ՎԱՐՁՔԴ ԿԱՏԱՐ

Քառասուն օրեր անցան այն տխուր օրէն, երբ ստացանք մահուանդ բօթը: Անակնկալ եւ անսպասելի էր բոլորիս համար: Տակաւին մէկ տարի առաջ այցելած էիր Լիբանան եւ քու սիրած ու պաշտպանած Պուրճ Համուտի թաղերէն անցնելով` բոլորին կարօտը առած էիր: Այդ իրիկուն Սարդարապատ ակումբի ընկերներդ երբ ակումբ մտան, վստահ պահ մը մտաբերեցին քու յաղթանդամ ու ժպտուն ներկայութիւնդ:

Ժամանակը այնքան արագ կ՛անցնի, արժէքները այդքան շուտ կը փոխուին, սակայն մեր իրականութեան մէջ կայ երեւոյթ մը, որ տակաւին չի փոխուիր: Ակումբ հասկացողութիւնը մարդակերտումի եւ հայակերտումի բաց դպրոցն է, որ իւրաքանչիւր հայ անհատ նոյնիսկ եթէ իր կեանքի մէկ հանգրուանը անցուցած է, անիկա անպայման ամբողջ իր կեանքի հոլովոյթին եւ աճման վրայ ազդեցութիւն կ՛ունենայ:

Այսօր եթէ Սարդարապատ ակումբ ըսենք անպայման կը յիշենք Խաչիկ Արապեանը, Յարութ Թենքէրեանը, Խաչիկ Պասմաճեանը եւ ուրիշներ: Աւօ Բորբոսեանը իրենց շուքին տակ մեծցած նոյն նուիրուածութեամբ եւ նոյն անձնական զոհողութիւններով օժտուած ընկեր մըն էր: Միշտ ներկայ եղած է` ապահով եւ անապահով պայմաններու մէջ, քաջ եւ խիզախ կեցուածքներով` ժպիտը դէմքին ընկերային եւ անմիջական խառնուածքով:

Հիմա ակամայ բաժնուած ես քու սիրելի ընտանիքէն ու մեզմէ եւ հեռուն մարմինդ յանձնուած է ցուրտ հողին: Հայրենիքէն հեռու, հայրենիքի երազով ապրած եւ պատրաստած սերունդներու տեսլականի տէրը ալ թող հանգիստ ննջէ:

Հանգիստ, որովհետեւ մեր երազած եռագոյնը կը ծածանի Հայաստանի վրայ:

Հանգիստ, որովհետեւ Պուրճ Համուտը եւ քու ակումբդ ապահով ձեռքերու մէջ է:

Հանգիստ, որովհետեւ զաւակներդ ու եղբօրդ ու քրոջդ զաւակները քու օրինակովդ կը շարունակեն քու ճամբադ:

Մենք ալ մեր կարգին քառասուն օրեր առաջ թաղման կարգ ըրինք քու սիրած Քառասուն Մանկանց եկեղեցւոյ մէջ, հոն էին քու հարազատներդ, գաղափարի ընկերներդ, թաղեցիները, հոն էին, բոլորը,: Եւ քու խօսուն նկարդ մեր սրտերուն եւ հոգիներուն մէջ` բաժնուեցանք եկեղեցիէն:

Հողը թեթեւ գայ վրադ եւ վարձքդ կատար:

Յ. ԼԱՏՈՅԵԱՆ

Share this Article
CATEGORIES