ընտանիքին վրայ, ուր հայ մայրերը ոգի ի բռին կ՛աշխատին հայուն զաւակը հայ դաստիարակելու:

Լիբանանահայ օգնութեան խաչը, իր Շրջանային վարչութեան կողքին, ունի յանձնախումբեր` դաստիարակչական, քարոզչական, կազմակերպական, կրթական, յարաբերական, ձեռարուեստի: Իւրաքանչիւր յանձնախումբ ունի իր ծրագրուած գործելակերպը, յայտագիրը, որուն կը հետեւի ամբողջ տարին: ԼՕԽ-ը ունի նաեւ առանձին բուժական կեդրոն` «Արաքսի Պուլղուրճեան» ընկերաբժշկական կեդրոնը, որուն առողջապահութեան նուիրուած առօրեան յստակ է ու ծանօթ ամէնուն:

Մեր մայրերը եւ քոյրերը կը կազմակերպեն դասախօսութիւններ` դաստիարակչականը միացած առողջապահականին: Հոս կը պարզուի ժրաջան աշխատանք. մինչեւ իսկ մէկը միւսին յաջորդող եւ բնականաբար խաչաձեւումով, երեւոյթ մը, որ կը վերագրուի մեր մայրերուն մտահոգութեան` օրը օրին կիրարկելու այն աշխատանքը, որուն կարիքը ունի համայն մեր գաղութը, ԼՕԽ-ը իր մասնաճիւղերով եւ յանձնախմբային կազմակերպուածութեամբ կը տեսնէ դարուն ստեղծած բարիքն ու չարիքը: Եթէ նոյնիսկ չարիքը նուազ կշռող է ստեղծուած բարիքին դիմաց, դարձեալ կը մտահոգէ: Մեր շուրջը ունինք ախտաժէտ միջավայրերու զոհեր, որոնց անգիտակից վարմունքը կը խորտակէ անձը եւ իր ընտանիքը: Մայրերն են տառապողները, ԼՕԽ-ականները կը պայքարին այս խորթ իրողութիւնը փարատելու` իրենց կարողութեան ներած չափով:

Հանրային-ընկերային դաստիարակութեան համար ոչ մէկ ջանք կը խնայուի: Մայրերը կը հրաւիրուին արթուն մնալու եւ հսկելու իրենց հասակ առնող զաւակներուն քայլերուն: Մեր երիտասարդ մայրերը ունին իրենց աշխատանքները, մեծ մայրերուն վրայ կը դրուի պարտականութիւնը: Անոնցմէ ոմանք կը հետեւին դաստիարակչական ցուցմունքներու, բայց կրնա՞ն իրենց հեղինակութիւնը բանեցնել թոռներուն վրայ: Միւս կողմէ, կայ օտարազգի աղախիններուն նորածիններ եւ անչափահաս զաւակներ յանձնելու արարքը, որ բնա՜ւ ընդունելի չէ: Այսպիսի մայրեր մեղք կը գործեն, որովհետեւ հայ զաւակը հայ մօր շունչին, կաթին եւ գիրկին կարօտով կը սնանի, ատկէ դուրս մայրութիւնը կը ցամքի: Հարազատին ոգին ու հոգին կը ներարկուի մինչեւ իսկ երեք ամսուան երեխային, որ կը սկսի ճանչնալ մօր դէմքը: Այս ճշմարտութիւնը կը փոխանցեն մասնագէտները, հոգեբանները: Ուրեմն… «գունաւոր մայրերու» յանձնուած մեր զաւակները պիտի խորթանան ու խոտորին: Իւթոփիա չէ այս, այլ բնական ու բնախօսական իրականութիւն: Արդէն մեր մայրերը կը գոհանան մէկ կամ երկու զաւակով…:

Լիբանանահայ օգնութեան խաչի մասնաճիւղերուն եւ Շրջանային վարչութեան ու յանձնախումբերուն ճիտին պարտքն է համախմբել մեր երիտասարդ մայրերը, յատուկ ժամեր եւ հաղորդականութիւն ստեղծել վերը նշուած սխալները սրբագրելու համար, հարկ է սրբագրել թերիները, մրցակցութիւնները: Սերունդներ հասակ առած են առանց նեփալցիի, ֆիլիփինցիի, սրիլանքացիի, եթովպիացիի, եգիպտացիի կամ միւս ծառայողներուն: Իբրեւ տնային աշխատանքի ծառայողներ` կարելի է պահել զանոնք, բայց այդպիսիներուն մեր թարմատի զաւակները, մեր հարստութիւնը յանձնել` երբեք ներելի չեն: Այդպիսիք իրենց ձեռքով կը քանդեն իրենց ընտանեկան խաղաղութիւնը եւ զաւակին ապագան:

Եթէ մեր մայրերը շարունակեն խնկարկել օտար աղախիններու հետ իրենց գործակցութիւնը, եթէ հայ մայրերը ծուռ նային հայ դպրոցին եւ իրենց զաւակները յանձնեն օտար դպրոցին, այդպիսիք հայ մայր կոչուելու արժանի չեն: Թող ներեն մատի վրայ համրուող բացառութիւնները, զանոնք օրինակ մի՛ բերէք երբեք:

ԼՕԽ-ը, մանաւանդ` առողջապահականը, պէտք է նոր ձեւեր որոնէ երիտասարդ հայ մայրը բերելու իր դպրոցը, որպէսզի ազգային մեր կեանքը ունենայ բնական եւ խաղաղ ընթացք: Արամ Ա. կաթողիկոսին տեսլականն է այս, որուն պէտք է հետեւինք ազգովին:

 

 

Share this Article
CATEGORIES

COMMENTS

Wordpress (0)
Disqus ( )