ԱՐԱՄ Ա. ԿԱԹՈՂԻԿՈՍ` ՔՈՒԷՅԹԻ ՄԷՋ.«ԿԱԶՄԱԿԵՐՊՈՒԱԾՈՒԹԻՒՆՆ ՈՒ ԳՈՐԾԱԿՑՈՒԹԻՒՆԸ ԳԱՂՈՒԹԻ ՀԶՕՐՈՒԹԵԱՆ ԱՂԲԻՒՐՆ Է» ԸՍԱՒ ԱՐԱՄ Ա. ԿԱԹՈՂԻԿՈՍ

Երեքշաբթի, 17 մայիս 2011-ի երեկոյեան, Արամ Ա. կաթողիկոս նախագահեց Քուէյթի Ազգային վարժարանի շրջափակին մէջ տեղի ունեցած Ազգային վարժարանի յիսնամեակի պաշտօնական հանդիսութեան:

Արդարեւ, հանդիսութեան աւարտին իր պատգամը ուղղելով ներկայ ժողովուրդին, վեհափառը շեշտեց կազմակերպուածութեան ու գործակցութեան հրամայական անհրաժեշտութիւնը գաղութի մը կեանքին մէջ: Ան ըսաւ. «Գաղութ մը անհատներու կամ կառոյցներու պատահական ամբողջութիւն մը չէ՛, այլ` պատմութիւն ու նկարագիր, ինքնութիւն ու նպատակ ունեցող ամբողջութիւն է գաղութը իր անդամներով ու կառոյցներով: Հետեւաբար, գաղութ մը որքա՛ն կազմակերպ ըլլայ, ու անոր կեանքին մէջ գործող կառոյցներուն միջեւ որքա՛ն ներդաշնակ ու սերտ գործակցութիւն ըլլայ, այնքան աւելի գաղութը կը դառնայ հզօր ու կենսունակ»:

Ապա անդրադառնալով Քուէյթի հայ գաղութին ու յատկապէս Ազգային վարժարանի յիսնամեակին` Արամ Ա. կաթողիկոս ընդգծեց երեք կարեւոր երեւոյթներ. «Ա.- Խումբ մը ազգայիններու յարատեւ աշխատանքը, ամբողջանուէր նուիրումը, որով կարելի դարձաւ դպրոցի յիսնամեակը վերածել համասփիւռքեան դէպքի մը, Բ.- դպրոցի եւ այլ կառոյցներու միջեւ գոյութիւն ունեցող սերտ գործակցութիւնը, որ դարձաւ յիսուն տարիներու ընթացքին այս դպրոցի յաջողութեան երաշխիքներէն մէկը եւ Գ.- երբ յիսնամեակի առիթով յուշակոթող կը կանգնենք եւ յուշամատեան կը հրապարակենք, անցեալը պէտք է յիշենք ու միաժամանակ յիշեցնենք մեր նոր սերունդին` իր իրագործումներով ու մեծերով»:

Նոյն հանդիսութեան ընթացքին խօսք առաւ Հայաստանի սփիւռքի նախարար Հրանուշ Յակոբեան: Ան իր գնահատանքը յայտնեց դպրոցի կատարած դաստիարակչական մեծ գործին եւ ապա կարդաց Հայաստանի Հանրապետութեան նախագահ Սերժ Սարգսեանի ողջոյնի գիրը: Այս առիթով նախարարը նախագահին անունով յուշանուէր յանձնեց Ազգային վարժարանին:

Յաջորդաբար խօսք առին դպրոցի տնօրէն Մանուկ Մանուկեան եւ Քուէյթի ազգայիններէն տոքթ. Ժան Պեպեճեան: Անոնք ներկայացուցին այս առիթով պատրաստուած յուշամատեանն ու յուշակոթողը: Յայտնենք, որ հանդիսութեան սկիզբը վեհափառը կատարած էր յուշակոթողին բացումը:

Վեհափառին մեկնումէն ետք հանդիսութիւնը շարունակուեցաւ, որուն ընթացքին յիսնամեակի յանձնախումբին կողմէ յուշանուէրներ յանձնուեցան յիսնամեակի կազմակերպման նպաստած ազգայիններու:

