Խօսք Մասիս Սարին

ԱՐՄԻՆԷ ՄԻՆԱՍԵԱՆ

Երբ հեռու ես, սրտիս մօտ ես,
Սրտիս մօտ ես ու հեռու ես,
Պիղծ ձեռքերի խաղալիք ես,
Չար մտքերի ցանցի մէջ ես.
Մինչ ե՞րբ այդպէս պիտ տառապես,
Ցաւերիդ մէջ լուռ արտասուես:
Դու մեր երկրի սուրբ սարն ես,
Յոյս հաւատքի ծիածանն ես.
Ե՞րբ պիտի գայ այն վառ օրը
Արձակի քո կապանքները,
Արդարութիւնը տէր դառնայ,
Խլուած հողը վերադառնայ
Զաւակներիդ գիրկդ առնես,
Պապենական հողում ապրեն
Ու հայ մնան:

Նիւ Եորք