Ցտեսութիւն Եւ Տպաւորութիւններ

«Կազդուրման կայանը ի՞նչ ըրինք…»:

Քայլերգի վերածուած եւ մանկական անմեղ շրթունքներէն հնչած երգին բառերով կը փոխադրուիմ Այնճար` ԼՕԽ-ի նորակառոյց «Ալեքսան եւ Արաքսի Գլպաշեան» կեդրոն, որ քանի մը օրեր առաջ կը խայտար եւ կը ցնծար 55 փոքրիկներու եւ պատասխանատուներու ներկայութեան: Մէկ շաբաթէ ի վեր վերադարձած ենք հոնկէ ֆիզիքապէս, որովհետեւ մանուկներ թէ պատասխանատուներ, անքակտելի կապով միաձուլուած` տակաւին հոն ենք… Կը վերապրինք իւրաքանչիւր պահը` ամէնօրեայ հանդիպումներով, զրոյցներով, լուսանկարներու փոխանակումով:

Ցտեսութիւնը արցունքներով եւ գիրկընդխառնումներով լուացինք. կեանքի մէջ միշտ ալ դառն են բաժանումի պահերը, մեր էութենէն մասնիկ մը կը խլուի:

Երեք շաբթուան փորձառութիւնս հոգեկան բաւարարութեամբ կը վերյիշեմ եւ կը վերապրիմ մեր կեցութեան բոլոր մանրամասնութիւնները:

Առաջին հանդիպում, առաջին տպաւորութիւններ եւ կարծիքներ, երկուստեք շփոթ հոգեվիճակներ, փոքրիկները սկսած էին կարծիքներ կազմել մեր մասին, խի՞ստ են արդեօք պատասխանատուները, թէ՞ բարի. մենք մտահոգ էինք, թէ ինչպէ՞ս պիտի կարողանանք կառավարել այս փոքրիկները, որոնք զանազան միջավայրերէ եկած էին:

Քանի մը օրերու սառոյցն ու փոխադարձ դժուարութիւնները կրցանք յաղթահարել, անորոշութիւնը փարատած էր, եւ կացութեան տէրն ու տիրակալն էին սէրն ու գուրգուրանքը եւ փոխադարձ հասկացողութիւնը փոքրիկները չէին քնանար առանց իրենց պատասխանատուներու ներկայութեան, որովհետեւ անոնք կը մարմնաւորէին մայրութիւնն ու գորովը, իսկ պատասխանատուները կը հսկէին, ապահովութիւն կը ներշնչէին եւ գոհունակութեամբ կը հեռանային անոնց քովէն: Փոխադարձ սիրալիր վերաբերմունքը անասելի գութով համակեց բոլորս, իւրաքանչիւր փոքրիկ բազմապատկուած եւ առաւե՛լ գեղեցկացած վերադարձուց մեր սէրն ու հոգածութիւնը:

Գերիշխողը սէրն էր:

Մեր նշանաբանն էր միասնութիւնը. միասին ուրախացանք, տխրեցանք, ճաշեցինք, խաղցանք, պարեցինք, մենք յիշեցինք մեր մանկութիւնը եւ փորձեցինք հնարաւոր բոլոր միջոցներով ապահովութիւն եւ հանգստութիւն պարգեւել այս փոքրիկներուն, որոնցմէ շատեր արդէն ճաշակած են կեանքի դառնութիւնները…

– Օրիո՛րդ , կրնա՞մ ձեզի հետ խօսիլ: -Իւրաքանչիւրը իր հոգեկան աշխարհի խորունկ ծալքերը բացայայտեց` մերթ գծագրութեամբ, մերթ լացով. կեանքի զանազան երեւոյթները եւ դժուարութիւնները իւրովի ապրող այս փոքրիկները կարիքը ունէին երկխօսութեան, զրուցակիցի պէտք ունէին արժեւորուելու որպէս անհատներ… Զանազան հաճելի զրոյց – դասախօսութիւններով, արշաւներով, պտոյտներով եւ մարզական խաղերով փորձեցինք իրենց վերադարձնել յաճախ իրենցմէ խլուած իրաւունքներն ու ուրախութիւնը: Բոլորս կոչումն ունէինք ամոքելու իրենց տարաբնոյթ դժուարութիւնները: Յուսանք` յաջողեցանք…

– Օրիո՛րդ, չենք ուզեր տուն վերադառնալ…

Այս տողը բաւ էր բնութագրելու կազդուրման կայանին լիարժէք դերն ու առաքելութիւնը. փաստօրէն կազդուրման կայանը լոկ գեղեցիկ եւ արդիական կառուցուածք չէր, տաքուկ երդիք էր, ապահովութեան ներշնչարան:

Երեք շաբաթներու վրայ երկարող այս ծրագիրը գրաւական էր, որ ԼՕԽ-ը «Ժողովուրդին հետ, ժողովուրդին համար» նշանաբանով կը շարունակէ գործել եւ ծառայել, վկա՛յ այս կազդուրման կայանը:

Այս առիթով սրտի խօսքս պիտի փոխանցեմ Շրջանային վարչութեան եւ ընկերային յանձնախումբի ընկերուհիներուն, պատասխանատուներուն, նուիրատուներուն. վարձքը կատար բոլորին եւ ցտեսութիւն:

Կազդուրման կայան
Յոյսի օթեւան
Բուրումնաւէտ ծաղկաստան
Տաքուկ հանգրուան…

ԲԱԼԻԿ ԽՏՐԼԱՐԵԱՆ

Share this Article
CATEGORIES

COMMENTS

Wordpress (0)
Disqus ( )