«ՔՈՒԷՅԹԻ ՀԱՅՈՒԹԻՒՆԸ ՊԷՏՔ Է ՍԵՓԱԿԱՆԱՏԷՐԸ ԴԱՌՆԱՅ ԻՐ ԵԿԵՂԵՑՒՈՅ»
ՇԵՇՏԵՑ ԱՐԱՄ Ա. ԿԱԹՈՂԻԿՈՍ

«Երկար տարիներ Քուէյթի հայութիւնը ներկայ եկեղեցւոյ շուրջ իր հոգեւոր կեանքը կազմակերպեց. մասնակից դարձաւ անոր կեանքին ու առաքելութեան, եւ զանազան աշխատանքներուն: Ժամանակը հասած է, որ այլեւս սեփականատէրը դառնանք այս եկեղեցւոյ կալուածին: Մեր ժողովուրդի զաւակներուն ծանօթ իրողութիւն է, որ մենք վարձակալ ենք, եկեղեցին` իբրեւ քարեղէն կառոյց, ազգապատկան չէ, պէտք է զայն դարձնենք մե՛ր եկեղեցին բառին ամբողջական առումով: Այս ընելու համար անհրաժեշտ է, որ մեր ժողովուրդի բոլոր զաւակները իրենց մասնակցութիւնը բերեն այս նուիրական աշխատանքին: Սփիւռքի կեանքին մէջ մեր ժողովուրդի զաւակները իրենց տուներուն կողքին շինեցին ազգին տունը` եկեղեցի ու դպրոց: Այս տարի 50-ամեակն է դպրոցին. 50-ամեակի հանդիսութիւններու աւարտին, Քուէյթի հայութեան նուիրական պարտականութիւնը պէտք է ըլլայ սեփականատէրը դառնալ իր եկեղեցւոյ: Սա նուիրական, սրբազան պարտք է ձեզի համար», ըսաւ Արամ Ա. կաթողիկոս Քուէյթ այցելութեան առաջին գիշերը` ի պատիւ իրեն տրուած ժողովրդային ճաշկերոյթի ընթացքին:

Շարունակելով իր խօսքը` վեհափառը յիշեցուց, որ «եկեղեցին հոգեւորականը չէ՛, եկեղեցին ժողովո՛ւրդն է: «Մենք եւ դուք»ի հասկացողութիւն եւ յարաբերութիւն գոյութիւն չունի եկեղեցւոյ մէջ: Մենք մէ՛կ ամբողջութիւն ենք. եւ այդ մէկ ամբողջութեան շրջագիծին մէջ տարբեր դերեր ունինք: Եկեղեցին ճշմարտօրէն եկեղեցի կը դառնայ ժողովուրդի՛ն մասնակցութեամբ ու ժողովուրդի կեանքի՛ն մէջ: Եկեղեցին հեղինակութեան աղբիւր չէ՛, այլ` ծառայութեա՛ն աղբիւր. ծառայութեա՛մբ է, որ եկեղեցին իր կոչումը կ՛իրագործէ ու ճշմարտօրէն ինքզինք կ՛ըլլայ», իր խօսքը եզրակացուց վեհափառը:

ԱՅՑԵԼՈՒԹԻՒՆ` ՀԱՅ ԱՌԱՔԵԼԱԿԱՆ
Ս. ՎԱՐԴԱՆԱՆՑ ԵԿԵՂԵՑԻ

Քուէյթ իր այցելութեան առաջին օրը, Արամ Ա. կաթողիկոս հովուապետական այցելութիւն տուաւ Հայ առաքելական Ս. Վարդանանց եկեղեցին, Ազգային առաջնորդարանի շրջափակին մէջ:

Ազգային առաջնորդարանի դարպասին առջեւ վեհափառը ընդունուեցաւ կաթողիկոսական փոխանորդ Շահէ եպս. Փանոսեանի, քահանայ հայրերուն, Ազգային իշխանութեան անդամներուն ու հաւատացեալ ժողովուրդին կողմէ: ՀՄԸՄ-ի փողերախումբը նուագեց Քուէյթի ու Հայաստանի քայլերգները: Ապա վեհափառը թափօրով ու դպրաց դասին կողմէ  «Հրաշափառ» շարականի երգեցողութեամբ ուղղուեցաւ եկեղեցի:

