Նոր Սիս Թաղամասը Կորսնցուց Ազգասէր Եւ Նուիրեալ Հայ Մը

Կ. Ա.

«Ամէնքս էապէս հիւր ենք կեանքում
Մեր ծննդեան փուճ օրից,
Հերթով գալիս, անց ենք կենում
Էս անցաւոր աշխարհից:
Անց ենք կենում… միայն անմահ
Գո՛րծն  է խօսում լաւ ու վատ,
Ա՛խ, երանի ով մա՛րդ կը գայ
Ու մարդ կ՛երթայ անարատ»:
Յ. ԹՈՒՄԱՆԵԱՆ

Քսանմէկերորդ դարուն, երբ արհեստագիտութիւնը իր սրընթաց արագութեամբ նորութիւններ կը ներմուծէ աշխարհին որպէս բարիք, միւս կողմէ մարդկութիւնը կը վերածէ ելեկտրականացած մեքենայի մը` դատարկելով անկէ հիմնականը` մարդկային արժէքը: Դժբախտաբար, այս օրերուն մենք մտահոգ ենք մարդկային յարաբերութիւններու խաթարման ահազանգող երեւոյթէն: Ասոր կը միանան նաեւ գաղափարական եւ ազգային արժէքները, որոնց բացակայութիւնը օր մը մեզ պիտի վերածէ  անգոյն եւ աննպատակ հաւաքականութեան մը: Բայց ժողովուրդ մը անպայման կը ծնի իւրայատուկ անձնաւորութիւններ, որոնք մնայուն յուշարարներ են մեզի` իրենց կեանքով ու գործով:

Այս գաղափարները մեր միտքը խուժեցին, երբ քառասուն օրեր առաջ լիբանանահայութիւնը, Պուրճ Համուտը եւ Նոր Սիս թաղամասը յատկապէս կորսնցուց իր արժանաւոր զաւակը` հաւատաւոր կուսակցական, իսկական հայ, նուիրեալ միութենական եւ անձնուէր հայ մը` Սարգիս Տէր Խաչատուրեանը:

Մարդկային բացառիկ կարողութիւններով օժտուած այս իւրայատուկ հայը մեր ազգային կեանքին մէջ մնաց միշտ պատնէշի վրայ: Հմուտ եւ լաւատեղեակ ըլլալով հայոց պատմութեան կարեւոր իրադարձութիւններէն` ան ձեռնարկներու ընթացքին մնայուն կերպով մէջբերումներ կը կատարէր ներկաներուն անուղղակի կերպով փոխանցելով այն պատգամը, թէ միշտ պէտք է կարդանք, սիրենք մեր պատմութիւնը: Ազգային մեծ յիշատակութեանց ընթացքին Սարգիս Տէր Խաչատուրեան կը քաջալերէր ներկայ բազմութիւնը իր բարձրականչ ձայնով` խանդավառելով հազարաւոր հայորդիներ:

Իր բազմաշնորհ ձիրքերը ի սպաս դրաւ նաեւ հայ թատրոնին: Երբ լուրջ նիւթով թատերախաղ մը պիտի բեմադրուէր Սարգիս Տէր Խաչատուրեանին կը վստահուէր կեդրոնական դեր մը: Ան խաղարկութեան ընթացքին կը փոխանցէր  մարդկային տարբեր հոգեվիճակներ, արժանաւոր հայու մը անհատականութիւն եւ յուզումնախառն ապրումներ: Այլ խօսքով, ան իր ստանձնած դերը լաւապէս եւ իւրովի կը մարմնաւորէր բեմին վրայ:

Այս բոլորին վրայ կու գային աւելնալու նաեւ հայ կեանքին մէջ սերունդներու դաստիարակի իր դերը: Ան երկար տարիներ Ազգային Սուրէն Խանամիրեան քոլեճին մէջ, ինչպէս նաեւ Զահլէի նախկին Ազգային Պալիգճեան վարժարանին մէջ ուսուցչական թէ տնօրէնի հանգամանքով հայ ազգի կեանքին մէջ իր անուրանալի ներդրումը ունեցաւ: Ան իսկապէս տագնապեցաւ հայ ուսուցիչին հետ եւ պայքարեցաւ տգիտութեան դէմ` դաստիարակելով բազմահարիւր աշակերտներ, որոնք այսօր յարգանքով կը խոնարհին իր մեծ վաստակին առջեւ:

Տակաւին, կայ աւելին, հայ եկեղեցւոյ հանդէպ իր սէրը կ՛արտացոլար նաեւ իր շարականագիտութեամբ եւ եկեղեցագիտութեամբ:

Ան հաւատաւոր դաշնակցական մըն էր եւ փնտռուած ու սիրուած անձնաւորութիւն մը ամէնուրեք:

Յովհաննէս Թումանեանի «Ով մարդ կը գայ ու մարդ կ՛երթայ անարատ» բնորոշումը լաւագոյնս կը յարմարի Սարգիս Տէր Խաչատուրեանի անձին: Դժբախտաբար Ս. Տէր Խաչատուրեանի նման հայութեամբ շնչող եւ մարդկային արժէքներով հարուստ հայու մը վաղաժամ կորուստը մեծ բացակայութիւն պիտի ձգէ մեր կեանքին մէջ:

Իր յիշատակը եւ կեանքին օրինակը երբ կենդանի կը մնայ, այն ատեն Սարգիս Տէր Խաչատուրեանի հոգին իր յաւիտենական հանգիստը պիտի  գտնէ:

Յիշատակդ անթառամ մնայ սիրելի՛ պարոն Սարգիս:

 

Share this Article
CATEGORIES

COMMENTS

Wordpress (0)
Disqus ( )