Մարդուն Դիմակը

ԼԵՒՈՆ ԱՐՏԱԼԵԱՆ

Համազգայինի «Գասպար Իփէկեան» թատերախումբը, բեմադրիչ Ռոպերթ Առաքելեանի եւ անոր իսկ մասնակցութեամբ, բեմականացուց ֆրանսահայ Վահէ Քաչայի «Գիշատիչներու խրախճանքը», «Յակոբ Տէր Մելքոնեան» թատերասրահին մէջ:

Թեման հետեւեալն է. Բ. Համաշխարհային պատերազմին, Ֆրանսայի մէջ գերմանացիներու ներկայութեան օրերուն, տան մը մէջ ծննդեան տարեդարձի առիթով կը հաւաքուին մտերիմ բարեկամներ: Կը պատահի, որ ֆրանսացի հայրենասէրներ կ՛ահաբեկեն գերմանացի երկու սպաներ այդ տան շէնքին առջեւ, որուն պատճառով պաշարման կ՛ենթարկուի փողոցը ամբողջ, եւ գերմանացի գաղտնի սպասարկութեան սպան կը սպառնայ պատանդ վերցնել երկու անձ այդ բարեկամներուն մէջէն` ընտրութիւնը ձգելով անոնց: Ահաւասիկ այստեղէն ծնունդ կ՛առնէ անսպասելի անակնկալ մը, որուն մէջ թէեւ իրենք անմեղներ են, սակայն կացութիւնը կը զարգանայ սուր հոգեվիճակներով: Երեւութապէս ականատես կ՛ըլլանք ստեղծուած շփոթութեան, լուծումներ որոնելու ճիգին եւ հետզհետէ զարգացող հակասութիւններու, սակայն ճիշդ ըմբռնելու համար անոր հոգեբանական երեսը` նկատի պէտք է ունենալ հետեւեալ կէտը: Վերլուծական հոգեբանութեան մեթոտներէն մէկն է` «Վարուեցողական կամ հակազդեցութեանց հոգեբանութիւն»-ը: Այսինքն անասուն մը, կամ անհատը որոշ կացութեան մէջ դնելով` ուսումնասիրել անոր վարուելակերպն ու հակազդեցութիւնը, տուեալ կացութեան դիմաց: Հեղինակ Վահէ Քաչա, այս կէտէն մեկնելով, գրած է իր գործը, լոյս սփռելով մարդ արարածին առ հասարակ կենդանութեան գիտակցութիւնը ունեցող արարածներուն մօտ ամենաբնազդային եւ առաջնակարգ ձգտումը, գոյութիւնը, որուն համար ենթական կը մղուի ամէն միջոցի դիմելու` այդ կացութիւնը հեռացնելու համար իրմէ: Այս բարեկամներու մտերմութեան մէջ կը զարգանայ այդ մղումը հետզհետէ` իւրաքանչիւրը դառնալով եսակեդրոն, մինչեւ իսկ դաւաճանելով բարոյական ամենանուիրական արժէքներուն: Մէկ խօսքով, մարդը կը նուաստանայ իր գոյութիւնը պաշտպանելու համար` զոհելով ամէ՛ն ինչ առանց գիտակցելու, թէ` «Կ՛արժէ տառապիլ, նոյնիսկ կեանքը զոհել, նուիրական արժէքներու համար, «արդարացնելու Մա՛րդ կոչումը»:

Յստակ է, իւրաքանչիւր դերասան-դերասանուհի ինքնին միակ մարդու մը հոգեբանութիւնն է, որ կ՛արտայայտէ. անոնք թէեւ իրենց առաջին քայլերն է, որ կ՛առնեն արուեստի ա՛յս կալուածին մէջ, սակայն պէտք է գնահատել անոնց «անկեղծութեան» ճիգը, լաւագոյնս կարենալ ըմբռնելու նաեւ իրե՛նց հոգեկան տրամադրութիւնները:

Ի՜նչ խօսք, բեմադրիչ Ռոպերթ Առաքելեանի ներկայութիւնը բեմի վրայ, իր դերասանական վիճակի մէջ, հաւասարակշռութիւն կը բերէ ամբողջ խումբին հետ: Կը շնորհաւորեմ խումբը ընդհանրապէս, իսկ բեմադրիչը` մասնաւորաբար, իր թեմաներու ընտրութեան համար, որոնց մէջ եւ ի վերջոյ մարդն է կարեւորը, եւ անոր փոխյարաբերութիւնը իր շրջապատին հետ, որոնց ընթացքին ցոյց կը տրուին մարդուն մէջ ծածկուած թերութիւնները` արտաքին դիմակով:

 

 

Share this Article
CATEGORIES

COMMENTS

Wordpress (0)
Disqus ( )