Եկեղեցւոյ մէջ տեղի ունեցաւ կանոնական աղօթք: Ապա կաթողիկոսական փոխանորդ սրբազանը յանուն Ազգային իշխանութեան եւ թեմի ժողովուրդին ողջունեց վեհափառին գալուստը: Ան ըսաւ, որ վեհափառին այցելութիւնը վստահաբար նոր կենսունակութիւն պիտի տայ մեր կառոյցներուն, առաւել պիտի պայծառացնէ մեր եկեղեցին իր կեանքով ու առաքելութեամբ ու հոգեւոր վերազարթօնք եւ ազգային շունչ պիտի բերէ մեր համայնքին:

Վեհափառը իր պատգամին սկիզբը գոհութիւն տալէ ետք Աստուծոյ, որ հինգ տարիներ ետք դարձեալ կ՛այցելէ Քուէյթ, ըլլալու համայնքի զաւակներուն հետ, յայտնեց, որ ներկայ այցելութեան հիմնական նպատակը անձամբ ներկայ գտնուիլ է Ազգային վարժարանի 50-ամեակի տօնակատարութեան, որպէսզի իր գնահատանքը յայտնէ կէս դարու մարդակերտումի ու հայակերտումի առաքելութեան: Վեհափառը նաեւ յայտնեց, որ յաջորդ օրը առաւօտուն հանդիպում պիտի ունենայ Քուէյթի իշխանին հետ, որպէսզի անոր փոխանցէ մեր ժողովուրդի երախտագիտութիւնը` համայնքին նկատմամբ ցուցաբերած սիրոյն ու հոգածութեան համար: Վեհափառը իր գնահատանքը յայտնեց կաթողիկոսական նախկին փոխանորդ Կորիւն արք. Պապեանին, որ անցնող 8 տարիներուն նուիրումով ծառայեց Քուէյթի եւ Ծոցի երկիրներու թեմի հայութեան, ապա ներկայացուց նոր նշանակուած կաթողիկոսական փոխանորդ Շահէ սրբազանը` իրեն մաղթելով յաջողութիւն իր եկեղեցաշէն ծառայութեան մէջ:

Վեհափառին պատգամին հիմնական առանցքը այն էր, որ ընտանիքը, դպրոցը եւ եկեղեցին պէտք է մնան մեր հոգեկան կեանքին ամուր կռուանները:

«Ընտանիքը մեր ժողովուրդին համար սովորական կառոյց չէ: Ան սոսկ այր եւ կնոջ միացեալ կեանքը չէ: Աստուծոյ կողմէ հաստատուած եւ եկեղեցւոյ կողմէ օրհնուած կառոյց է ընտանիքը. հետեւաբար` ան նուիրական է իր խորքով ու նպատակով, իր ծնունդով ու էութեամբ: Մեր ժողովուրդը եւ եկեղեցին բարձրագոյն աստիճանի նախանձախնդրութեամբ մօտեցած են հայ ընտանիքին` զայն նկատելով նոյնիսկ փոքր եկեղեցի: Այսօր հայ ընտանիքը կոչուած է նոյն գիտակցութեամբ ինքզինք վերահաստատելու ու իր կոչումը աւելիով բիւրեղացնելու` դառնալով բարոյական, հոգեւոր ու ազգային արժէքներու աղբիւր, հեռու մնալով զինք հայ կեանքէն օտարացնող ու հեռացնող ազդեցութիւններէ», ըսաւ Արամ Ա. կաթողիկոս:

Ապա, Արամ Ա. կաթողիկոս խօսելով հայ դպրոցին մասին, ըսաւ. «Հայ դպրոցը եւս մեր ժողովուրդին համար դարձած է նուիրական կառոյց: Հայ դպրոցը իր մթնոլորտով, հայեցի դաստիարակութեամբ, մարդակերտումի առաքելութեամբ վճռական դեր կատարած է հայապահպանման մեր պայքարին մէջ: Հետեւաբար, հայ դպրոցը պէտք է պահել առողջ եւ կենսունակ իր առաքելութեան ճամբուն վրայ: Մեր ժողովուրդի ապագան երաշխաւորող մեր նուիրական կառոյցներէն մէկն է հայ դպրոցը», շեշտեց վեհափառը:

