ԱԿՆԱՐԿ. «ԲԱՐՍԵՂ ԿԱՆԱՉԵԱՆ» ԵՐԱԺՇՏԱԿԱՆ ՔՈԼԵՃԻ ՄԻՋԴՊՐՈՑԱԿԱՆ ԵՐԳՉԱԽՄԲԱՅԻՆ ՓԱՌԱՏՕՆԸ, ԵՐԳԱՀԱՆԴԷՍԻՆ ՆԵՐԿԱՆԵՐԸ ԵՒ ԲԱՑԱԿԱՆԵՐԸ

Ուրախութեամբ, հոգեկան մխիթարութեամբ հետեւեցանք անմահանուն երգահան եւ երգչախումբերու խմբավար, վաստակաշատ Բարսեղ Կանաչեանի ծննդեան 125-ամեակին նուիրուած երգչախմբային հանդիսութեան մը նախաձեռնութեան: Այս հանդիսութեան տրուեցաւ միջդպրոցական երգչախմբային փառատօն անունը` մասնակցութեամբ հայկական վարժարաններու:

Հանդիսութիւնը տեղի ունեցաւ 5 յունիս 2011-ին` «Յովհաննէս Պօղոսեան» հանդիսասրահին մէջ:

Համազգայինի Լիբանանի Շրջանային վարչութիւնը եւ «Բարսեղ Կանաչեան» երաժշտական քոլեճը հրաւիրած էին Լիբանանի բոլոր հայկական վարժարանները: Ներկայացան միայն տասը վարժարաններ: Հրաւէրին ընդառաջած էին հայ աւետարանական հինգ վարժարաններ` Այնճարի Հայ աւետարանական երկրորդական վարժարան, Պէյրութի Հայ աւետարանական քոլեճ, Հայ աւետարանական Կեդրոնական բարձրագոյն վարժարան (Էշրեֆիէ), Հայ աւետարանական Շամլեան-Թաթիկեան երկրորդական վարժարան (Պուրճ Համուտ), Հայ աւետարանական Թորոսեան վարժարան (Պուրճ Համուտ):

Համազգայինի Մելանքթոն եւ Հայկ Արսլանեան Ճեմարան, Ազգ. Եղիշէ Մանուկեան քոլեճ, Ազգային Լեւոն եւ Սոֆիա Յակոբեան քոլեճ, Ազգային Սրբոց Քառասնից Մանկանց վարժարան եւ Ազգային Աքսոր Գասարճեան վարժարան:

Ինչպէս կը տեսնենք, այս անուանացանկին մէջ ներկայ են մեր գաղութին հինգ հայ աւետարանական վարժարանները, նաեւ հինգ Ազգային վարժարան եւ Մ. եւ Հ. Արսլանեան Ճեմարան:

Ինչո՞ւ չեն ներկայացած հայ կաթողիկէ հինգ վարժարանները: Բացակայած են Հռիփսիմեանց, Մեսրոպեան, Սրբուհի Ագնէս, Սուրբ Խաչ եւ Մխիթարեան վարժարանները: Այս վարժարանները ունին իրենց երգի վաստակաշատ ուսուցիչը` Մանուէլ Քէշիշեան, որ յարատեւօրէն կը հետեւի յիշեալ վարժարաններու աշակերտներուն երգի դասերուն, եւ անոնք կը ներկայացնեն տարեկան համերգային հանդիսութիւններ:

Իր ամբողջ կեանքը հայ երգարուեստին նուիրած մեր երախտաւոր արուեստագէտին, Կոմիտաս վարդապետի արժանաւոր աշակերտներէն Բարսեղ Կանաչեանի ծննդեան 125-ամեակի յոբելենական այս յիշատակի հանդիսութենէն յիշեալ վարժարաններու բացակայութիւնը հաճելի երեւոյթ մը չնկատուեցաւ թէ՛ ձեռնարկը կազմակերպողներուն եւ թէ՛ հայ կաթողիկէ «Յովհաննէս Պօղոսեան» հանդիսասրահին մէջ ներկայ հանդիսականներուն: Եթէ պատճառաբանութիւն մը կար, պէտք էր յայտարարուէր, գուցէ ընդունուէր չքմեղանքը: Եթէ պատրուակը աշակերտներուն դասերով զբաղած ըլլալն էր, նոյնն էր պարագան նաեւ մասնակից դպրոցներու բոլոր աշակերտներուն:

Բոլորս ալ գիտենք, որ ԵՐԳԸ, ՀԱՅ ԵՐԳԸ դաստիարակիչ մեծ ու կարեւոր գործօն մըն է, որով կը սորվինք նոյնիսկ հայոց պատմութիւն, ան ուժ կու տայ հայ լեզուի ու բառամթերքի զարգացման: Արուեստը կ՛ազնուացնէ հոգիները ամէնքս ալ գիտենք: Բայց կը թուի, թէ գիտնալը ուրիշ է, գործադրելը` ուրիշ:

Հայ կաթողիկէ վարժարաններու երգեցիկ խումբերը այս բացակայութեամբ զրկուած են գոնէ Բարսեղ Կանաչեանին անունը իրենց միտքերուն մէջ պահելու պատեհութենէն:

Մեր ակնարկին նպատակն է յիշեցնել նման պարագաներուն «Ազգային փարախէն» դուրս չմնալու անհրաժեշտութիւնը: Յուսանք այլ առիթներով չեն կրկնուիր նման բացակայութիւններ…

ՇԱՀԱՆԴՈՒԽՏ

Share this Article
CATEGORIES