50 ՏԱՐԻ ԱՌԱՋ ( 16 ՄԱՅԻՍ 1961 )

ՆՈՐԱՇԷՆԻ Ս. ՎԱՐԴԱՆԱՆՑ ՆՈՐԱԿԱՌՈՅՑ
ԵԿԵՂԵՑԻԻՆ
ՕՐՀՆՈՒԹԻՒՆՆ ՈՒ ՕԾՈՒՄԸ

Նորաշէնի (Թիրօ-Սանճագ) հայութիւնը երէկ ցնծութեան խանդավառ օր մը ապրեցաւ` իրագործուած տեսնելով տարիներու իր գեղեցիկ երազը` կրաղիւսեայ սիրուն եկեղեցի մը, նուիրուած` Սրբոց Վարդանանց:

Ինչպէս սրբազան հայրը ըսաւ իր հոգեշունչ քարոզին մէջ, շրջանի նախկին եկեղեցին, իր խարխլած սիւներով եւ պատերով, մէկ օրէն միւսը կքելու վտանգին տակ էր: Թաղականութիւնը, որոշած ըլլալով նորոգել, օր մըն ալ, նորոգութեան պահուն, սիւները կքեցան եւ եկեղեցին դարձաւ աւերակոյտ մը: Յուսաբեկումը եղաւ, սակայն, կարճատեւ: Շնորհիւ թաղականութեան ձեռներէց ոգիին, Ազգային իշխանութիւններու քաջալերութեան եւ հայ ժողովուրդի նուիրաբերման ոգիին` շուտով կազմուեցաւ հանգանակիչ յանձնախումբ, որ ժրաջան աշխատանքի լծուելով` ոչինչէն հնարաւորութիւններ ստեղծեց եւ ահա, տարի մը չանցած, բարձրացաւ Աստուծոյ տաճարը, մեր սրբազան հաւատքին միջնաբերդերէն մէկը:

Ու ճիշդ ատոր համար ալ շրջանի պատկան մարմիններն ու ժողովուրդը արդար հպարտութեամբ մըն է, որ երէկ ողջունեցին Մեծի Տանն Կիլիկիոյ վեհափառ կաթողիկոսը, որ ի գնահատութիւն կատարուած գործին` անձամբ նախագահեց նորակառոյց եկեղեցւոյ օրհնութեան եւ օծման արարողութիւններուն:

Շաբաթ գիշեր կատարուեցաւ հսկում եւ եկեղեցիին նկարները օծուեցան ջուրով եւ գինիով: Կիրակի առաւօտ Պուրճ Համուտի քաղաքապետութեան եւ զանազան եկեղեցիներու թաղականութեանց ներկայացուցիչները գացին Անթիլիաս` հանդիսաւոր թափօրով բերելու համար Զարեհ Ա. կաթողիկոսը, որ Պուրճ Համուտի քաղաքապետութեան եւ շրջանի թաղականութեան կողմէ կերտուած յաղթանակի զոյգ կամարներուն տակէն անցնելով` հասաւ եկեղեցւոյ դուռը, ուր խոյ մը զենուեցաւ եւ աղաւնիներ թռցուեցան, մինչ սպիտակազգեստ երկու աղջիկներ վարդի թերթեր կը սփռէին վեհափառի անցքին:

Պատարագը կը մատուցէր Լիբանանի թեմի առաջնորդ Խորէն արք. Բարոյեան, որ կատարեց նաեւ եկեղեցիի 12 սիւներուն եւ որմերուն օրհնութիւնն ու օծումը, շատ տպաւորիչ արարողութիւններով:

Առաջին շարքերուն վրայ տեղ գրաւած էին հրաւիրեալներ, որոնց կարգին` նախարար Խաչիկ Պապիկեան, պետական երեսփոխաններ Մովսէս Տէր Գալուստեան եւ Վարդգէս Շամլեան, Ազգային գաւառական ժողովի ատենապետ Միսաք Ազիրեան, Պուրճ Համուտի քաղաքապետութեան անդամները եւ ազգային իշխանութեան ներկայացուցիչներ: Երգեցողութիւնը կատարուեցաւ անթերի, «Շողակաթ» երգչախումբին կողմէ, ղեկավարութեամբ Ս. Համպոյեանի:

