Լիզպոնի Աքթի Յուշերէն…

ՄԱԹԻԿ  ԷՊԼԻՂԱԹԵԱՆ  

Երեսուն տարի անընդհատ` հոգեհանգիստ, քայլարշաւ, յուշակոթողներ, այսօր ալ երեսնամեակի յատուկ  հանդիսութիւններով, Պուրճ Համուտէն, հայրենիք, մինչեւ սփիւռքի զանազան ափեր, տարբեր չափանիշներով արժանաւոր ոգեկոչումները չեն կրնար գերագոյն զոհաբերութեան գնահատականին հայելին դառնալ, որովհետեւ ԱՔԹ-ը մեծ է եւ հսկայ` բոլո՛ր ժամանակներուն մէջ:

Լիզպոնի գործողութեան յաջորդող երեկոյին, երբ սփիւռքահայերս այդ օրերու լրատուամիջոցներէն նախնական տեղեկութիւններով ականջալուր` ցնցուած էինք նոր ժամանակներու հայդուկներու առինքնող արարքով, նստած Հալէպի Թիլելի պատմական ակումբի սրահին մէջ, նարտի ժխորի, սուրճի բոյրի եւ սիկարեթի ծուխի մթնոլորտի այդ սովորական երեկոյին, ԱԶԴԱԿ-ը  փուռէն ելած տաք հացի նման նոր հասած էր Պէյրութէն, ուր առաջին էջով տպուած էին պատմական գործողութեան հերոսներուն լուսանկարները:

Ակնթարթի մը մէջ սրահ մտան մեզմէ կրտսեր տարիքով ութ-տասը  ծանօթ ընկերներ, որոնք բախտաւորուած էին նորակազմ ՍԵՄ-ական առաջին սերունդներուն մաս կազմելով, մտան եւ իւրաքանչիւրը օրաթերթ մը առնելով` ընթերցումի հեւքին հետ իրենց արցունքներով թրջեցին թերթի ճակատին տպուած Լիզպոնի հերոսներուն պատկերները:

Սոսկումի պահը զգալի դարձաւ բոլորին, ձայները դադրեցան, տիրեց քար լռութիւն, յուզումին հետ ոմանց արցունքն ալ միացաւ, սարքուածը անպատրաստից հոգեհանգիստ մըն էր հասակակից, իրարու ծանօթ հայատրոփ սիրտերէ բխած, դրացի երկրի մը երիտասարդ ընկերներու կողմէ, որոնք զանազան առիթներով թարմ նահատակներուն հետ ծանօթանալու, միասին բանակելու կամ գործելու առիթ ունեցած էին:

Առանց աղօթքի եւ խունկի, դաշնակցականի գերագոյն զոհաբերութիւնը խորհրդանշող հոգեպարար այդ պահը, անկրկնելի Հրաչ Փափազեանի անունով մկրտուած սրահին մէջ իր ուղին շարունակելու սկզբունքին նոր սերմերու պտղաբերութեան  հարազատ ոգեկոչումն էր:  Լիզպոնի ԱՔԹ-ի իւրաքանչիւր առիթի յիշատակութեան հետ այդ երեկոյի ոգեկոչումը  որպէս թարմ յուշ կը ծաղկի, զոր պահած եմ  երեսնամեակ մը ամբողջ եւ սգակիր երիտասարդներու տաք արցունքով օծուած նոյն «Ազդակ»-ի թուղթին կը յանձնեմ այսօր:

Եռաբլուրէն Պուրճ  Համուտի  գերեզմանատուն անտեսանելի ոգեղէն կամուրջ մը կանգուն է, Լիզպոնի հինգ հերոսներու նահատակութեան կամուրջն է ան, որուն վրայէն կը քալեն մարդկային էակներու ազնուագոյն որակները, ասոնց շարքին հիմա սա պահուն Հալէպի եւ Սուրիոյ տարբեր շրջաններու մէջ գերագոյն զոհաբերութեան գիտակից ընկերներ` երեսնամեակ մը առաջ կեանքով լեցուն պատմական Թիլելի ակումբի կամարակապ երդիքին տակ սարքուած հոգեհանգիստի  մը  տարելիցը  ոգեկոչելով :

[email protected]

Պէյրութ, 29 յուլիս 2013                  

 

 

Share this Article
CATEGORIES

COMMENTS

Wordpress (0)
Disqus ( )