Ի վերջոյ նուիրական եռեակին միւս սիւնը յատուկ ուշադրութեան առարկայ դարձնելով` վեհափառը Օծութիւնը ըսաւ. «Եկեղեցին մեզի համար սոսկ աղօթքի տուն չէ՛ դարձած, այլ` Աստուծոյ կենսաւորիչ ներկայութիւնը մեր կեանքին մէջ: Ան դարձած է բարոյական, հոգեւոր ու ազգային արժէքներու շտեմարան: Իր ազգակերտ առաքելութեամբ հայ եկեղեցին դարձած է նաեւ մեր գոյութեան ու յաւերժութեան կռուանը: Նո՛յնն է նաեւ այսօր մեր եկեղեցին: Հետեւաբար, այս երեք նուիրական կառոյցներուն շուրջ պէտք է համախմբուիլ, զանոնք պահենք պայծառ, որպէսզի անոնցմով պայծառանանք», իր խօսքը եզրակացուց վեհափառը:

«ԼԻԲԱՆԱՆԻ ՀԱՅՈՒԹԻՒՆԸ ԿԱՌՉԱԾ ԿԸ ՄՆԱՅ ԻՐ
ՊԱՐՏԱՒՈՐՈՒԹԻՒՆՆԵՐՈՒՆ ՈՒ ԻՐԱՒՈՒՆՔՆԵՐՈՒՆ»
ՇԵՇՏԵՑ ԱՐԱՄ Ա. ԿԱԹՈՂԻԿՈՍ

Քուէյթի մէջ Լիբանանի դեսպան Պասսամ Նաամանիի կողմէ ի պատիւ իրեն տրուած ճաշկերոյթի ընթացքին, Արամ Ա. կաթողիկոս շեշտեց Լիբանանի հայութեան ամուր կապուածութիւնը իր պարտաւորութիւններուն ու իրաւունքներուն: «Իբրեւ Լիբանանի եօթը գլխաւոր համայնքներէն մէկը, մենք պիտի շարունակենք մեր պարտաւորութիւնները լիովին կատարել` միաժամանակ տէր կանգնելով մեր իրաւունքներուն: Լիբանանը զանազանութիւններու երկիր է: Այս է Լիբանանին հարստութիւնը եւ միաժամանակ պատգամը ամբողջ աշխարհին: Սակայն անհրաժեշտ է, որ մեր զանազանութիւնները պահելով հանդերձ, մեր միասնականութիւնը ամրապնդենք», ըսաւ Արամ Ա. կաթողիկոս:

Վեհափառը նաեւ անդրադարձաւ, որ ներկայ աշխարհին մէջ հակառակ կրօններու, մշակոյթներու եւ ազգերու ունեցած տարբերութիւններուն, անոնք կոչուած են միասին ապրելու` յարգելով իրենց տարբերութիւնները: Վեհափառը նաեւ անդրադարձաւ արաբական աշխարհին մէջ տեղի ունեցող փոփոխութիւններուն, ու ներկայ ընկերութեան դիմագրաւած տագնապներուն:

Խօսելով հայութեան մասին` Արամ Ա. կաթողիկոս յիշեց Հայոց ցեղասպանութիւնը եւ անոր հետեւանքով յառաջացած հայկական սփիւռքը: Այս ծիրին մէջ ան յատուկ կերպով անդրադարձաւ արաբական աշխարհի ցուցաբերած սիրոյ ու եղբայրական ոգիին հայ ժողովուրդին նկատմամբ: Ան յիշեցուց, որ հայ ժողովուրդը պիտի շարունակէ իր պայքարը` ի խնդիր արդարութեան:

Վեհափառին խօսքէն առաջ բարի գալուստի խօսք արտասանած էր Քուէյթի մէջ Լիբանանի դեսպան Պասսամ Նաամանի: Ան իր խօսքին մէջ յատուկ կերպով անդրադարձաւ Լիբանանի հայութեան դրական դերին, ինչպէս նաեւ վեհափառի դերակատարութեան, թէ՛ Լիբանանի մէջ եւ թէ՛ միջազգային մակարդակի վրայ:

Share this Article
CATEGORIES