Սրբազանը իր քարոզէն ետք հրաւիրեց վեհափառ կաթողիկոսը, որ իր օրհնութիւնը տայ ժողովուրդին, Ն. Ս. Օծութիւնը խօսեցաւ խորիմաստ քարոզ մը` բնաբան ունենալով Եսայի մարգարէի այն խօսքը, թէ` «Երկինքը իմ աթոռս է ու երկիրը` իմ ոտքերուս պատուանդանը»: Վեհափառը շեշտեց, թէ իսկական եկեղեցին սէր եւ համերաշխութիւն է, եւ մաղթեց, որ այս գեղեցիկ եկեղեցին նաեւ կերտուի հայ ժողովուրդի հոգիին մէջ` քրիստոնէական սիրով եւ համերաշխութեամբ:

Եկեղեցական արարողութիւններէն ետք եկեղեցւոյ կից սրահին մէջ տեղի ունեցաւ պատուասիրութիւն եւ բոլորն ալ շնորհաւորեցին շրջանի թաղականութիւնն ու շինութեան յանձնախումբին անդամները` իրենց արդիւնաւէտ գործունէութեան համար:

 

ՀԱՅԿԱԿԱՆ ԿԵԱՆՔ

ԼԻԲԱՆԱՆԵԱՆ ՄԱՄՈՒԼԸ ԽԱՆԴԱՎԱՌ ՏՈՂԵՐ
ԿԸ ՆՈՒԻՐԷ ԱՐԱՄ ԽԱՉԱՏՈՒՐԵԱՆԻՆ

«Լ՛Օրիան»ի երաժշտական քննադատ Մարք Անրի Մենկի մեծ խանդավառութեամբ կ՛արտայայտուի Արամ Խաչատուրեանի եւ անոր ղեկավարած սեմֆոնիք նուագախումբի նուագահանդէսներուն մասին, որոնք տեղի ունեցան ուրբաթ, շաբաթ եւ կիրակի գիշեր ԵՈՒՆԵՍՔՕ-ի թատերասրահին մէջ:

Մենկի «Համանուագային քերթուած»ին մէջ կը տեսնէ մեծ վիպապաշտներու` Պերլիոզի, Լիսթի, Պալաքիրեւի կամ Պորոտինի շունչը:

Երաժշտական քննադատը ամէնէն աւելի հրապուրուած է Խաչատուրեանի քոնչերթոներով, որոնք անթերի կերպով տրուեցան Վիքթոր Փէյքազենի (ջութակ) եւ Փերթիքարոլիի կողմէ (դաշնակ):

Խաչատուրեան, կ՛ըսէ Մենկի, չափաւոր է իր խմբավարի շարժումներուն մէջ, հռետորութենէ կը խորշի, կեդրոնացած է հիմնականին վրայ, զոր կ՛արտայայտէ նուազագոյն ցուցմունքներով:

«Պէյրութի հասարակութիւնը հայ մեծ երգահանէն պիտի պահէ անմոռանալի յիշատակ մը` թէ՛ իր գործին պերճութեան եւ թէ՛ մանաւանդ իր արժանավայել պարզութեան համար»:

«Երաժշտութիւնը, կ՛ըսէ, անկասկած որ արուեստ է: Բայց նաեւ իր հիմքով` դաժան արհեստ մը, որուն մասին գաղափար իսկ չունին համբակները, որոնք կ՛ուզեն «հասնիլ»` «մեկնելէ» առաջ:

«Լ՛Օրիան»ի քննադատը իրաւամբ կը հաստատէ, թէ Խաչատուրեան մեծապէս ուրախացաւ ոչ միայն անոր համար, որ հայկական գաղութը պանծացուց իր վաստակը, այլ նաեւ, որովհետեւ միջազգային ունկնդիրները չխնայեցին իրենց ծափահարութիւնները, որոնք արտայայտութիւնն էին անոնց գիտակից խանդավառութեան:

Լիբանանեան միւս թերթերը եւս մեծ գովեստով կ՛արտայայտուին հայ մեծ երգահանին մասին` շեշտելով թէ Պէյրութ առաջին անգամ է, որ նման երգահան մը կը տեսնէ:

Share this Article
CATEGORIES