Կու Լայ Հայ Ժողովուրդը

ՀՐԱԶԴԱՆ

Կու լայ՜ հայ ժողովուրդը վաղաժամ խաւարումդ, որովհետեւ մաքուր հոգիով մահացար:

Կու լա՜յ հայ ժողովուրդի անդարձ մեկնումդ, որովհետեւ սրտէդ զարնուեցար, սրտի՛դ զարկին:

Կու լա՜յ հայ ժողովուրդը հրաժեշտի դառն արցունքներով, սրտաբուխ, անակնկալ, անսպասելի վախճանդ, որովհետեւ ուսերուդ վրայ դրուած ամենածանր, ամենադժուարին պարտականութիւնը գիտցար համբերութեամբ, անշահախնդրութեամբ եւ անձնուիրութեամբ տանիլ լաւագոյն իրագործումներու:

Կու լա՜ն միաբանակից սրբազան եղբայրներդ, վարդապետները, աբեղաները, սարկաւագները եւ ուսանող սաները անփոխարինելի կորուստդ, որովհետեւ խորապէս գիտակ` կոչումիդ ու ծառայութեանդ, սիրով ու գուրգուրանքով կապուած էիր անոնց հետ, որովհետեւ անձնուիրութեան ներշնչարանը եղած էիր անոնց:

Աննկարագրելի սուգի մատնուած է հայ ժողովուրդը, որովհետեւ շատ խոր էր անոր սէրը անձիդ հանդէպ, որովհետեւ սիրելի ու յարգելի հայրապետը դարձած էիր քու մաքուր հոգիովդ ու բարի սրտովդ:

Ծանր եկաւ այս հարուածը, որովհետեւ սիրտդ բաց էր, մեծ յարգանք ու սէր կը տարածէիր բոլորին վրայ անխտիր, որովհետեւ ճշմարտութեան քարոզիչն էիր, սիրոյ եւ բարութեան մարմնացումը:

Կու լա՜յ հայ ժողովուրդը, որովհետեւ լուռ ու շա՜տ տառապեցար, որովհետեւ շա՜տ սիրեցիր ժողովուրդդ, շա՜տ սիրեցիր եկեղեցիդ, որովհետեւ առաքինի, ազնիւ, պարզ ու մաքուր էիր:

Կու լա՜յ հայ ժողովուրդը, որովհետեւ հաւատքի ճամբով ընթացար, ծառայեցիր ու զոհեցիր կեանքդ, որովհետեւ ոչ ոքի հանդէպ քէն ու ատելութիւն ունեցար, խտրական զգացում ու կողմնակի նկատում չունեցար, որովհետեւ աղօթեցիր ի սրտէ, աղօթեցիր բոլորին համար:

Կու լա՜յ հայ ժողովուրդը մեծ կորուստդ, որովհետեւ մարդկային բոլոր առաքինութիւններով օժտուած էիր, վեհոգի, չդժգոհեցար, որովհետեւ ոչ ոխ ունեցար, ոչ բարկութիւն եւ ոչ անէծք:

Կու լա՜յ հայ ժողովուրդը, որովհետեւ սուգի քողով ծածկուեցաւ հայրապետական գահդ, սուգի քողով ծածկուեցան եկեղեցիներուն խորաններն ու սիւները, որովհետեւ սրտայոյզ են զանգակներուն սգաբոյր ղօղանջիւնները:

Սգաւո՜ր է դպրեվանքը, կու լա՜յ միաբանութիւնը, որովհետեւ սրտէդ բխող հմայքովդ ու հեղինակութեամբ հաւատքի եւ լոյսի կեդրոն դարձուցած էիր Անթիլիասը, նոր կեանք ու աւիւն ներմուծած էիր վանքէն ներս:

Մահուանդ բօթէն ցնցուա՜ծ է հայ ժողովուրդը, հրաժեշտի արցունքներով կ՛ափսոսայ, անվերջանալի շարքերով կը տողանցէ դագաղիդ առջեւէն, որովհետեւ անոր երկիւղածութիւնը սրտառուչ է, ուխտավայր է դարձած Ս. Նշան մայր եկեղեցին:

Ու հիմա, բազմաչարչար միտքդ ու մարմինդ սրտահար, կը ննջէ յաւիտենական անդորրութեան մէջ: Ոչ ոք կը խանգարէ… Ու կու լա՜յ հայ ժողովուրդը:

Երանաշնորհ վեհափառ, խաղաղութի՜ւն խոնջ մարմինիդ:

 

Share this Article
CATEGORIES

COMMENTS

Wordpress (0)
Disqus (0 )